Αν αγαπάς την αδέσποτη γάτα, τη φροντίζεις, δε την αγαπάς βλεποντάς τη να πεθαίνει από ασφυξία, ούτε σου γουστάρει να της βγαίνει το μάτι από χλαμύδια, ενώ εσύ ανετούλης στη ζεστασιά του σπιτιού σου, βάζεις τη γάτα σου να γεννάει και παίζεις με τα μωρουλινια-γλυκουλίνια της ενώ το άλλο κάτω από το σπίτι σου έχει όλες τις πιθανές ασθένειες.
Επίσης, θεωρούσα πως αν αγαπάς τη γάτα, έχεις τη στοιχειώδη εξυπνάδα, να καταλάβεις πως απλά στειρώνοντας τη γάτα σου, μπορείς στις οικογένειες που θα έπαιρναν τα σπάνια γατάκια της (ναι ξέρω ότι είναι σπάνια τα γατάκια της δικής μας γάτας), να δώσεις αδέσποτα.
Εννοείται πως αυτό χρειάζεται χρόνο (που ξέρω ότι κανείς δε διαθέτει εκτός από τους μαλάκες που τα βοηθούν και φροντίζουν να τον βρουν), κόπο και δύναμη, αλλά τουλάχιστον όταν θα φτάσετε στα 80 σας, θα έχετε κάνει ΚΑΤΙ διαφορετικό από το να φέρνετε στο κόσμο αριστοκράτες αφήνοντας τους άρρωστους στους δρόμους και να λέτε ανούσιες γλυκουλινιές και φιλοσοφίες του πληκτρολογίου όλη μέρα σε forums.
Είναι απλή λογική και τίποτε παραπάνω.
Τελευταία όσες ενδιαφερόμενες οικογένειες μου είχαν κλείσει γατάκια, τελικά πήραν "από σπίτι", γιατί τα θεωρούν καλύτερα.
Αυτό είναι το θέμα σας εδώ μέσα, να πάρετε όλοι τον καλύτερο και να μπαίνετε στα forums να τον δείχνετε και να τον αναπαράγετε... φοβερή στάση ζωής!!!
Το θέμα σας θα έπρεπε να είναι να βοηθάτε το είδος που αγαπάτε. Και οι διαχειριστές να μη λένε "και τα σπιτικά γατάκια είναι" αλλά να λένε "και οι αδέσποτες γάτες είναι".
Πάρτε το λίγο αλλιώς γιατί δε το πάτε καλά το θέμα και έχετε βρει όλοι μία απάντηση που σας βολεύει για να μη τσακώνεστε... αυτό είναι το νόημα μας εδώ μέσα και παντού? να κάνουμε φίλους ή να κάνουμε κάτι γιαυτούς που υποφέρουν?
Μαρίνα