Ατλαντίδα: Η βυθισμένη ήπειρος

[Valder]

Ατλαντίδα, το μεγαλύτερο μυστήριο όλων των εποχών! Ήπειρος ή νησάκι; Στη Γη ή εκτός Γης; Βυθίστηκε απ' τη φύση ή από τους Αθηναίους; Επ αυτής υπήρχαν ευφυή όντα και ενεργειακοί κρύσταλλοι ή απολίτιστα βάρβαρα ανθρωποειδή με απλώς πιό πολλά ρόπαλα στην κατοχή τους από τους γείτονές τους; Στον Ατλαντικό Ωκεανό ή στη Θήρα; Μύθος ή παραμύθι;

Απόψεις, στοιχεία, αναγνώσματα...όλα ευπρόσδεκτα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Χμμ πάντα με γοήτευε το θέμα της Ατλαντίδας ... Πιστεύω ότι υπήρχε και μέτα μάλλον λόγο φυσικών φαινομένων να καταστράφηκε/βυθίστηκε ...

Πάντως valder πολύ ωραίο θέμα, θα μου δώσει την ευκαιρία να ξαναφρεσκάρω όσο είχα διαβάσει για την ατλαντίδα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giostau]

Καλά βρε Valder ρωτάς εσύ για την Ατλαντίδα;;;;
Ένας "ancient";;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Καλά βρε Valder ρωτάς εσύ για την Ατλαντίδα;;;;
Ένας "ancient";;;;;

Δε ρωτάω εγω , απλά να γίνει μια ανταλλαγή απόψεων. Χωρίς πλάκα η εκδοχή της γνωστής σειράς πιστεύω οτι αντικατοπτρίζει απόλυτα τουλάχιστον την τεχνολογική "πραγματικότητα" της Ατλαντίδας. Ενεργειακοί κρύσταλλοι (έχουν γίνει αναφορές και εκτός της σειράς σε βιβλιογραφία), όπως και για ιπτάμενα οχήματα (τα puddle jumpers εν προκειμένω.)

Εχω διαβάσει την εκδοχή οτι υπήρχε κεντρικός κρύσταλλος ενέργειας στην Ατλαντίδα (το αντίστοιχο ΖΡΜ των σεναριογράφων...τυχαίο;.) και οτι και τα ιπτάμενα σκάφη τους είχαν άμεση σχέση με ενεργειακούς κρυστάλλους (επίσης τα αντίστοιχα των σεναριογράφων μέσα στα puddle jumpers με τα οποία συχνά παλεύουν ο McKay και ο Zalenka, πάλι τυχαία επινόηση των σεναριογράφων; Πόσο πια; )

Βέβαια η βρώμα για ιπτάμενα σκάφη (άλλου τύπου μάλλον, ίσως άσχετου με κρυστάλλους) έχει βγεί και για τους Αρχαίους Έλληνες στα ινδικά έπη Ραμαγιάνα και Μαχαμπαράτα (εαν τα γράφω σωστά)

Μην ξεχάσω επίσης να συνδιάσω τη σκέψη των σεναριογράφων να θέσουν την Ατλαντίδα στην Ανταρκτική, καθώς ο συγκεκριμένος τόπος είναι ο αμέσως πιο πιθανός μετά τον Ατλαντικό για την πόλη (ήπειρο;.), της Ατλαντίδας. Βάλε κάτω και τον περίφημο χάρτη του Τούρκου ναύαρχου Πήρυ Ρεϊς (1500 μ.Χ.) ο οποίος εκτιμήθηκε πως είναι ηλικίας άνω των 10 - 15 πόσων χιλιάδων παρακαλώ ετών και παρουσιάζει όλη τη ΓΗ με απόλυτη λεπτομέρεια, την αμερικάνικη ήπειρο, αλλά το συνταρακτικότερο...την ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ ΜΕ ΚΑΘΑΡΟ ΧΟΡΤΑΡΑΚΙ ΔΙΧΩΣ ΠΑΓΟΥΣ (και όντως η Ανταρκτική δεν είναι παγάκι. Έχει χορταράκι από κάτω)! Για θυμήσου τώρα πότε πήγαν οι ξένοι εξερευνητές εκεί για να δούν τι υπάρχει.... Να πούμε περί τα 1900 μ.Χ.; Να το πούμε!


Βρωμάνε πολλά ε;


ΥΓ: Είδες οτι άλλαξα υπογραφή; Αχ τι παθαίνω ο Ancient για πάρτη της

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skeftomilos]

Παίδες - χίλια συγνώμη για τις στραπατσαρισμένες ψευδαισθήσεις σας - η Ατλαντίδα είναι μύθος. Δεν υπάρχει παγκοσμίως και διαχρονικά κανένα άλλο στοιχείο για την ύπαρξή της, πέρα από την αναφορά του Πλάτωνα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[faithplus1]

Ιδού!

Πάντως εμένα μου φαίνεται απίθανο με τα σημερινά μέσα να υπάρχει κάτι που να μην έχει ανακαλυφθεί στη γη (πέρα από τις αβύσσους που νομίζω ότι δεν έχουν εξερευνηθεί)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Σωστά! Στη Γη! Εκτός αυτής; (Λέμε τώρα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[]ifrit[]

Εγώ ξέρω ότι ο Πλάτωνας αναφέρθηκε σε αυτήν αφού του είπε κάποιος από την Αίγυπτο για αυτήν και μπλα μπλα... πως λέμε i have a friend who has a friend....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Εγώ ξέρω ότι ο Πλάτωνας αναφέρθηκε σε αυτήν αφού του είπε κάποιος από την Αίγυπτο για αυτήν και μπλα μπλα... πως λέμε i have a friend who has a friend....

Οι ιερείς στη Σάϊδα που κρατούσαν αρχείο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skeftomilos]

Σωστά! Στη Γη! Εκτός αυτής; (Λέμε τώρα)

Ή μήπως εντός αυτής; Στο κάτω-κάτω είναι γνωστό ότι η γη είναι κούφια. Το είπε και ο Ιούλιος Βερν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[tragogidaros]

Ιδού!

Αυτο που ποσταρες φιλε μου δεν ειναι αστειο.
Παρε 2 χαρτες.Εναν γεοφυσικο και εναν πολιτικο.
Στον γεοφυσικο θα δεις οτι στη μεση του Ατλαντικου ωκεανου (εκει δλδ που τα νερα θα επρεπε να ειχαν μεγαλυτερο βαθος) υπαρχει μια μεγαλη υποθαλασσια οροσειρα...
Στον πολιτικο θα δεις τα νερα με πιο ανοιχτο μπλε χρωμα κατι που σημαινει οτι τα νερα εκει ειναι πιο ρηχα αοπ τα υπολοιπα σημεια του ωκεανου.
Ειναι τυχαιο...?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

Στον γεοφυσικο θα δεις οτι στη μεση του Ατλαντικου ωκεανου (εκει δλδ που τα νερα θα επρεπε να ειχαν μεγαλυτερο βαθος) υπαρχει μια μεγαλη υποθαλασσια οροσειρα...
Στον πολιτικο θα δεις τα νερα με πιο ανοιχτο μπλε χρωμα κατι που σημαινει οτι τα νερα εκει ειναι πιο ρηχα αοπ τα υπολοιπα σημεια του ωκεανου.
Ειναι τυχαιο...?

Πανω στα βουνά, βρίσκουν μερικές φορές απολιθωμένα ψάρια. Είναι τυχαίο ή μήπως υπάρχει στεριά κάτω από τη θάλασσα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Backdrop]

Έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ στον ΣΚΑΙ, σχετικό με την Χαμένη Ατλαντίδα, πριν από λίγο και σκεφτηκα να ανοιξω το θεμα...

Πιστευετε ότι υπηρχε ενας τοσο σημαντικος και θαυμαστος πολιτισμος οπως μερικοι επιστημονες και μη υποστηριζουν ανα καιρους;

Βρηκα ενα κειμενο του ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΟΥΝΤΟΥΦΑΡΗ......

" “Ακουσε λοιπόν Σωκράτη μια πολύ παράξενη παράδοση που όμως είναι εντελώς αληθινή, όπως τη διηγήθηκε κάποτε ο πιο σοφός από τους επτά σοφούς, ο Σόλωνας...”
Πλάτων “Τίμαιος”

Ηταν πράγματι μια παράξενη παράδοση, μια θαυμαστή ιστορία αυτή που άκουσε ο Σόλωνας από τους Αιγύπτιους ιερείς και την κατέγραψε ο Πλάτωνας στους πασίγνωστους πια διαλόγους του “Τίμαιος” και “Κριτίας”. Μια ιστορία που παρά το ότι ο Πλάτωνας ισχυρίζεται ότι είναι εντελώς αληθινή συνεχίζει να παραμένει τυλιγμένη στη χρυσόσκονη του θρύλου και του μυστηρίου. Μια ιστορία για έναν θαυμαστό λαό της αρχαιότητας και μια εκπληκτική ήπειρο : τη θρυλική Ατλαντίδα που μεγαλούργησε για αιώνες ολόκληρους, γνώρισε την οργή του προστάτη της, Θεού Ποσειδώνα και καταποντίστηκε στα βάθη του ωκεανού…

(…) Αλλα ο Θεός των Θεών, ο Δίας που κυβερνά εύνομα, κατάλαβε ότι ενας ενάρετος λαός είχε ξεστρατήσει και θέλησε να τον τιμωρήσει για να σωφρονιστεί και να φρονιμέψει. Συγκάλεσε λοιπόν όλους τους Θεούς στα σεβάσμια ανάκτορα του, που επειδή βρίσκονται στο κέντρο του κόσμου τα βλέπουν όλα καθαρά και αφού συγκεντρώθηκαν όλοι τους είπε…”
Πλάτων “Κριτίας”

Ο μισοτελειωμένος διάλογος του Πλάτωνα, έδωσε μια ακόμα νότα “σασπένς” σ΄αυτό το ιστορικό “θρίλερ” που έμελε να αναβιώσει και να βρεθεί στο επίκεντρο της επιστημονικής έρευνας και προσοχής κυρίως από τα 1882 και μετά.. Ηταν τότε που το μέλος του Αμερικανικου Κογκρέσου , ο Ιγνάτιος Ντόνελυ από τη Μινεσσότα έγραψε το “κλασικό” πια βιβλίο του “Ατλαντίδα, ο προκατακλυσμιαίος κόσμος”, με το οποίο προσπαθούσε να ερμηνεύσει το μεγάλο αυτό γρίφο, κάνοντας τους πρώτους συσχετισμούς με μια σειρά από στοιχεία και θέτοντας ουσιαστικά σε νέα βάση το μυστηριώδες ερώτημα :Υπήρξε η Ατλαντίδα ή την “γέννησε” απλώς η φαντασία του Πλάτωνα ; Και αν υπήρξε, πού βρίσκονται σήμερα τα “λείψανα” αυτού του μεγαλειώδους πολιτισμού ;
Πολλοί ήταν αυτοί που προσπάθησαν να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα. Αλλοτε με βάση την φαντασία, άλλοτε τα επιστημονικά δεδομένα, άλλοτε με ένα συνδιασμό και των δύο ή με την χρήση θεωριών που είχαν σαν σημείο αναφοράς το υπερφυσικό και την παραψυχολογία. Δεν στάθηκε όμως δυνατόν να βρεθεί μια κοινή συνιστώσα ειδικά όσον αφορά στον γεωγραφικό προσδιορισμό που θα έπρεπε να αναζητηθεί αυτή η μυστηριώδης ήπειρος (με δεδομένο φυσικά ότι η ήπειρος αυτή κάποτε υπήρξε και δεν ήταν απλώς ένα φανταστικό δημιούργημα, είτε του Πλάτωνα, είτε του Σόλωνα, είτε τέλος των Αιγύπτιων ιερέων που διηγήθηκαν τη θαυμαστή ιστορία της Ατλαντίδας στον Ελληνα Σοφό).
Η “ιστορία” που παραθέτει ο Πλάτωνας κάνει σαφέστατο λόγο για μια ήπειρο πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες, το γνωστό μας Γιβλαρτάρ, ένα στοιχείο που ώθησε τους περισσότερους ερευνητές να αναζητήσουν τα ίχνη της στον Ατλαντικό ωκεανό με τους περισσότερους “πόντους” σ΄αυτό το παιχνίδι συνεχόμενων αναπάντητων γρίφων να τους “κερδίζουν” οι Αζόρες και τα νησιά Μπίμινι στον Ατλαντικό ωκεανό, σε συνδιασμό πάντα με το ακόμα πιο περίπλοκο πάζλ του Τριγώνου των Βερμούδων.

Η γενική αυτή γεωγραφική τοποθέτηση κέρδισε ακόμα περισσότερο έδαφος όταν φάνηκε να επαληθεύονται οι “προφητείες” του γνωστού Εντγκαρ Καίης. Ο Καίης, ο οποίος “προφήτευε” διάφορα πράγματα πέφτοντας σε έκσταση, έδειχνε μια ιδιαίτερη προτίμηση στην Ατλαντίδα, κάνοντας μια ολόκληρη σειρά αναφορών (αναδρομικής μνήμης στη χαμένη ήπειρο και τον πολιτισμό της. Σε μια από αυτές τις αναφορές έκανε λόγο για το ότι η Ατλαντίδα θα αρχίσει να έρχεται σταδιακά στο φώς στα νησιά Μπίμινι, στα 1968 ή 69. Οντως στα 1968 στο βυθό των νήσων Μπίμινι ανακαλύφθηκαν μια σειρά από ογκόλιθοι που έμοιαζαν ανθρώπινα δημιουργήματα Το γεγονός αυτό πυροδότησε μια ατέλειωτη σειρά φημων και θεωριών που δεν έχασαν ποτέ το ενδιαφέρον τους.

Μια δεύτερη γεωγραφική και χρονική παράλληλα τοποθέτηση της Ατλαντίδας και του πολιτισμού της βρίσκει την Κρήτη, τη Σαντορίνη και τον Μινωικό πολιτισμό στα δίκτυα του θρύλου της χαμένης ηπείρου.Η ανακάλυψη του οικισμού στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης και οι πρώτες ανασκαφές από τον Σπ. Μαρινάτο έδειξαν το δρόμο για τη νέα αυτή θεωρία που έμοιαζε πολύ πιο ρεαλιστική από τις υπόλοιπες. Γιατί δηλαδή ο Πλάτωνας , και πιθανότερα οι Αιγύπτιοι Ιερείς να μην έκαναν λάθος και να άντλησαν απλώς τα δεδομένα τους για τη “στήριξη” της ιστορίας από την καταστροφική έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, στα μακρινά χρόνια της προϊστορίας, μια έκρηξη που συγκρίθηκε στη μορφή (και όχι στην ένταση αφού η Αιγαιακή ήταν πολύ πιο έντονη) με την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα.
Ετσι πολύ απλά ο ανεπτυγμένος πολιτισμός των Ατλάντων δεν ήταν άλλος από τον Μινωικό εμπλουτισμένος με τα απαραίτητα φανταστικά στοιχεία. Η καταστροφή του η ηφαιστειακή έκρηξη και οι συνέπειες της,καθώς και η απουσία επισκέψεων από τους Μινωίτες και ειδήσεων από την πλούσια αυτή χώρα οδήγησε τους Αιγύπτιους να περιγράψουν στον Σόλωνα τον καταποντισμό της ηπείρου προσθέτοντας ένα μηδενικό στην χρονική τοποθέτηση των συμβάντων και κάνοντας λόγο για μια καταστροφή που συνέβη 10.000 χρόνια πρίν αντί για το λογικότερο 1000.
Τα επιχειρήματα που στήριζαν αυτή τη θεωρία όπως φυσικά και ο απαραίτητος αντίλογος δεν έπαψαν ποτέ να υπάρχουν. Και φυσικά δεν θα ήταν υπερβολή να πεί κανείς ότι θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να “γεννιούνται” συνεχώς νέες θεωρίες έως αποδείξεως της ύπαρξης ή όχι της Ατλαντίδας…

Και φυσικά δεν πρέπει να λησμονούμε την Βιβλική ιστορία του κατακλυσμού και τις ανάλογες των διαφορων πολιτισμών της γής που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θεωρήθηκε ότι πηγάζουν από τον αρχέγονο κατακλυσμό της Ατλαντίδας και ότι στην ουσία αποτελούν μια μεταγενέστερη επιβίωση της ίδιας ιστορίας σε δεκάδες παραλλαγές.

Ποια ήταν λοιπόν αυτή η χώρα που καταποντίστηκε όταν οι Θεοί οργίστηκαν με την διαφθορά των κατοίκων της; Σύμφωνα με τις περιγραφές του Πλάτωνα η Ατλαντίδα ήταν μια ήπειρος μεγαλύτερη από την Ασία και την Λιβύη μαζί που είχε μια από τις πιο εντυπωσιακές πόλεις της αρχαιότητας για πρωτεύουσα της. Η μορφή της πρωτεύουσας της Ατλαντίδας μοιάζει περισσότερο με παραμύθι, εντυπωσιακό για την λαμπρότητα των κατασκευών της και γοητευτικό για τους θρύλους που το τυλίγουν. Το σημαντικότερο τμήμα της πόλης ήταν ένας μεγάλος λόφος στο κέντρο του οποίου υψωνόταν ο ναός του Ποσειδώνα. Ο ναός αυτός “φιλοξενούσε” ένα αριστουργηματικό έργο τέχνης, το χρυσό άγαλμα του Θεού της θάλασσας και προστάτη της Ατλαντίδας, πάνω σ΄ένα άρμα που το οδηγούσαν έξι επίσης χρυσά φτερωτά άλογα. Ο ναός που χαρακτηριζόταν για τον πλούτο και τη διακόσμηση του ήταν παράλληλα και ένα σπουδαίο διοικητικό κέντρο, αφού σ΄αυτόν συγκεντρωνόταν κάθε έξι χρόνια οι ηγεμόνες της Ατλαντίδας για να προσφέρουν θυσίες στον Ποσειδώνα. Παράλληλα έπαιρναν εκεί τις σημαντικές αποφάσεις για την διοίκηση της ηπείρου, αποφάσεις που καταγραφόταν σε χρυσές πλάκες και έμεναν στο ναό.
Στην πεδιάδα, γύρω από τον λόφο είχε κατασκευαστεί ένα περίπλοκο σύστημα καναλιών μήκους εννιά χιλιομέτρων το οποίο αναπτύσσονταν κυκλικά και επέτρεπε το πέρασμα πλοίων από την μια ζώνη στην άλλη, την ύδρευση της εύφορης πεδιάδας και φυσικά την επικοινωνία των κατοίκων από τη μια ζώνη στην άλλη με την χρήση διωρυγων.
Οσο για τα τεχνολογικά επιτεύγματα που υπήρχαν σε αυτή την ήπειρο οι αναφορές που έχουν καταγραφεί ανα τους αιώνες προκαλούν αν μη τι άλλο έκπληξη για το θαυμαστό επίπεδο τεχνογνωσίας. Οι αναφορές αυτές άλλοστε σε συνδιασμό με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την “ταυτότητα” της Ατλαντίδας οδήγησαν στη θεωρία ότι η ήπειρος αυτή ήταν ουσιαστικά ο αρχέγονος πολιτισμικός πυρήνας της ανθρωπότητας από τον οποίο διασώθηκαν χάρις τη διαφυγή των ιερέων της που είχαν διαισθανθεί τη καταστροφή, κάποια σημαντικά στοιχεία που διαμόρφωσαν αργότερα τους άλλους πολιτισμούς.

Τι απ΄όλα αυτά θα μπορούσε να ευσταθεί σαν ιστορική πραγματικότητα και τι θα πρέπει να αποδωθεί στην σφαίρα της φαντασίας και του θρύλου, ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ. Αυτή είναι άλλωστε η γοητεία των καλύτερων θρύλων και των πιο πετυχημένων παραμυθιών.

Οσο για την ιστορία, αν υπήρξε κάτι τέτοιο για την Ατλαντίδα, αυτή βρίσκεται καλά πια κρυμμένη στον βυθό. Αρκούν όμως κάποιοι από τους μακρινούς της ψίθυρους για να κρατούν το θρύλο ζωντανό και το όνειρο ότι ίσως “κάποτε” “κάτι” βρεθεί που να μην σβύνει ποτέ…"


Περιμένω σχόλια....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.