Απάθεια vs Πόνος

[apaleytos]

πονάς --> ζεις
είσαι απαθής --> δεν ζεις

(χωρίς φυσικά να σημαίνει πως γουστάρω τον πόνο αλλά όλα στο παιχνίδι της αυτοβελτίωσης είναι και την βαθύτερης ανάγκης να γνωρίσουμε εμας και τα όρια του)

Ο πόνος είναι κάθε φορά ένα κομμάτι του παζλ.
Διαφορετικό.
Κάθε φορά που πονάς κάνεις την ανάλογη ενδοσκόπηση για την αυτοβελτίωση σου και με αυτό το κομμάτι κλείνεις (επουλώνεις) την πληγή εκείνη στο υποσυνείδητο σου η οποία πυροδότησε το αποτέλεσμα που σου προκάλεσε τον πόνο. Γιατί έχουμε το κακό συνήθειο (γενικά το λέω) να κοιτάζουμε πώς θα λύσουμε το αποτέλεσμα και όχι το αίτιο που το προκάλεσε. Το θέμα δεν είναι να απαλαγεί κάποιος από τον πόνο. Το θέμα είναι να το δουλέψει καλά μέσα του και να επουλώσει το σφάλμα που δημιουργεί αυτόν τον πόνο γιατί θα επαναληφθεί σε διαφορετική μορφή.
Είναι κάτι που λέω. Με το παρελθόν πρέπει να ξεκαθαρίζουμε παρτίδες. Αλλιώς, κάποια στιγμή εμφανίζονται "κουφάρια" από το παρελθόν και ο γνωστός κόμπος στο στομάχι..

Όσο ζεις μαθαίνεις.
Σοφό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[EnnisDelMar!]

Ντάξει, το πόνος δεν σημαίνει πάντα ντε και καλά βασανιστήριο, γενικά το εννοούσα με την ευρεία έννοια όχι μόνο για πραγματικά βάσανα αλλά και για πιο μικρά πράγματα π.χ. ο "πόνος" που θα φας αν πλησιάσεις κάποιον και σου ρίξει Χ ή ο "πόνος" που θα πάρεις εάν κάνεις σχέση από απόσταση ενώ γνωρίζεις ότι δεν θα σε βγάλει σε καλό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 712911]

Οταν είχε δημιουργηθεί το θέμα είχα ψηφίσει "πόνος". Από το καλοκαίρι όμως συνέβησαν διάφορα, οπότε τώρα αφαίρεσα την ψήφο μου... Ειλικρινά, μερικές φορές δεν ξέρω τι είναι καλύτερο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[edweimaste]

Όσες φορές ρίσκαρα στη ζωή μου δεν μπορώ να πω ότι βγήκε σε καλό...πάντως το ξεπέρασα...αυτό που μετράει είναι το τι μαθαίνεις τελικά!Αν δεν ρισκάρεις βέβαια δεν θα ''σπας το κεφάλι σου'' μετά..αλλά δεν θα μάθεις και ποτέ!Όλα είναι θέμα εμπειριών!Όσα περισσότερα πράγματα κάνεις τόσο καλύτερα!
Είναι αυτό που λένε καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που έκανες παρά για κάτι που δεν έκανες!Καλύτερα ο πόνος που δεν κρατά και για πολύ(όπως λένε και οι Άγγλοι..time heals everything)..παρά η απάθεια..πρέπει να πάθεις για να μάθεις!
(Αν και η φάση στην οποία βρίσκομαι τώρα μόνο σαν απάθεια μπορεί να χαρακτηριστεί...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[i <3 cobain]

μμμμ....ωραια ερωτηση αλλα δυσκολη! βασικα πολυ δυσκολη!
και εγω εχω βρεθει σε αυτην την κατασταση που να αναρωτιεμαι....απαθεια η πονος?
πολλες φορες διαλεγω ή το ένα ή το αλλο χωρις καν να το καταλαβω....
η αληθεια ειναι πως δεν ειναι ωραιο να σ μενουν αποθημενα οπως ειπαν πολλοι παραπανω....και οντως ειναι ιδιαιτερα βασανιστικο να ζεις με το ''αν''
αλλωστε μια φορα ζουμε την ζωη μας και το να νοιωθουμε ''κατι'' οτι και αν αυτο ειναι ειναι θετικο γιατι νοιωθουμε ζωντανοι
οταν κραταμε παθητικη σταση ειναι σαν να βλεπουμε την ζωη μας σε 3D αλλα εμεις να μην εχουμε καμια θεση και ρολο σε αυτην ! η απαθεια επομενως δεν ειναι κατι καλο....οπως λεει και ενα τραγουδι I'd rather feel pain than nothing at all και οντως το πιστευω....καποια στιγμη η απαθεια θα σε μετατρεψει σε κατι ακαρδο και οταν το συνειδητοποιησεις θα ειναι πολυ αργα.....βεβαια και ο πονος ειδικα αν ειναι συνεχης μπορει να σε φερει σε ασχημη κατασταση......αρα μαλλον αναλογως την στιγμη την περισταση την σοβαροτητα και τις συγκηριες......Με λιγα λογια θελει σκεψη και δεν υπαρχει μια απαντηση...αλλωστε αν το σκεφτεις αυτα τα δυο ειναι πολυ κοντα ο πονος μπορει να φερει την αππαθεια και η απαθεια τον πονο! διαλεξε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prinCess.]

Κοίτα. Όταν έχεις συνηθίσει το πόνο, από ένα σημείο και μετά λες ''δε γαμιέται;", ο πόνος είναι πολύ προσωρινός, φεύγει, νιώθεις, από κει και πέρα, ξεκινάνε νέες καταστάσεις, μπορεί να προκύψει ξανά πόνος, μπορεί να εξελιχθεί σε απάθεια (πάντα εξελιζεται σε απάθεια βασικά), και πάει λέγοντας.

Πλέον το θεωρώ πολύ φυσιολογικό το να νιώσεις, δε θα το ονομάσω πόνο, γιατί μου βγάζει λίγη μιζέρια, αλλά γενικά θα νιώσεις ρε παιδί μου, είναι ωραίο να νιώθεις, ωραίο με την έννοια ότι είναι κάτι φυσιολογικό, ΝΙΩΘΕΙΣ, από κει και πέρα όλα μέσα στο σενάριο είναι.

Οπότε καταλήγω στο ότι μπορεί να περνάς φάσεις απάθειας και φάσεις μη απάθειας, ιτς σο νόρμαλ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[blackflawer]

και στην τελικη ποια η διαφορα τους το ενα μπορει ανετα να οδηγει στο αλλο και vise-versa

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Εξαρταται παντα απο τις καταστασεις και τις περιστασεις. Αν πιστευεις οτι κατι αξιζει τον κοπο το ζεις και αναλαμβανεις την ευθυνη των πραξεων σου, ασχετα αν θα πονεσεις. Υπαρχουν και καταστασεις στη ζωη που ειναι καλυτερη η απαθεια απο το να αναλωνεσαι σε κατι που δεν σου αξιζει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.