Οι εκλογές δεν είναι κάτι που δεν περιμένουμε, προφανώς και θα γίνουν τους προσεχείς μήνες. Έχει ξεκινήσει ατύπως μία "προεκλογική εκστρατεία" από το καλοκαίρι, ενόψει μάλιστα και της ΔΕΘ, και όλοι περιμένουμε την προκήρυξή τους. Το ίδιο είχε κάνει και ο Σαμαράς το 2014, ενόψει εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, όταν είχε ξεκινήσει από το καλοκαίρι να μην εφαρμόζει κατά γράμμα τις δεσμεύσεις και να δίνει ελαφρύνσεις.
Εγώ θεωρώ ότι όπως παλαιότερα το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ διέφεραν στην κοινωνική πολιτική, έτσι και σήμερα το ίδιο ισχύει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όποιος θέλει μεταρρυθμίσεις και πολιτική ανάπτυξης/ιδιωτική πρωτοβουλία πηγαίνει στη ΝΔ και όποιος θέλει μισθούς/συντάξεις και επιδόματα θα πάει στον ΣΥΡΙΖΑ. Εν τέλει, όμως, τα ίδια πράγματα θα γίνουν και οι υποχρεώσεις της Ελλάδας θα παραμείνουν οι ίδιες απέναντι στους δανειστές της.
Εγώ δεν διαφωνώ ότι η οικογένεια Μητσοτάκη δεν έχει φάει τίποτα από το ελληνικό κράτος (ποιος δεν έφαγε;

), αλλά παραδέχομαι ότι όταν ο Κυριάκος ήταν υπουργός εσωτερικών έγινε η πρώτη προσπάθεια συρρίκνωσης του δημοσίου τομέα. Όσοι προερχόμαστε από οικογένειες που μόχθησαν να αποκτήσουν χρήματα μέσω του ιδιωτικού τομέα θεωρούμε τουλάχιστον αστεία την πεποίθηση ότι "οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνουν φόρους, όπως όλοι". Αυτό έλειπε! Να μην πληρώνονται οι εισφορές στους μισθούς
Όσο για τον Τσίπρα, ανήλθε στην εξουσία ως ο επόμενος μεγάλος ηγέτης που θα βγάλει την χώρα από την κρίση. Δεν λέω, πολλά πράγματα έγιναν καλύτερα, κυρίως όσον αφορά την κοινωνική πολιτική, αλλά η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε σημαντικά και αναγκάστηκε να υπομείνει τα capital controls, τα οποία δεν έχουν φύγει ακόμη.
Σημαντική ήταν επίσης και η αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών. Ο νόμος Παππά είχε κάνει λόγο για 4 ενημερωτικά κανάλια εθνικής εμβέλειας και καταλήξαμε έπειτα από παρατάσεις και προσφυγές στο ΣτΕ να γίνει προκήρυξη 7 αδειών, εκ των οποίων μόνο οι 5 έγιναν δεκτές. Επομένως, η αρχική πρόταση του Παππά δεν αποκλίνει ιδιαίτερα από την πραγματικότητα. Πριν λίγες ώρες εξεδόθη η απόφαση του ΕΣΡ, έλαβε Αρ. Πρωτοκόλλου και αναρτήθηκε στο διαδίκτυο:
https://diavgeia.gov.gr/doc/ΩΔΟΔΙΜΕ-Ω3Υ?inline=true . Επομένως, επισήμως πλέον έχει γίνει η αδειοδότητη των τηλεοπτικών καναλιών.
Η ανεργία επί Πρωθυπουργίας Τσίπρα μειώθηκε περίπου 5 μονάδες και έφτασε το 19,5% τον Μάιο 2018 (στοιχεία
Eurostat). Φυσικά το ποσοστό της ανεργίας πέφτει σταθερά από το 2013, οπότε είναι σημαντικό που συνεχίζεται αυτή η πτώση. Όσο για το ΑΕΠ της Ελλάδας, για πρώτη φορά μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης, το ΑΕΠ της Ελλάδας αυξήθηκε ελάχιστα στα ~200,3 δισ. δολλάρια το 2017, έναντι ~192,7 δισ. την προηγούμενη χρονιά (2016). (στοιχεία
Παγκόσμιας Τράπεζας). Παρόλα αυτά, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ παραμένει σταθερό στο 178-180% (στοιχεία
Eurostat).
Όσο για την κοινωνική πολιτική: ΕΥΤΥΧΩΣ ανήλθε στην εξουσία ο Συριζα, γιατί αναγνώριση δικαιωμάτων ομοφυλοφίλων ή σκέψεις για το διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους δεν θα βλέπαμε ούτε με το κυάλι...
Έγινε, επίσης, προσπάθεια εκσυγχρονισμού και ψηφιοποίησης του δημοσίου, για να μην ταλαιπωρούνται άσκοπα οι πολίτες. Σε αυτό το πλαίσιο θα εκδοθούν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ νέου τύπου ταυτότητες, σε μέγεθος πιστωτικής κάρτας, οι οποίες είναι σαφώς ασφαλέστερες και δεν μπορούν να πλαστογραφηθούν εύκολα. Είναι ανήκουστο να έχουμε ως έγγραφο ταυτοπροσωπίας και ως ταξιδιωτικό έγγραφο ένα πλαστικοποιημένο χαρτί με υδατογράφημα εν έτει 2018. (το
ΦΕΚ)
Τέλος, το κοινωνικό μέρισμα που έδωσε βάσει εισοδήματος η κυβέρνηση Τσίπρα πέρυσι τα Χριστούγεννα, το θεωρώ ως τη δικαιότερη αναδιανομή του πλεονάσματος στους πολίτες. Τα κριτήρια ήταν αμιγώς εισοδηματικά και αναλόγως των διαθεσίμων καταθέσεων των πολιτών. Ο Σαμαράς το 2014 όταν έδωσε το πλεόνασμα στους ενστόλους, γελούσαν και οι πέτρες

Το ίδιο ισχύει και για τον Τσίπρα, όταν έδωσε το "συμπλήρωμα" μέχρι τα 800€ στους χαμηλοσυνταξιούχους τα Χριστούγεννα του 2016, εν είδει 13ης σύνταξης.
Όπως βλέπετε, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και κάθε κυβέρνηση εστιάζει να λύσει τα προβλήματα που θέτει ως πρώτη προτεραιότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ εστιάζει στη μείωση της ανεργίας και στην κοινωνική πολιτική, ενώ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ εστίαζαν στη μείωση του λειτουργικού κόστους του δημοσίου και την ανάπτυξη μέσω επενδύσεων. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε κατάφεραν να φέρουν καθολικά την ανάκαμψη της χώρας και μπόρεσαν να επιτύχουν να λύσουν μόνο μικρά ποσοστά των προβλημάτων. Από εκεί και πέρα, αυτό που χρειάζεται είναι ισχυρή πολιτική βούληση.
(Btw, να ψάχνετε από μόνοι σας τις πηγές σας, ώστε να συγκροτείτε την αποψή σας και μην είστε φερέφωνα άλλων. Η απλή παράθεση πηγών δεν σημαίνει αυτοδικαίως ότι υπάρχει πολιτική βούληση. Σκοπός είναι να επεξεργάζεται η πληροφορία και να ερμηνεύεται. Ο πολιτικός διάλογος γίνεται βάσει στοιχείων και όχι μέσω απλής παράθεσης κειμένων.)