Το να αφήσεις όλη την οικονομία να καταρρέυσει είναι εύκολο να το σχεδιάζεις στο χαρτί και δύσκολο να το κάνεις πραγματικότητα.Γιατί το να αφήσεις την οικονομία να καταρρεύσει σημαίνει πόνο και αίμα και ιδιαίτερα για τους ασθενέστερους και ''μεταρρυθμίσεις'' σε τέτοιες περιόδους σημαίνει ακόμα περισσότερο γαμήσι.Άσε που προσωπικά από την στιγμή που όλο το σύστημα είναι interconnected δε θεωρώ πως υπάρχουν πολύ υγιείς players στο οικονομικό σύστημα που μπορούν να επιβιώσουν χωρίς βοήθεια. To sum up σε αυτό,έτσι για να προβοκάρω λίγο ένας κομμουνιστής θα έλεγε το ίδιο.Σταματήστε να σώζετε το σύστημα να δούμε αν θα πνιγεί ή αν έχει την δυνατότητα να επιβιώσει κρατώντας στην επιφάνεια και τους ανθρώπους
Γενικά εγώ θεωρώ πως αυτό που γίνεται τώρα και αυτό που θα γίνει με τα συνολικά fiscal και monetary είναι αναγκαίο γιατί το κόστος του να αφήσεις το σύστημα στην τύχη του είναι αδιανόητα μεγάλο και κανένας stakeholder όσο καυλωμένος και να είναι με τον καπιταλισμό,την ελευθερη αγορα κλπ κλπ δεν είναι τόσο ηλίθιος να αφήσει το σύμπαν στο έλεος του. Και κάποια θέματα μπορούν να λυθούν με λίγη πολιτική βούληση και fancy χρηματοοικονομικά εργαλεία . Μη τα θυμόμαστε μόνο όταν πρόκειται για κερδοσκοπία,να τα θυμόμαστε και όταν πρόκειται για recovery
Αυτες οι αποφασεις καταραχας ειναι σιγουρα δυσκολες απο πολιτικη πλευρα, γιατι οταν εχεις εκλεγει υποσχομενος ευημερια για ολους, ε ειναι δυσκολο να μην κανεις τιποτα σε κραχ, ειδικα οταν ο μεσος ανθρωπος εχει γαλουχηθει με τη λογικη οτι το κρατος εχει υποχρεωση να τον ταιζει και να τον ξεσκατιζει. Βεβαιως πιο ευκολο ειναι να ριξεις την "βοηθεια", με ο,τι στραβα δημιουργει αυτο, να περιμενεις να ληξει η θητεια και μετα η καυτη πατατα να ειναι προβλημα καποιου αλλου. Αυτο γινοταν επι δεκαετιες, οχι μονο σε οικονομικα θεματα. Και θα σταθω σε αυτο το θεμα, γιατι ωραια τα συνθηματα για πολιτικη βουληση και το να επιλεγουμε τους σωστους πολιτικους, αλλα ειναι μερος των αρνητικων της προτασης σου, που δεν τα πολυλαμβανει υποψη σου. Μην το θεωρεις τοσο δεδομενο οτι ξερεις ποιοι ειναι οι σωστοι, ουτε οτι θα επιλεγουν, ουτε οτι τους ελεγχεις, ουτε οτι δεν θα χρησιμοποιουν τα μαγικα εργαλεια που τους εδωσες για πολιτικους λογους.
Απο κει και περα, μην μπερδευεις το επωδυνο με το λαθος. Μου φαινεται οτι εχεις στο μυαλο σου οτι ο κεντρικος τραπζιτης ειναι κανενας αλχιμιστης που θα βαλει 3-4 περιεργα υλικα και θα εξαφανισει μαγικα την υφεση και θα φερει την αναπτυξη και ολα θα ειναι τελεια χωρις κανενα κοστος. Ε ωραια αυτα που πουλανε αλλα δεν ειναι ετσι τα πραγματα, κρατας ζωντανα ζομπι ενω δημιουργεις στρεβλη αναπτυξη για να μην γραφεις κοκκινο. Τη ζημια θα την γραψεις ετσι και αλλιως, δεν θα τη γλυτωσεις, το θεμα ειναι οτι ειτε θα γραψεις -10 σημερα, ειτε -20 αυριο.
Γενικοτερα, ειναι θεμα τι συγκρινεις, παρουσιαζεις την αγορα λες και ειναι κατι αναμεσα απο damsel in distress που περιμενει τον πριγκιπα-τραπεζιτη να τη σωσει και ενα αναρχο αυτοκαταστροφικο ματσο καθυστερημενων που χρειαζεται να ερθει ο ρυθμιστης να τους στρωσει για το καλο τους. Δεν λογαριαζεις καν οτι μπορεις να τα κανεις χειροτερα ή οτι μπορει να υπαρχει ηδη καποια μορφη παρεμβασης που να δημιουργει αυτα τα προβληματα και εσυ να ριχνεις αλλου την ευθυνη. Πριν κανεις κατι, πρεπει να ξερεις τι γινεται και τι πας να κανεις εσυ. Να ξερεις γιατι δεν ειναι αυτο που θελεις. Δεν ειναι απλα ψιλοτυχαια νουμερα που θα ερθεις εσυ ή καποιος αλλος που νομιζει οτι ξερει καλυτερα να τα πειραξετε γιατι πρεπει να βγαινει το αποτελεσμα που σας αρεσει, ειναι ανθρωπινες ενεργεις και υπαρχει λογος που το Χ ειναι 10 και οχι 100 που θελεις. Εαν δεν το εξετασεις, (και αλλη μια) μαλακεια θα κανεις
Οπότε πάς πίσω στον χρόνο για να δεις τι γινόταν την εποχή που ο μετεωρίτης ήταν μια άπιαστη πιθανότητα.Η δική μου ανάγνωση/διάγνωση τουλάχιστον είναι πως έχεις έναν καπιταλισμό που ως επί το πλείστον λειτουργούσε by the book αυτού που λέμε deregulation (για να μην πω την λέξη νεοφιλελευθερισμός και βρεθώ ξαφνικά front row σε πορεία της ΚΝΕ από έξυπνους συμφορουμίτες) κάτι που είναι undisputable ειδικά στον χρηματοπιστωτικό τομέα στον οποίο το level της ελευθερίας έφτασε να είναι αυτό που ονειρεύονται αναρχικοί(κάθε είδους) για την κοινωνία. Δεν παίρνω το μέρος του κράτους,το κράτος και οι πολιτικοί θα πάρουν ότι μπορούν από το party punch όπως και όλοι,δεν είναι διαφορετικοί.Αναφέρομαι στο κυρίαρχο δόγμα σκέψης που είναι το root cause
Α ναι σοβαρα, ετσι ηταν τα πραγματα?
Δηλαδη δεν υπαρχε καθολου κρατικη εποπτεια, κανονες, φορολογια, δεν παιζαμε στην Fed με τα επιτοκια, δεν μαθαιναμε τους παιχτες οτι θα τους σωζουμε αμα δεν πανε καλα τα πραγματα, κρατικοδιαιτες σχεσεις, δεν υπαρχαν πολιτικα προγραμμα που να κατευθυνουν την αγορα. Ρε φυζιο σορρυ κιολας, αλλα μου λες παπαριες τωρα. Ενταξει, ψιλοστανταρ ειναι να πεφτουν οι ατακες για κακους φιλελεδες και η ευκολη δικαιολογια της απορρυθμισης, αλλα πραγματικα δεν ξερω που τα ειδες αυτα με την αναρχια, ε μην το παρακανουμε τοσο πια. Πως το μετρησες αυτο over time and versus other countries? Απλα κοιτας την επιφανεια, οτι εσκασε σε μια "ιδιωτικη" τραπεζα, και οχι τους αλλους 100 λογους και παιχτες.
Αφου θες να δεις τι γινοταν πριν σκασει ο μετεωριτης, η Fed, οι υπολοιπες κεντρικες τραπεζες και οι πολιτικοι τι κανανε πριν την κριση, απλα κοιτουσαν και δεν καταλαβαιναν τι γινεται, αλλα μαγικα ηξεραν πως να λυσουν το προβλημα αφου δημιουργηθηκε? Κοιτα να δεις ρε γαμωτο, οταν πανε καλα τα πραγματα, ειναι χαρη στην πανσοφη καθοδηγηση τους, οταν δεν πανε, ε μας φταινε οι φιλελεδες. Και παντα η λυση ειναι περισσοτερη εξουσια σε αυτους. 100 χρονια κευνσιανιστικων αλχημειων, αλλα εκει, ποτε δεν φταινε.
