1.Δε με νοιάζει αν τον πείραξαν.Το ότι τον πήραν όμηρο με ενοχλεί και μη μου πεις ότι δεν τρομοκρατήθηκε.Μπορεί τα παλικάρια να μην είχαν αυτό το σκοπό αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.Αν θες συμφωνούμε ότι τον τρομοκράτησαν καταλάθος ΑΛΛΑ τον τρομοκράτησαν και αυτό είναι το θέμα.Είμαστε άνθρωποι.Ο οδοντίατρος θα μπορούσε να σκεφτεί οτιδήποτε.Τα παλικάρια προκειμένου να γλιτώσουν θα έτρεχαν με 200 και θα μπορούσαν πχ να είχαν τρακάρει και να σκοτωθούν.Ο οδοντίατρος σε τί θα έφταιγε.Τώρα αν εσύ στη θέση του δεν είχες φοβηθει,τί να πω,θα ήθελα να σε γνωρίσω.
2.Εντάξει σίγουρα θα προσεχουν αλλά όπως είπα και πιο πριν, είμαστε άνθρωποι και θα μπορούσαν εύκολα να παρασυρθούν και να ξεχάσουν τον σκοπό τους.
3.Σίγουρα η ανακάλυψη των ληστών οι οποίοι είχαν καλάζνικοφ στην κατοχή τους αποτελεί μια επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ. Δε νομίζω να το αμφισβητείς αυτό.
4.Έλα ρε κρόουλι.Τί παράδειγμα είναι αυτό με τον μετεωρίτη;
5.Πολύ πιθανό να πυροβολούσαν και αυτοί κάποιον που θα τους αντιστεκόταν.
6.Το να σκοτώσεις τους 300 της βουλής ή να κάψεις την αστυνομία αποτελεί πολιτική και λύση του προβλήματός σου;
ΥΓ: Απάντησε το βραδάκι γιατί έχω ματς σε λίγο...
Λοιπόν,θα απαντήσω σε random σειρά,mostly γιατί έτσι με βολεύει:
3.)Ούτε το αμφισβητώ,ούτε το δέχομαι.Στ'αρχίδια μου,actually.Για ποιον ήταν επιτυχία?Για την ΕΛ.ΑΣ.Well,maybe.Για την ΕΛ.ΑΣ. επίσης είναι επιτυχία η καταστολή μια διαδήλωσης,η εκκένωση ενός ελεύθερου κοινωνικού χώρου,η σύλληψη κάποιων απεργών.Βέβαια,όταν έρχονται αντιμέτωποι με πραγματικά αδίστακτους εγκληματίες,όπως τον Πάσσαρη ή τον Ματέι,μια ζωή ρεζίλι γίνονται.Μόνο σε 20χρονους ιδεολόγους ξέρουν να πουλάνε μαγκιά και να ρίχνουν ξύλο.Όχι λοιπόν,δεν καταλαβαίνω κανένα λόγο γιατί ένας "απλός πολίτης" θα πρέπει να θριαμβολογεί και να κωλοχαίρεται που πιάσανε τέσσερις "τρομοκράτες",που βαράνε τράπεζες.
4.)Ακριβέστατο.Μίλησα αναλυτικότατα στο παραπάνω post,για τις πιθανότητες που έχει ο καθένας to encounter "terrorists" in his everyday life,καθώς και για τις πιθανότητες αυτοί να στραφούν εναντίον του.Συνδυαστικά,αυτό το ποσοστό γίνεται απειροελάχιστο (statistical note:σε 40 χρόνια μεταπολίτευσης,είχαμε μόλις ένα θύμα τρομοκρατίας,καθώς και άλλα δύο ανεπιβεβαίωτα,για τα οποία δεν έχει αποδειχτεί),όπως απειροελάχιστο ποσοστό είναι το να πέσει ένας μετεωρίτης,και μάλιστα να σκάσει στο κεφάλι σου.Δεν θες μετεωρίτη?Να σου βάλω τότε ένα αεροπλάνο.Ποιος φοβάται ότι υπάρχει περίπτωση να σκάσει ένα αεροπλάνο πάνω στην κεφάλα του?
1.)Εδώ,θα πρέπει κατ'αρχάς να βρούμε έναν κοινό τόπο ως προς το τι εννοούμε με τον όρο "τρομοκρατούμαι".When I use that term,ίσως και τελείως αδόκιμα,εννοώ ένα πολύ πιο ισχυρό συναίσθημα απ'το "φοβάμαι".Ο λόγος που το κάνω αυτό είναι απλό,διότι φαντάζομαι ότι διαφορετικά,κάθε μικρό εγκληματία,ακόμα π.χ. και έναν πορτοφολά,θα τον λέγαμε "τρομοκράτη",αφού μας φοβίζει.I guess λοιπόν ότι δεδομένου ότι δεν γίνεται κάτι τέτοιο,there's a clear distinction between these two,ορίζοντας τον τρόμο σαν μια τεράστια μορφή φόβου.Επανερχόμενος λοιπόν στο προηγούμενο point μου,ότι ένας "τρομοκράτης",λόγω της πολιτικής θέσης του,is highly less likely to harm a civilian,than an ordinary thief with a weapon,ο οποίος μπορεί,όντας συναισθηματικά φορτισμένος,να πανικοβληθεί πολύ πιο εύκολα και να κάνει κάτι που αργότερα θα μετανιώσει,ο πρώτος λοιπόν,είναι significantly less dangerous από τον δεύτερο,και given the fact ότι τον δεύτερο δεν τον αποκαλούμε "τρομοκράτη",τότε γιατί αποκαλούμε τον πρώτο?Αν μας τρομοκρατεί ο λεγόμενος "τρομοκράτης",τότε δεν θα έπρεπε να μας τρομοκρατεί πολύ περισσότερο ένας απλός κλέφτης?Με άλλα λόγια,ο οδοντίατρος προφανώς και φοβήθηκε,είναι κάτι απόλυτα λογικό.Δεν θεωρώ όμως ότι "τρομοκρατήθηκε",με την ίδια λογική που δεν αποκαλούμε κάθε ληστεία ενός σούπερ μάρκετ τρομοκρατική ενέργεια.
2.)-5.)Το κατά πόσο ήθελαν θύματα ή όχι,νομίζω το έδειξαν.
Ένοπλοι ήταν,και είχαν
έναν όμηρο.Αν ήθελαν,θα μπορούσαν να είχαν κάνει μακελειό.Now,ουδέποτε απέκλεισα την πιθανότητα να γίνει κάποια "στραβή":νομίζω ότι για όποιον ξέρει ελληνικά,η θέση μου παραπάνω είναι ξεκάθαρη,
μια τέτοια πιθανότητα πάντα υπάρχει,και η αναγνώρισή της αποτελεί και έναν απ'τους λόγους που διαφωνώ προσωπικά με πρακτικές αντάρτικου πόλης,και επιλέγω άλλες μορφές αγώνα.I think I'm pretty explicit on that.Αυτό που κάνω εδώ και τόσην ώρα και προσπαθώ να εξηγήσω,είναι ότι για όλα αυτά,έχει νόημα να μιλάμε μονάχα με πιθανότητες:which leads us σε αυτά που έγραψα παραπάνω περί πιθανοτήτων ύπαρξης θύματος σε "τρομοκρατική ενέργεια" σε σχέση με άλλες εγκληματικές ενέργειες,considered far less serious by most people,etc.
6.)Ο καθένας,κάνει διαφορετική άναγνωση και ανάλυση των προβλημάτων του,και καταλήγει σε διαφορετικά συμπεράσματα.Νομίζω το έχω ξεκαθαρίσει,ο καθένας μας μπορεί να διαφωνήσει όσο θέλει με τις πολιτικές τους επιλογές.Δεν σημαίνει ότι έχει ούτε δίκιο,ούτε άδικο.Απλώς,αντιλαμβάνεται διαφορετικά διάφορα ζητήματα,απ'ότι αυτοί.Το ότι εσύ,ή εγώ,μπορεί να διαφωνούμε με οποιαδήποτε πολιτική πράξη,ο καθένας για τους λόγους του,δεν την καθιστά λιγότερο πολιτική.Τα εγκλήματά τους είναι πολιτικά,αυτό δεν αλλάζει,είτε εσύ συμφωνείς με τις πράξεις τους,είτε διαφωνείς,είτε τις καταλαβαίνεις,είτε όχι.Είναι πολιτικά,διότι στρέφονται ενάντια στο πολιτικό σύστημα.Αν εσύ καίγεσαι τόσο πολύ να μάθεις το πως αντιλαμβάνονται αυτοί την κοινωνία,τι προτείνουν,αν θεωρούν τις πράξεις τους λύσεις,μέρος μιας λύσης,ή κάτι διαφορετικό,μπορείς πολύ απλά να διαβάζεις τις προκυρήξεις τους για τις δράσεις τους,όπου αναλύουν τη λογική τους.Εγώ δεν είμαι αναρχομηδενιστής για να κάτσω να τους δικαιολογήσω,ούτε έχω κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον να τους κατανοήσω περισσότερο.
