Η δημοκρατία είναι αποτελεσματική μόνο όταν η βάση είναι ομοιογενής και το δικαίωμα ψήφου έχει κτηθεί μέσα από κάποια αποδεικτική διαδικασία της ποιότητας, του ήθους και των κινήτρων του ατόμου. Οι δημοκρατίες διαδικασίες ήταν αποτελεσματικές σε διάφορα warrior brotherhoods και societies στα οποία τα μέλη τα είχαν πάντα κοινούς στόχους και είχαν αποδείξει την αξία τους στην ομάδα ρισκάροντας την ζωή τους και ακόμη κι εκεί ήταν πάντα για την ανάδειξη του αρχηγού ο οποίος έπαιρνε μετά τις αποφάσεις, ή για πολύ σοβαρά ζητήματα. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο επίπεδο μιας χώρας καθώς οι ομάδες των ανθρώπων είναι πάρα πολλές και εντελώς διαφορετικές και ως εκ τούτου δεν μπορείς να διαμορφώσεις και ουσιαστικά κριτήρια για την απόδειξη της ικανότητας του κάθε μέλους. Αν έπρεπε να γίνει θα έλεγα πως τα βασικότερα κριτήρια θα ήταν η υποχρέωση στρατιωτικής υπηρεσίας και η κατοχή περιουσίας αλλά ακόμη και αυτά είναι κριτήρια άλλων εποχών όπου οι άνθρωποι είχαν εντελώς διαφορετικές αξίες, ιδανικά και κουλτούρα από σήμερα. Η σύγκριση του Αθηναίου του 400π.χ. με του Αθηναίου του 2020μ.Χ. είναι εντελώς άτοπη.
Σε γενικές γραμμές είναι πολύ πιθανότερο να έχεις έναν έμπειρο και ικανό μονάρχη απ'οτι έναν πρωθυπουργό. Η κληρονομικότητα της μοναρχίας σημαίνει πως η θέση είναι προκαθορισμένη και πως ο διάδοχος ξέρει εξ αρχής τον ρόλο του και άρα αρχίζει να εκπαιδεύεται πάνω στις αρμοδιότητες του από πολύ νωρίς, που σημαίνει ότι θα λάβει την κατάλληλη παιδεία, θα μπει από μικρός στον στρατό για να καλλιεργήσει ηγετικές ικανότητες και καθαρά το βάρος των μελλοντικών προσδοκιών και του καθήκοντος θα του διαμορφώσει έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από τον μέσο πολιτικό. Το γεγονός επίσης πως η εξουσία της θέσης είναι εξασφαλισμένη συνταγματικά του δίνει την πολυτέλεια να είναι ηθικός και να μην χρειάζεται να συνάψει συμμαχίες και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με πολιτικές φατρίες και λοιπά lobby, ούτε να συναναστρέφεται με γουρούνια.
Ρόλος του όπως είπα είναι η προάσπιση της ελευθερίας του εκάστοτε λαού τόσο από εξωτερικούς αλλά και εσωτερικούς παράγοντες και για να γίνει αυτό πρέπει να έχει ουσιαστικές εξουσίες όπως τον ελέγχο του στρατού, ικανότητα βέτο σε αποφάσεις της κυβέρνησης, ικανότητα να διαλύει την κυβέρνηση κτλ. Το να ρωτάς γιατί να μην μετατραπεί σε απόλυτο τύραννο είναι σαν να ρωτάς γιατί δεν είναι ένας πατέρας τύραννος στο σπίτι του. Έχει να κάνει με την ηθική του, την παιδεία που έλαβε και το DNA του, όλα παράγοντες που μπορεί εύκολα να τους ελέγξεις αν μιλάμε για ένα άτομο. Και στην τελική του του απαγορεύει το σύναγμα, δηλαδή η συνείδη όλου του λαού (άρα και των στρατιών του) που αυτό προφανώς σημαίνει πως έχει μια βάση που στην πλειοψηφία της θέλει μια ελεύθερη κοινωνία από την οποία θα λάβει άγρια αντίσταση σε περίπτωση προσπάθειας κατάχρησης εξουσίας.
Στην τελική σκέψου το συγκριτικά με την παρούσα κατάσταση και τα σημερινά δημοκρατικά καθεστώτα που στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο από απολυταρχικές τυραννίες που φοράνε το μανδύα της ελευθερίας και θα καταλάβεις πολύ εύκολα τη διαφορά. Εκτός φυσικά και αν έχεις την ψευδαίσθηση πως ένας ηθικός άνθρωπος που θέλει το καλό της χώρας σήμερα θα μπορέσει να βρεθεί σε οποιαδήποτε θέση εξουσίας με το παρών σύστημα.
