α, καλαααααά..

Το μήνυμά σου είναι γεμάτο λάθη, αλλά βαριέμαι, οπότε ας το αναλύσω όσο μπορώ, μπας και καταλάβεις τι λες..
1)Δηλαδή η ύπαρξη της ταξικής πάλης είναι θέμα πεποίθησης; Θες πρακτικά παραδείγματα; Κάνε μια βόλτα σε διάφορες γειτονιές μιας πόλης (όσο πολυπληθέστερη, τόσο πιο εμφανείς οι ανισότητες και ο ταξικός διαχωρισμός)
2)Και τι να κάνει το προλεταριάτο(=ταξικός πάτος); Να αγαπάει τους βασανιστές του;
3)Όταν μιλάμε για ταξικό ρατσισμό, προφανώς και δικαίως καταδικάζεται η αστική και μόνο αυτή τάξη. Η εργάτρια/ο εργάτης θεωρείται η πλέμπα, το περιθωριακό στοιχείο, αποκλειστικό αντικείμενο προς επιτήρηση και συμμόρφωση στις απαιτήσεις των δουλεμπόρων. Και κάθε φορά που το προλεταριάτο υψώνει το ανάστημά του, αποτελεί επικίνδυνο και "παρακρατικό" στοιχείο - ή, κατά την κρίση σου, θίγει την αστική και μεσαία (aka wannabe αστική.. η μιζέρια στα καλύτερά της) τάξη..και αυτή αποτελεί ρατσιστική συμπεριφορά..
ό,τι να 'ναι