αξίζει να πηγαίνουμε ταξίδια;
Σύγκρουση δύο κόσμων: του ρεαλιστικού και του φιλοσοφικού.
Έχουμε από τη μία την άποψη του Ρίλκε "το μόνο ταξίδι είναι αυτό μέσα μας" κι από την άλλη
τον πρακτικό μεταρεαλισμό ταξιδίων, και λέγοντας πρακτικό εννοώ..
...Άμουνδσεν, Αμερική, Γκαλάπαγκος, Βερν, rocket science και διαστημικά ταξίδια,
σεληνιακά πετρώματα, πατάτα και μάνγκο στην Ευρώπη, κλπ..
Είναι βέβαιο ότι σήμερα τα ταξίδια είναι ένα χρήσιμο εργαλείο αύξησης της επισκεψιμότητας σε προφιλ,
διαφήμισης ευρυγώνιων φακών, σπονσοραρισματος,
αλλά προσωπικά δε με χαλάει να κλικάρω σε βίντεο
που κάποια δείχνει τα boobs της on cam σε κάθε χώρα που επισκέπτεται
και μετά τα δημοσιεύει στο strip advisor (lolipop)...
Καλώς ή κακώς υπάρχουν και καλύτερα πράγματα από τη γωνιά του σπιτιού μας,
πιο ανθρώπινα και διδακτικά από το βαθούλωμα του καναπέ μας.
Η φωτό από το παιδί που πίνει τα ούρα σκυφτό πίσω από μια αγελάδα στην Αφρική διαφέρει από το να είσαι εκεί και να το βλέπεις στο ότι μπορείς να του δώσεις λίγο από το παγούρι σου.
Όχι σαν ιεροκήρυκας, αλλά σαν άνθρωπος έξω απο νομοτέλειες κι ηθικολογίες.
Το να είσαι στη Παμπλόνα και να αισθάνεσαι Ζήκος στο φεστιβάλ τομάτας,
επίσης είναι διαφορετικό από το να τρως τομάτα Πύργου από Σκλαβενίτη.
Γιατί την πρώτη την τρως αφού έχεις κάνει 100 κοιλιακούς πρώτα απ΄το γέλιο,
έχοντας γνωρίσει τουλαχ. 20 Ισπανούς που πιθανόν να μην ξαναδείς ποτέ ΣΟΥ.
Τα ταξίδια δημιουργούν νέες πραγματικότητες. Κι είναι δυνητικά φωτεινά πανέμορφα μονοπάτια, βιωματικής γνώσης.
....για να μην πω για όσους ερωτεύτηκαν με αφορμή αυτά, και άλλαξε η ζωή τους δια παντός...
(κάπου είχα διαβάσει ότι στον παγκόσμιο τουρισμό οφείλεται το 5% των ετήσιων γάμων του πλανήτη!)
Αν δεν υπήρχαν τα ταξίδια, θα ήμασταν γορίλλες στην αιθαλομίχλη.
