Οποτε λες ας σερφαρω λιγακι αντι να βρω κατι αλλο ωστε να ειμαι παραγωγικος στο 8ωρο που ο εργοδοτης σε πληρωνει μονο για να εργαζεσαι και φυσικα για να κανεις και το διαλειμμα σου
Το βλεπω σε ποιες συνθηκες εργαζεσαι ....
Οχι φυσικα ,απλα οι ελληνες ΔΕΝ πανε σε αυτες τις εργασιες γιατι δεν μπορουν να ανταποκριθουν στις απαιτησεις αυτων των εργασιων ..
Τεμπελης οχι δεν ειναι και το ξερω ,απλα ειναι λιγακι καλοπερασακιας να το πω χαιδευτικα
Ο ελληνας για να κανω και λιγο χιουμορ, γιατι πολυ πατριωτικά το βλεπουν καποιοι ,εχει γεννηθεί με την νοοτροπια του αφεντικου .
Δυσκολα σηκώνει υποδείξεις και κατευθυνσεις μεχρι να ειναι σε θεση να¨ ηγηθεί" σε ενα επαγγελματικο χωρο ...
Μην παρεις προσωπικα αυτα που εγραψα ,απλα καθρεπτισα σε εσενα ολα αυτα που υποστηριζω για τις συνθηκες εργασιας που θελει να εχει ενας Ελληνας για να δουλευει και να ειναι ικανοποιημενος !
Πιστεψε με επειδη ο πατερας μου ειναι στον κατασκευαστικο κλαδο και ιδιατερα στο εργολαβικο ψαχνει να βρει με το κυαλι ελληνα οταν αναλαμβανει εργο αλλα δεν ερχονται,πλην ελαχίστων , και οχι για το οικονομικο κομματι που πλεον δεν γινεται να αφηνεις ανασφάλιστο κανεναν ..
Ισα ισα εχουν κατακλείσει την αγορα αλλοδαποί οι οποιο μαλιστα καλοπληρωνονται γιατι ει νια και απο τα καλα χερια που λενε,κοινως ειναι απιστευτα παραγωγικοι ,σκυλια που τους λεει και ο πατερας μου γι αυτο και αυτα που ζητανε αυτα λαμβανουν χρηματικα ...
Αυτοι γιατι καταφεραν και εδραιωθηκαν σε αυτο το χωρο ?
Παίζει πραγματικά να ζεις σε μια δική σου πραγματικότητα, σε όλα πετυχημένη: οικογένεια και δουλειά. Μπράβο. Δυστυχώς όμως αυτή η συνθήκη δεν ισχύει για όλους και αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με τις επιλογές όσο και με τις συγκυρίες και περιβάλλοντα ζωής. Αλλού ζεις και μεγαλώνεις, αλλού ο καθένας. Να είσαι υγιής και ευτυχισμένη.
Πάμε στο θέμα της δουλειάς τώρα.
Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, κανένας δεν ζήτησε να διαβάσει ποτέ το βιογραφικό μου. Πριν σχηματίσει μια γνώμη για το τι μπορώ ή δεν μπορώ να κάνω, υπήρχε ήδη η απόφαση:
«Δεν είμαστε Ελβετία και δεν ξέρουμε τι ακριβώς μπορείς να κάνεις ως Μαθηματικός. Δοκίμασες να κάνεις ιδιαίτερα μαθήματα ή να πας σε φροντιστήρια;» Αυτόματα μου αφαίρεσε (χωρίς καν να σκεφτεί μισό δευτερόλεπτο) μια σκληρή επταετία ακαδημαϊκής εξειδίκευσης καθιστώντας με de facto εκπαιδευτικό έτσι ώστε αν δεν, τότε να δούμε τι άλλο αν ξέμεινε από την "κοινωνία" για να το κάνω εγώ ως επάγγελμα. Καταλαβαίνεις λίγο αυτή τη σκέψη;
Έλα λίγο στη θέση μου. Στην Ελλάδα ακόμη έχουμε νόμους της ζούγκλας; Ότι ξεμείνει από δουλειά το γλείφουν οι "άτυχοι"; Πάμε καλά; Γιατί δεν λέμε σε έναν νέο πτυχιούχο γιατρό ότι αν δεν μπορείς να βρεις δουλειά ως θεραπευτής παθολόγος (τυχαίο παράδειγμα, αν ειδικεύτηκε στην παθολογία) να δοκιμάσεις να δουλέψεις ως νοσηλευτής ή πλαστικός χειρούργος (που είναι συναφές ως προς αυτό που σπούδασε); Ως μια αυθαίρετη άποψη τουλάχιστον για να μην κάθεται. Εδώ δεν πιάνει; Τι;
Δεν φίλησα ποτέ κατουρημένες ποδιές για ό,τι έχω πετύχει στη ζωή μου έτσι ώστε να επιτρέπω στον κάθε άσχετο να μου κάνει job classification επειδή δεν γνωρίζουν διάφορες επιστήμες πέρα από τις ορισμένες που ακούμε καθημερινά λόγω marketing και κρατικής μικροπολιτικής (με τα συνδικάτα). Όπως και ο γιατρός (παράδειγμα) έλιωσε για να τελειώσει τη σχολή του και να γίνει γιατρός και εκεί η κοινωνία το σέβεται και δεν κάνει "ερωτήσεις", θα ήθελα να ισχύει το ίδιο και για σειρά άλλων επιστημών που ενδεχόμενα να διάβασαν πολύ περισσότερο από φοιτητές στην ιατρική για να κατανοήσουν pure science και οι οποίοι δικαίως θα ήθελαν να ξεκινήσουν να φτιάχνουν τη ζωή τους μετά τις σπουδές τους. Δυστυχώς όμως δεν ισχύει. Επικρατεί επιστημονικός ρατσισμός και ακούγονται απόψεις σαν του
@hack3r: η Ελλάδα δεν έχει τις ευκαιρίες της Γερμανίας. Είναι απόψεις που απλά συναινούν στην βλακεία. Είναι 4-5 επιστημονικοί κλάδοι που θεωρούνται σημαντικοί (όλοι ξέρουμε ποιοι και γιατί) και οι υπόλοιποι είναι απλά πολυτέλειες λόγω άγνοιας. Η Ελλάδα είναι φτωχή εκεί που θέλουμε, και πλούσια εκεί που θέλουμε. Λόγω αυτής της ελιτίστικης λογικής, διογκώνεται μια ανεργία όχι λόγω έλλειψης θέσεων αλλά λόγω έλλειψης ενημέρωσης. Πάσχουμε από ενημέρωση. Γνωρίζουμε πράγματα στο περίπου και διαμορφώνουμε κοινωνία στο περίπου (βλ. κρατική μηχανή για τις πυρκαγιές, νοοτροπία πολιτών να έχουν σπίτι μέσα στο δάσος) ακυρώνοντας ότι δεν καταλαβαίνει το επίπεδο νοημοσύνης της μάζας. Η κοινωνία προχωράει με βάση ότι καταλαβαίνει η μάζα και όχι με βάση την απόδοση έργου με όρους κεφαλαίου και εργοδοτικών - ασφαλιστικών εισφορών.
Για να γίνω πιο σαφής. Στην Ελλάδα υποφέρουμε από το σύνδρομο της υπερ-οικειότητας σε γνωστούς, οικογενειακούς γνωστούς, με αρκετή δόση κατιναριού που ουσιαστικά αφυδατώνει την προσωπικότητα κάποιου. Ξέρουμε περισσότερα για κάποιον από όσα ξέρει ο ίδιος για τον εαυτό του. Όλοι μιλούν για δουλειές, κάπως να βοηθήσουμε ή να σμπρώξουμε τους νέους αλλά όταν η κουβέντα πάει σε βιογραφικό σημείωμα, η κουβέντα αλλάζει θέμα. Για ποιο λόγο οι δουλειές να γίνονται με "σμπρώξιμο" ή κουβέντα μέσα γνωστού και όχι τυπικά και ξεκάθαρα με συνέντευξη; Στην επαρχία δυστυχώς περνάει σχεδόν η κουβέντα που θα γίνει για σένα και όχι τι λένε οι περγαμηνές. Για δεκαετίες δεν υπήρχε η πρακτική των φοιτητών και ήταν ένα θέμα ταμπού για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια της πρώτης φοράς αριστεράς. Έπρεπε να φτάσουμε το 2017 και να ξεκινήσουμε να βλέπουμε ότι η ίδια η κοινωνία θεωρούσε την πρακτική αναγκαία ενώ το 2016 ήταν μια μεθόδευση του καπιταλισμού, του κακού δυτικού κόσμου που έστελναν και στέλνουν οι τίμιοι αριστεροί τα παιδιά τους για σπουδές (ακόμη και προπτυχιακές). Εδώ χτυπάμε ακραίο διπολισμό.
Όσον αφορά αυτή την καραμέλα ότι οι Έλληνες εργοδότες δεν βρίσκουν χέρια και πόδια και φυσικά, θεωρούν ότι οι μετανάστες εργάζονται σαν σκυλιά ισχύει γιατί οι μετανάστες δεν έχουν καμία επιστημονική εξειδίκευση ώστε να διαπραγματευτούν τη θέση τους. Δουλεύουν γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή. Δεν έχουν τη γνώση για μια άλλη επιλογή. Επίσης αυτός ο μετανάστης πόσα χρόνια θα εργάζεται σε χειρονακτική εργασία; Μέχρι τα 65 του; Θα αντέχει η σωματική του κατάσταση; Δεν νομίζω. Ο καθένας απλά κοιτάζει ευκαιριακές λύσεις στο πρόβλημα της εργασίας γιατί απλά δεν υπάρχει πλαίσιο θεσμοθετημένης εργασίας όπως γίνεται σε άλλες χώρες. Η εργασία στην Ελλάδα στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα είναι λιγάκι χόμπι καθώς γίνεται με συμπεριφορές που αναφέρω με αποτέλεσμα να δίνεται έμφαση στο να μας «πει» μπράβο η κοινωνία, να μας ρίξουν και μια ροχάλα να μην μας ματιάσουν, που δουλεύουμε σε κάτι αρκεί να μην καθόμαστε. Λογική αποτυχίας για να μην πω άλλη κουβέντα...
Έχεις προσωπική γνώμη για μετανάστες τέτοιων χωρών (Πακιστάν, Αίγυπτο, κτλ) αλλά με διδακτορικά πώς συμπεριφέρονται στο εξωτερικό; Καμία σχέση με αυτό που περιγράφεις. Στην Ελλάδα μαζεύουμε πολίτες τέτοιων χωρών που δυσκολεύονται να βρουν θέση εργασίας στη χώρα τους. Το Πακιστάν για παράδειγμα έχει αμερικάνικες ή ινδικές εταιρίες Πληροφορικής, Φαρμακευτικών Προϊόντων κτλ. Ο Πακιστανός που μαζεύει φασόλια στην Ελλάδα απλά δεν μπόρεσε να βρει δουλειά στη χώρα του. Τόσο απλά. Είναι σε ένδεια χωρίς να ξέρουμε το υπόβαθρό του. Μπορεί να ήταν κόπρος στη χώρα του. Το Πακιστάν όσο "φτωχό" και να είναι, δεν είναι Ελλάδα! Ακόμη και τεχνικοί εργάτες αν δουλεύουν στην Γερμανία ή Τσεχία, τηρούν το ωράριο και την εργασιακή νομοθεσία και δεν κάνουν χαζο-υπερωρίες για να τους πει το αφεντικό « μπράβο ωρέ τι σκυλί είναι αυτός και δουλεύει έτσι» (και να γίνουν μειωτικές συγκρίσεις με ντόπιους και να πάει αλλού η κουβέντα). Νομίζω ότι ξέρουν ότι αυτή η συμπεριφορά δουλεύει μόνο στην Ελλάδα και σε τρίτες χώρες (π.χ. Τουρκία) γι' αυτό και δίνουν την εντύπωση του εργασιομανή επειδή στην Ελληνική νοοτροπία ακόμη και στην εργασία περνάει η πατερική συμπεριφορά και όχι του επαγγελματία-εργοδότη. Προσωπικά δεν μου αρέσει να έχω αφεντικό-πατέρα αλλά επαγγελματία απρόσωπο εργοδότη που να με εκτιμά ως τον κύριο τάδε και όχι τον Νίκο για να με πιάνει και από την πλάτη. Το χέρι από την πλάτη μετά πάει στον κώλο και μετά αρχίζουν «δεν έχουμε σήμερα λεφτά για το μισθό του μήνα, πέρνα τον επόμενο μήνα και θα δούμε» (με τις γνωστές κλάψες περί αναδουλειάς).
