Βασικά θα έπρεπε να τρέφουμε ελπίδες για κάτι καλύτερο. Το να σκεφτόμαστε με την λογική «Δεν σωζόμαστε με τίποτα» δεν βοηθά. Ή το να λέμε «Αυτά συμβαίνουν εδώ και πολλά χρόνια». Και; ΔΕΝ θα έπρεπε να συμβαίνουν. Πρέπει να σταματήσει αυτό και είναι χρέος μας, όλων μας, να βοηθήσουμε. Και μόνο που πλέον υπάρχει awareness σε μεγαλύτερο βαθμό πλέον εϊναι καλό, ένα plus. Οι άνθρωποι νιώθουν πιο safe να μιλήσουν, γιατί έχουν την υποστήριξη των υπολοίπων.
Δεν το λέω σε φάση Ted-Talk, το λέω σοβαρά. Το τελευταίο που πρέπει να κάνουμε είναι να επαναπαυθούμε.
Συμφωνώ αλλά δεν έχω ικανή τόσο κοινωνία όσο και το πολιτειακό σύστημα όλων των χωρών να βάλει μπροστά για μια άλλη επανεκκίνηση, που να σημαίνει ήθος, αξίες, και παιδεία. Δεν με πείθουν για τις προθέσεις αλλά και για την τόλμη κάτι να αλλάξει. Όλοι μιλούν τελευταία για την μεγάλη επανεκκίνηση του Schwab στα διάφορα οικονομικά φόρα του Νταβός, όπου παρεβρίσκονται κυβερνήσεις, θεοκρατικοί ηγέτες, βασιλείς, η σάρα και η μάρα κλπ αλλά η κουβέντα είναι σε άλλη διάσταση. Η κοινωνία ζει στον κόσμο της και όλοι είμαστε χαρούμενοι, τουλάχιστον όσο δεν παίζονται τέτοιες ειδήσεις. Είδες να αλλάξει κάτι σήμερα, Τρίτη 11 Οκτωβρίου; Κάτι, μια νέα ανθρώπινη αξία, να τοποθετηθεί κάποιος πολιτικός κτλ; Ο Πλεύρης απλά μας είπε ότι νιώθει χάλια για τον πατέρα του που ο άνθρωπος χαιρέτησε τον κόσμο στο δικαστήριο. Η συμπονεύσασα αριστερά για τα ανθρώπινα δικαιώματα που είναι να πάρει θέση; Οπότε ας παίξουμε όλοι ένα κουκλοθέατρο και κρίμα στο κορίτσι που διέλυσε την ζωή από το σίχαμα. Έτσι δεν πάει;
Δηλαδή στις πόσες ειδήσεις ανθρώπινης εξαχρείωσης, ξεφτίλας, παλανθρωπιάς και κυναιδισμού η κοινωνία θα αλλάξει; Να ξέρω για να ελπίζω...
Υ.Γ Όταν είχα το περιστατικό με την καθηγητική αυθαιρεσία στο Πανεπιστήμιο και απευθύνθηκα στις αρμόδιες αρχές της ευνονούμενης και δημοκρατικής πολιτείας, μέσα στο Πανεπιστήμιο μου είπαν να ησυχάσω, γιατί δεν πρέπει να μιλάω. Επίσης διαπίστωσα ότι αρκετοί δήλωναν πρόθυμοι να ακούσουν την ιστορία για να μου πουν ξανά ότι απλά λυπούνται και ότι έτσι είναι η ζωή. Όσο η βρωμιά είναι μέσα στην εξουσία, δεν αλλάζει τίποτα. Τίποτττττααααααα....φααααπ χαστούκα.
Η αλλαγή που όλοι θέλουμε, θα ξεκινήσει όταν σε ένα βρώμικο δωμάτιο ανοίξουμε λίγο το παράθυρο να μπει αέρας και να σκουπίσουμε λίγο το πάτωμα. Όσο δεν γίνεται τίποτα από αυτά, η βρωμιά μεγαλώνει και αρχίζουν οι παρενέργειες στην υγεία.