Χα, καλό κι αυτό. Το PES γλείφει τον Τσίπρα σα γλειφιτζούρι. Ο Πιτέλα του έγινε κολλιτσίδα. Τα πάντα θα έδιναν για να κάνουν τον ΣΥΡΙΖΑ μέλος τους και να ξεμπερδεύουν με η Φώφη.
Αν και το προηγούμενο point μου ήταν η ύπαρξη του Labour Party στο PES, ως κλασικό κεντροαριστερό κόμμα εν αντιθέσει με τον ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω πως αυτό που λες αποτελεί την η ανάγνωση εκ της πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ και μόνον. Βεβαίως και θέλουν να έχουν καλές σχέσεις με το μεγαλύτερο, σε αριθμό εδρών στο Ευρωκοινοβούλιο, ελληνικό κόμμα, όπως και αντιστρόφως ο Τσίπρας χρειάζεται τη στήριξή του καθώς το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι μικρό. Παρόλα αυτά, και παρά ορισμένες οικονομικές αποφάσεις προερχόμενες από έξω, οι οποίες έρχονται σε σύγκρουση με την αριστερή ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρώ πως σε ορισμένα πεδία είναι εμφανή τα σκληρά αριστερά χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ και όποτε τους δοθεί η δυνατότητα να αποκλίνουν από την πολιτική οικονομικής λιτότητας θα το κάνουν μετά βεβαιότητος.
Βεβαίως, είναι δύσκολο να γίνει η ίδια ανάγνωση απ'όλους, αφού αρκετοί (πιθανώς κι εσύ) θεωρούν πως η οικονομική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι νεοφιλελεύθερη και δε διαφέρει σε τίποτα με τις προηγούμενες επί κρίσης, ενώ άλλοι θεωρούμε ότι ναι μεν τα μέτρα λιτότητας έρχονται σε αντίθεση με τη σοσιαλιστική (ή σοσιαλδημοκρατική, δε θα κολλήσουμε εκεί) ιδεολογία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο τρόπος με τον οποίο βγαίνει ο προϋπολογισμός, όπως οι αποφάσεις να αυξήσουν φόρους με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον ΦΠΑ (από 13% στο 24%) μας δείχνει πως
όσο μπορούν, καθώς έχουν περιορισμένο πεδιο δράσεως, έχουν μια πιο σοσιαλιστική προσέγγιση από την κυβέρνηση της ΝΔ.
Στην τελική, δε μπορούμε να λέμε ότι είναι το ίδιο η ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που έκλεισε την ΕΡΤ και έκανε απολύσεις
αλλά μείωσε τα φορολογικά βάρη των πολιτών (ας μη μπούμε στη συζήτηση του ΕΝΦΙΑ διότι και οι αποφάσεις προϋπήρχαν, και αναγκαιότητα, δυστυχώς, αποτελούσε) με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι οποίοι έχουν αυξήσει τους φόρους όσο περισσότερο γίνεται, πιέζοντας πολύ την ήδη ταλαιπωρημένη αγορά σε επίπεδο επιχειρήσεων και καταναλωτών,
αλλά δεν πιστεύει στις απολύσεις στον δημόσιο τομέα, υπογράφει συμβάσεις (οι οποίες, παραγωγικές ή μη, προσωρινά ή μη, μειώνουν την ανεργία) και βεβαίως χάρις σε αυτούς η ΕΡΤ ζει και βασιλεύει.
Αναλόγως τις ιδεολογικές αρχές του καθενός, καθώς και την πληροφόρησή του επί της πραγματικότητος, μπορεί η μία κυβέρνηση να είναι καλύτερη από την άλλη. Αλλά δεν είναι ίδιες, that's all.
