Αρχαίο Θέατρο, μοντέρνες παραστάσεις...

[Isiliel]

"Φοβάμαι πως έχει επικρατήσει η άποψη ότι η Επίδαυρος είναι ιερός χώρος που δε σηκώνει πειραματισμούς. Γιουχάρουν αν ανάψει κάποιος ηθοποιός τσιγάρο στη σκηνή, λες και είναι εκκλησία και διαπράττεται το φοβερό αμάρτημα. Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να προσεγγίζουμε με νέο τρόπο τα κείμενα. Αλλιώς, ας κάτσουμε σπίτι μας να τα διαβάσουμε. Η "λογοκρισία" οδηγεί σε βαρετά ανεβάσματα".

Σμαράγδα Καρύδη​

Εσείς τι γνώμη έχετε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[underwater]

Συμφωνώ πολύ. Μου αρέσει πολύ να βλέπω νέα οπτική στα κλασσικά έργα. Εντάξει, μπορεί να μιλάνε για διαχρονικά κι οικουμενικά ζητήματα, αλλά ο θεατής χρειάζεται ερεθίσματα που να μπορούν να τον ταρακουνήσουν εύκολα, κυρίως αν μιλάμε για κοινό ευρύ κι όχι για οπωσδήποτε ''λίγους κι εκλεκτούς'', ''διαβασμένους'' θεατές!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Πολύ ενδιαφέρον θέμα, ειδικά μετά όσα συνέβησαν στη Μηδεία και τους Βάτρα-Χ...
Κατά τη γνώμη μου υπάρχει μία λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο πόσο συντηρούμε, διατηρούμε και σεβόμαστε την κληρονομιά μας και την τέχνη του παρελθόντος γενικότερα, και στο πόσο αφήνουμε τη ζωή να συνεχιστεί...

Πολλά από τα έργα που σήμερα θεωρούμε κλασικά ήταν στην εποχή τους πρωτοποριακά και σοκαριστικά... Προς τι λοιπόν αυτή η "μουσειοποίηση", η φοβισμένη λατρεία των λειψάνων μίας παλιάς τέχνης;

Να δίνουμε νέα πνοή στα κλασικά έργα, να τα διασκευάζουμε... αλλά όχι την αλλαγή για την αλλαγή. Η πρωτοπορία θέλει ουσία και λόγο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Το γοητευτικό των αρχαίων κειμένων είναι η διαχρονικότητά τους. Ακόμα και αυτούσιο μπορεί να σατιρίσει ή και να καυτηριάσει σύγχρονες καταστάσεις χωρίς καμία προσθήκη ή αλλαγή.

Αυτό δε σημαίνει φυσικά ότι οι μοντέρνες αποδόσεις δεν είναι εμπνευσμένες, αλλά προσωπικά θα προτιμούσα σε χώρους όπως η Επίδαυρος να διατηρείται το αρχαίο κείμενο στην αρχική του μορφή (όσο το δυνατόν, αφού καθώς θυμάμαι από το σχολείο, στις αρχαίες τραγωδίες δεν συμμετείχαν καν γυναίκες). Θα πρέπει κάπου να μπορεί να δει κανείς την αρχαία τραγωδία όπως γράφτηκε. Μόνο έτσι θα μπορέσει να εκτιμήσει άλλωστε και την όποια μοντέρνα διασκευή.

Όταν ήμουν στην ηλικία της κόρης μου, είχα την ευκαιρία να δω αρκετές παραστάσεις στην Επίδαυρο και να έχω στη μνήμη μου την αρχαιοπρεπή τους διάσταση. Στις μέρες μας, πού μπορεί να δει η κόρη μου αρχαία τραγωδία; Ποιος χώρος θα ήταν καταλληλότερος γι' αυτό από το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Στις μέρες μας, πού μπορεί να δει η κόρη μου αρχαία τραγωδία; Ποιος χώρος θα ήταν καταλληλότερος γι' αυτό από το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου;

Για μένα είναι σημαντικό να εξασφαλίζεται η επιβίωση του αρχαίου δράματος σε μία αποδεκτά αρχική ("original") μορφή... γιατί αυτή είναι η κληρονομιά μας, όχι μόνο το γραπτό έργο.
Αλλά αυτό δεν απαγορεύει σε κανέναν καλλιτέχνει να πειραματιστεί, κανένα κείμενο δεν είναι υπεράνω της όποιας νέας ερμηνείας του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Αλλά αυτό δεν απαγορεύει σε κανέναν καλλιτέχνει να πειραματιστεί, κανένα κείμενο δεν είναι υπεράνω της όποιας νέας ερμηνείας του...

Δεν το αρνήθηκα πουθενά αυτό! Είναι θεμιτό και αναγκαίο στην τέχνη να υπάρχει πειραματισμός.
Το ερώτημα όμως παραμένει: Που μπορεί να μυηθεί κανείς στην αυθεντική αρχαία τραγωδία, ώστε να εκτιμήσει τους νεοτερισμούς;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Ναι, δεν το είπα σαν αντιπαράθεση στο μήνυμά σου...
Δεν ξέρω "πού" και "πότε"... Γενικά, θα ήθελα να υπάρχουν και τα δύο. Βρίσκω σημαντική τόσο την αγωνία του σύγχρονου καλλιτέχνει να επαναπροσδιορίσει ένα αρχαίο/κλασικό έργο, όσο και την επιβίωση των καθιερωμένων αξιών...
Μακάρι να μην εξαφανιστεί κανένα από τα δύο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.