Δεν μου απάντησες σε τίποτα.
Εφόσον δεν ασκεί
βία, τότε μπορεί να κάνει ότι θέλει. Αυτό δεν καταλαβαίνετε. Το τι λέει η πλειοψηφία είναι αδιάφορο: δικαιώματα που εγώ δεν έχω δεν μπορώ να τα δώσω σε άλλους. Αν εγώ δεν έχω το δικαίωμα να σου κλέψω το αυτοκίνητο, δεν μπορώ να το αναθέσω σε έναν φίλο με όπλο, ακόμα και αν το 'εγώ' είμαστε 10 εκατομμύρια άνθρωποι. Αν 6,999,999,999 άνθρωποι θέλουν να βαφτούν κόκκινοι με μπογιές για τα αυγά το Πάσχα,
δεν μπορούν να το επιβάλουν με την βία στον άλλον 1.
Όσο για τις ανάγκες μου, θα αποφασίσω εγώ ποιες είναι, thanks. Μόνο εγώ ξέρω τι είναι καλύτερο για τον εαυτό μου, όπως εσύ ξέρεις τι είναι καλύτερο για τον εαυτό σου. Αν συναινώ στην ανταλλαγή της εργασίας μου για χρήματα, τότε αυτό είναι δικιά μου απόφαση: το να μου πεις το αντίθετο είναι πατερναλιστικό, το να μου το απαγορέψεις δε φασιστικό.
Σε μία τέτοια κοινωνία θέλω να ζω: χωρίς την απειλή του όπλου για να με αναγκάσει με την βία να συμμορφωθώ με την θέληση της πλειοψηφίας. Το συμφέρον μου, σου ή της πλειοψηφίας δεν έχει σημασία στην ηθική! Όμως δεν είμαι αυτοκτονικός, αναγκάζομαι να συμβιβαστώ με το σύστημα. Αφού με κλέβει, θα το εκμεταλλευτώ μέχρι επιτέλους οι cryptocurrencies να σταματήσουν την κλοπή.
Κατά τα άλλα, η υγεία, παιδεία και στέγαση δεν είναι δικαιώματα. Δηλαδή δεν έχεις δικαίωμα να σε
γιατρέψουν, να σε
διδάξουν και να σε
στεγάσουν. Έχεις μόνο το δικαίωμα να μην σου
πάρουν με την βία την υγεία, παιδεία και στέγαση που έχεις ήδη. Αν θα στα δώσουν, θα το κάνουν εθελοντικά, όχι επειδή πάει ένας τύπος με όπλα και τους βάζει το πιστόλι στον κρόταφο.
Ο σύγχρονος "φιλελευθερισμός" απλά έχει κλέψει τον όρο και έχει ντύσει με αυτόν τον σοσιαλδημοκρατισμό light. Ο όρος που χρησιμοποιείται πια για τους "κλασικούς" φιλελεύθερους είναι libertarianism στην αγγλική (και όχι neoliberalism), με το γνωστό σλόγκαν "taxation is theft".
