Η ΔΑΠ είναι μακράν ό,τι χειρότερο. Από άποψη ψήφων ναι όλες οι παρατάξεις κυνηγάνε τη ψήφο των φοιτητ(ρι)ών αλλά από άποψη θέσεων και στόχων η ΔΑΠ είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Αν περάσουν αυτά που θέλουν τότε η τριτοβάθμια εκπαίδευση θα είναι προνόμιο λίγων και όχι δικαίωμα όλων για να μη μιλήσουμε ότι τα πανεπιστήμια θα μετατραπούν σε φυλακές υψίστης ασφάλειας. Δωρεάν σίτιση και στέγαση καλά εννοείται ότι θα είναι όνειρο θερινής νυκτός και πολλά άλλα που η συνείδησις δεν μου επιτρέπει να στηρίξω. Στη κοινωνία του «εμείς» τέτοια εγωκεντρικά σχέδια είναι δηλητήρια.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 27 Μαΐου 2022
Όπως είπε και ο mauroprovatos στο τραγούδι του για τη ΔΑΠ «Λύκοι εκπρόσωποι προβάτων». Τα λέει όλα.
Διαφωνώ στην ουσία αυτού που γράφεις και θα επικεντρωθώ στο ζήτημα της στεγασης και σίτισης.
Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν είχαμε ΔΑΠ στη σχολή στα τελευταία χρόνια γιατί διαλύθηκε και γενικά η ΔΑΠ δεν συμμετείχε ποτέ στο σύλλογο. Οπότε δεν ξέρω την άποψη της ΔΑΠ αλλά θα εστιάσω στο ζήτημα της στέγασης και σίτισης όπως το έβλεπαν οι άλλες παρατάξεις της αριστεράς.
Γενικά έχουμε μια πολύ μεγάλη πανεπιστημιούπολη με 6 χιλιάδες εγγεγραμένους φοιτητές. Η πόλη έχει 2 μέρη σίτισης, ένα μέρος που ήταν φτιαγμένο για τους εστιακούς, και ένα μέρος για τους υπόλοιπους. Το πρόβλημα είναι ότι πάρα πολλοί πήγαιναν και έτρωγαν στη λέσχη των εστιακών, με αποτέλεσμα να μην μένει φαγητό για τους εστιακούς. Μετά από πίεση, το θετικό ήταν ότι οι μερίδες αυξήθηκαν οπότε μπορούσε να τους ταίσει όλους, αλλά παράλληλα λογικά μειώθηκε η χρηματοδότηση για την άλλη λέσχη.
Το πρόβλημα ποιο είναι όμως, στη λέσχη των εστιών έτρωγε ο καθένας χωρίς κανένα κριτήριο. Για την ακρίβεια, μπορούσε να πάει κάποιος που δεν είναι φοιτητής, και να φάει κανονικά. Δεν γινόταν κανένας έλεγχος. Παράλληλα μπορούσε να πάει και να φάει τζάμπα κάποιος που έχει γονείς που βγάζουν 100 χιλιάρικα το χρόνο.
Το πανεπιστήμιο λοιπόν αποφάσισε να εισάγει κάποιους κανόνες οι οποίοι θα ήταν δίκαιοι κοινωνικά. Το κονσεπτ ήταν απλό: Πρέπει να υπάρχει δωρεάν σίτιση για τους φοιτητές που δεν έχουν ένα "άνετο" οικογενειακό εισόδημα, αλλά οι υπόλοιποι θα πρέπει να πληρώνουν (ένα συμβολικό ποσό κόστους) ή να τρώνε αλλού. Το εισοδηματικό όριο που προτάθηκε ήταν 50 χιλιάδες ευρώ οικογενειακό εισόδημα. Όσοι ήταν κάτω από τις 50 χιλιάδες, θα έτρωγαν τζάμπα και θα είχαν πάντα αρκετές μερίδες φαγητού, χωρίς να εκμεταλλεύονται αυτό το σύστημα τα πλουσιόπαιδα. Οι υπόλοιποι με το μεγαλύτερο εισόδημα, θα πλήρωναν 2-3 ευρώ για να αυτοσυντηρούνται οι παραπάνω μερίδες που δεν πηγαίνουν σε φοιτητές που το έχουν ανάγκη.
Η αντίδραση των αριστερών παρατάξεων ξέρεις ποια ήταν; Ενάντια στο παραπάνω μέτρο, γιατί έλεγαν ότι δεν πρέπει οι φοιτητές να "χωρίζονται" σε φτωχούς και πλούσιους. Δηλαδή, ήταν υπέρ του να ξοδεύονται χρήματα από το πανεπιστήμιο για να ταίζει ξένους και να ταίζει παιδιά δωρεάν τα οποία δεν έχουν ανάγκη οικονομικής βοήθειας. Αυτό μακροπρόθεσμα που οδηγεί όμως Γιάννη; Οδηγεί στο γεγονός ότι υποβαθμίζεται το πανεπιστήμιο για τους φτωχούς. Επειδή προφανώς δεν μπορεί να συντηρεί αυτήν την σπατάλη, σημαίνει ότι πιθανόν μια μείωση ποιότητας ή ποσότητας φαγητού θα επηρεάσει τους ΦΤΩΧΟΥΣ φοιτητές. Γιατί οι πλούσιοι αν δεν γουστάρουν την μερίδα της ημέρας, θα μπορούν να παραγγείλουν. Αλλά οι φτωχοί θα μπορούν; Όχι.
Το άλλο με τις εστίες με το γνωστό κανένας φοιτητής χωρίς δωμάτιο. Ένας "φοιτητής" που είναι στην ίδια σχολή για 10 χρόνια, γιατί πρέπει να συνεχίζει να πιάνει δωμάτιο στις εστίες; Οι εστίες έχουν συγκεκριμένο αριθμό ο οποίος έχει φτιαχτεί για να αρκεί να σπουδάσει κάποιος τα ν+2 χρόνια που υποτίθεται ότι διαρκούν οι σπουδές. Με το να προστατεύουν φοιτητές οι οποίοι μπορεί να μην φοιτούν καν πλέον ή που δεν ενδιαφέρονται για τη σχολή, στην ουσια μειώνουν τα διαθέσιμα δωμάτια για τους νέους 18χρονους φοιτητές, που σημαίνει ότι τα κριτήρια για να πάρει κανείς εστία γίνονται πιο δύσκολα.
Αυτή είναι η λογική των αριστερών στην Ελλάδα, τόσο των κομμάτων, όσο και των παρατάξεων. Αρκεί να λένε όχι σε οτιδήποτε πάει να βάλει μια τάξη σε κάποια ζητήματα, ακόμα και κοινωνικά δίκαια να είναι, και παίζοντας το δίκαιοι (αλλά χωρίς να είναι), καταστρέφουν την ποιότητα ΟΛΩΝ. Και γιατί; Για να το παίξουν επαναστάτες. Πριν ξεκινήσεις και γίνεις ΕΑΑΚιτης ενώ πριν ήσουν ακροδεξιός, θα πρέπει να καταλάβεις τι είναι αυτά που υποστηρίζεις, αλλά στην ουσία τους και όχι στην επιφάνεια τους. Οι αριστερές παρατάξεις στη σχολή μου με τις καταλήψεις τους έχουν χειροτερέψει κατά πολύ τη ζωή των φοιτητών και ειδικά των φτωχών γιατί οι αποφάσεις που παίρνουν είναι καταστροφικές.
Εγώ σαν φοιτητής ένα πράγμα ήθελα να γίνει για να βελτιωθεί η ποιότητα σπουδών μου και αυτό ήταν να έχουμε μια βιβλιοθήκη που λειτουργεί συνεχώς. Η μόνη παράταξη που το επιδίωξε ήταν η ΔΑΠ και οι υπόλοιπες δεν ασχολήθηκαν ποτέ. Μάλιστα με κάποια νέα καμώματα των αριστερών παρατάξεων πλέον δεν υπάρχει καν αναγνωστήριο που δουλεύει συνεχώς (άλλη ιστορία επιτυχίας των αριστερών παρατάξεων, αν θέλεις στη λέω). Οι άνθρωποι είναι καρκίνος στη σχολή.
