Τι είδους αντιστροφή είναι αυτή; Είναι προφανές ότι απάντησα στον Lib που έλεγε αμόρφωτους όσους θα κατέβουν στις πορείες την Τρίτη.
Επίσης να δώσω ένα παράδειγμα για να γίνει κατανοητό γιατί η δικτατορία του προλεταριάτου είναι απαραίτητη προυπόθεση για την αταξική κοινωνία. Ας πάρουμε έναν μικροαστό πχ τον Πέτρο. Ο Πέτρος έβγαλε 19.000++ μόρια, πέρασε στην Ιατρική, πιθανόν όλο το σόι τον θαυμάζει και του πήραν και το τελευταίο αιφο. Ο Πέτρος αμέσως ένιωσε ότι πλέον θα ξεχωρίσει από τη μάζα. Δε μπορούσε να ανεχτεί ότι μπορεί να είναι ίσος με έναν ναυτεργάτη ή έναν οικοδόμο που ιδρώνει και βρωμάει μέσα στον ήλιο. Έτσι υιοθέτησε την αστική ιδεολογία, ακολουθεί πιστά τον ατομικό δρόμο και ονειρεύεται να γίνει μεγαλογιατρός στην υπηρεσία της άρχουσας τάξης ώστε να εξασφαλίσει ένα μερίδιο από τα κέρδη της.
Ποιο είναι τα συμπέρασμα; Η εργατική τάξη που έχει να χάσει μόνο τις αλυσίδες της, πρέπει αυτόνομα να οργανωθεί(τα συνειδητά σύμμαχα στρώματα να ακολουθήσουν), να διεκδικήσει την εξουσία της και να λύσει τις κοινωνικές αντιθέσεις, που προαιώνια αποτελούν τέλμα για κάθε ελευθεριακό όραμα δικαιοσύνης.
Το παράδειγμα σου μοιάζει βγαλμένο από το "Σκέφτομαι και Γράφω" της 6ης Δημοτικού σε ένα σχολείο της Μόσχας επί Σοβιετικής Ένωσης.
Εντελώς ξεπερασμένο και προπαγανδιστικό. Παρ'όλα αυτά θα επιχειρήσω να το εξηγήσω. (Πάντως δεν έχω ιδέα πως έφτασες από το παράδειγμα σου στην αιτιολόγηση της δικτατορίας του προλεταριάτου)
Ας συνεχίσω το παράδειγμα σου. Ο Πέτρος γεννήθηκε το 1997. Ο πατέρας του ήταν μαθηματικός και η μητέρα του εκπαιδευτικός. Οι γονείς του ήταν μεγαλοι σε ηλικία αλλά κτάφεραν να κάνουν παιδί.
Ο Πέτρος μεγάλωσε σε μια αγαπημένη οικογένεια με όλα τα εφόδια που μπόρεσαν να τους προσφέρουν οι γονείς του. Δυστυχώς ο πατέρας του πέτρου δεν ήταν πάντα δίπλα του καθώς πήγαινε να βοηθήσει ως εθελοντής στον ερυθρό σταυρό. Παρ'όλα αυτά, η μητέρα του πέτρου τον μεγάλωσε άριστα μαθαίνοντας του αριθμιτική, φιλολογία, σκάκι, πιάνο και άλλες δεξιότητες.
Ο Πετράκης έδωσε πανελλαδικές το έτος 2015. Έγραψε 19000+ μόρια και πέρασε στην Ιατρική Θεσσαλονίκης. Υπήρξε άριστος μαθητής καθόλη την διάρκεια των σπουδών του. Ήρθε σε επαφή με τον φιλελευθερισμό παρά την ακατάπαυστη αριστερή προπαγάνδα των αριστερών παρατάξεων της σχολής του.
Την ίδια χρονιά με τον Πετράκη, έδωσε πανελλαδικές ο φίλος του ο Αλέξης. Έγραψε και ο ίδιος άριστα και κατάφερε να περάσει στο μαθηματικό αθηνών. Τα μαθηματικα τα λάτρευε πραγματικά και δεν σκέφτηκε στιγμή τι θα κάνει όταν αποφοιτήσει.
Μετά από χρόνια, αποφοίτησαν και οι δύο. Ο Πέτρος ήταν πλέον γιατρός και θα ξεκινούσε την ειδικευσή του άμεσα. Είχε έρθει σε επαφή με τον φιλελευθερισμό και είχε μάθει να μην περιμένει δωρεές και βοηθειες από κανέναν. Όταν μπορούσε εργαζόταν και είχε καταφέρει να κερδίσει ότι είχε δικό του.
Ο Αλέξης ήταν υπέρμαχος του κομουνισμού και της δικτατορίας του προλεταριάτου. Διαιρούσε την κοινωνία σε τάξεις, πηγαινε σε πορείες, έβαφε πανό, μοίραζε φυλλάδια του ΚΚΕ, οργάνωνε καταλήψεις κτλ.
Δυστυχώς, όλες αυτές οι ασχολείες τον οδήγησαν να γίνει ένας μέτριος-καλός μαθηματικός. Σε συνδυασμό με το γεγονός πως οι μαθημτικοί δεν είχαν ζήτηση και δεν χρειάζονταν άμεσα στην κοινωνία, όταν αποφοίτησε έμεινε χωρίς δουλειά. Βέβαια, άρχισε να δουλεύει από δω και από κει αλλά δεν ήταν ευχαριστημενος όπως είναι φυσικό.
Θεωρούσε υπεύθυνο το "αστικό κράτος" όπως το αποκαλούσε και δεν σκέφτηκε στιγμή να κατηγορήσει τον εαυτό του για τις επιλογές του.
Μετά από χρόνια, σε ηλικία 33 ετων, ο Αλέξης κατάφερε να πείσει με την βοήθεια των συντρόφων και του ΚΚΕ, μεγάλο μέρος των πολιτών ώστε να ψηφίσουν το κόμμα. Αμέσως ιδιοτικοποίησαν τα πάντα, κυνήγησαν του ιερείς της εκκλησίας, έδιωξαν του επιχειρηματίες, άρπαξαν τις επιχειρήσεις, άλλαξαν το σχολικό πρόγραμμα έτσι ώστε να διδάσκονται τα παιδιά τις αρχές του κομουνισμού. Επιπλέον, εξόρισαν τους εθνικόφρονες, τους φιλελεύθερους και κάθε άλλο πιθανό αντιρρησία.
Ο Πέτρος έμεινε στην Ελλάδα από φόβο για τους δικούς του. Αρνηθηκε τις φιλελεύθερες απόψεις του και παρέμεινε..
Ο Αλέξης μιλούσε στο μοναδικό κρατικό κανάλι και έλεγε στον ελληνικό λαό πως πλέον είχε επέλθει "η δικτατορία του προλεταριάτου".
Ο Πέτρος τα εχασε όλα. Το αμάξι που είχε κερδίσει με τον ιδρώτα του θεωρήθηκε "πολυτέλεια των αστών", ένα αντικείμενο που τον "ξεχώριζε από τον λαό". Έτσι του το κατάσχεσαν. Επίσης, το σπίτι κατασχέθηκε, τα χρήματά του κ.ο.κ.
Η ανεργία μειώθηκε ως αποτέλεσμα των μεγαλων εξοριών και των μερικών εκτελέσεων. Ο πλούτος του δημοσίου αυξήθηκε ως αποτέλεσμα των κατασχέσεων. Ουσιαστικά, κάθε τι άνηκε στο κράτος. Πως λοιπον να μην αυξηθεί ο κρατικός "πλούτος";
Ο Πέτρος έλαβε μηνυμα να επισκεφθεί το Γενικό Επιτελείο του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, το οποίο πλέον ήταν στην εξουσία. ΄Πήγε και αντίκρισε ένα μεγάλο κτίριο, το παλιό κτίριο της Βουλής το οποίο είχε αλλάξει και είχε προσαρμοστεί στους νέους κατόχους του (κάποιες αίθουσες είχαν αλλάξει καθώς πλέον δεν χρειάζοταν οι δημοκρατικές διαδικασίες που γίνονταν εκεί..). Όταν μπήκε μέσα στο κτίριο τον υποδέχθηκε μια συνοδία η οποία τον οδήγησε στην αίθουσα συνεδριάσεων του ΚΚ.
Εκεί συναντησε τον παλιό του φίλο, τον αλέξη.
Κάτι ένιωσε ο Πέτρος μέσα του καθώς αντίκριζε τον αλέξη. Δεν μπορούσε να το εξηγήσει... Στην αρχή νόμιζε πως ήταν οργή αλλά τελικά μάλλον ήταν απέχθεια και αδικία...
Πως γίνεται, ένας άνθρωπος που έκανε τις λάθος επιλογές στην ζωή του, που χαράμισε ώρες και μερες σε πορείες και μαζώξεις, να είναι σε υψηλώτερη κοινωνική θέση από τον ίδιο; Γιατί ο φίλος του ζούσε σε ένα παλάτι ενώ ο Πέτρος εμενε σε ένα δημόσιο κτίριο μαζί με άλλα 5 άτομα;
Η αδικία των βύθισε στην κατάθλιψη... Μετά από χρόνια έκανε πραγματικότητα την σκέψη του.
Πήρε το στυλό που του είχε χαρίσει ο πατέρας του όταν αποφοίτησε, έγραψε την "Κομουνιστική Επάνάσταση" στα π@π@@@ του και έφυγε την επόμενη νύχτα. Πέταξε στην Αμερική και δεν κοίταξε ποτέ πίσω του.
Μετά από χρόνια, ο Πέτρος ήταν επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard και ο αλέξης Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ...
Όταν μετά από χρόνια είχαν πεθανει και οι δύο τους, ο ελληνικός λαός επαναστάτησε και απαίτησε δημοκρατία και εκλογές. Ο κομμουνισμός κατέρρευσε ύστερα από οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις. Δυστυχως, τα παιδιά του Πέτρου δεν θέλησαν να επισκεφθούν ποτέ την πατρίδα τους, αυτήν που παραλίγο να τους στερήσει τον πατέρα και την ζωή...
