Βιβλία που μου άλλαξαν την ζωή

Και μένα μου άλλαξε τη ζωή ένα
παρόμοιο βιβλίο, "Η 'Βερόνικα' αποφασίζει να με πεθάνει" :mad:γ.




Υγ. Και ξεπεράστε τον Κοέλιο και τον Καστανέντα, αλλιώς σε μερικά χρόνια θα ακούγεστε σαν τον Χάος :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το "μου αλλαξε τη ζωη" ειναι λιγο βαρυ να το πεις για ενα βιβλιο. Τη ζωη μας την αλλαζουμε αν εμεις θελουμε πραγματικα. Θα πω το "Ευτυχως που δε γεννηθηκα ομορφη" του Καρακαση. Εξαιρετικο γραψιμο και πολλα "μαθηματα".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κεκλεισμένων των θυρών, Sartre

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η ευλογία της γής, του Κνουτ Χάμσουν.

Δυστυχως χρόνια μετά ο Χαμσουν θεωρήθηκε φίλος των Ναζί. Ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν κάποιος που έγραψε ένα τέτοιο βιβλίο να ήταν φιλοναζιστής η έστω φασίστας. Τον Ισάκ, πρωταγωνιστή στο μυθιστόρημα, τον θεωρώ εκτοτε σαν πρότυπο ψυχικής υγείας, δημοκρατίας και δύναμης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο "μικρός πρίγκιπας" είναι πραγματικό βάλσαμο για όποιον μπορεί να καταλάβει το νόημα του...Δεν είναι καθόλου για παιδιά...μικρή το διάβασα και το διαβάζω ακόμα...το ξέρω απ'έξω και κάθε φορα κάτι καινούργιο μου δίνει...ο Gaarder με κάνει να σκέφτομαι...κλασικο ο "κοσμος της Σοφίας" και "το κάστρο των αγγέλων"..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Βιβλία που μου άλλαξαν τη ζωή

"Δεν θα έχω βιβλία
Ξεραίνεται μέσα τους η αλήθεια
Όπως στα φυτολόγια"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
"Δεν θα έχω βιβλία
Ξεραίνεται μέσα τους η αλήθεια
Όπως στα φυτολόγια"...
Και εμένα μου αρέσει η γραφή της. Είναι υπέροχη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και εμένα μου αρέσει η γραφή της. Είναι υπέροχη.

Πέννυ Μηλιά, naturellement!
Μεστή και ωραία η "χρυσόμυγα", ό,τι πρέπει για το άτριχο μου στήθος!!!!

Ειδικά στον εναρκτήριο στίχο
"πάλι έδεσα τα πόδια μου Στην κλωστή σου"

και στον τελευτήριο
"Θα έχω μόνο πόδια να τρέχω μακρυά από όσα χρειάζομαι"

:redface:

Υ.γ. Με ξετρύπωσες μικρή . Α plăcea. :redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Από Hermann Hesse το Ντεμιαν και από Stendhal το "Κόκκινο και το μαύρο". Εκπληκτικά και τα 2, ειδικά η ροή αλλά κυρίως τα μηνύματα που "μεταδίδουν" με αλλάξαν, και με αλλάξαν αρκετά:)

Θα το εκτιμούσα Παναγιώτη αν έγραφες μια μικρή πραγματεία για το κόκκινο και το μαύρο το οποίο άφησα στη μέση του δευτέρου βιβλίου γιατί με κούρασε αρκετά.

Το "μου αλλαξε τη ζωη" ειναι λιγο βαρυ να το πεις για ενα βιβλιο. Τη ζωη μας την αλλαζουμε αν εμεις θελουμε πραγματικα.

Οι συγκυρίες αλλάζουν τη ζωή μας. Και διαβάζουμε εκ των υστέρων αυτές τις αλλαγές στα βιβλία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να ζεις, να αγαπας, να μαθαίνεις.
Λεο Μπουσκάλια.

Άλλαξα πολλά, τρόπο σκέψεις, συμπεριφορά, έγινα καλύτερος άνθρωπος(:P)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
"Ο Γλάρος Ιωνάθαν" ή "Jonathan Livingston Seagull" του Richard Bach

"αν η φιλία εξαρτιόταν από πράγματα όπως ο χώρος και ο χρόνος, τότε, όταν θα τα έχουμε ξεπεράσει θα έχουμε καταστρέψει την ίδια την αδελφωσύνη"


If our friendship depends on things like space and time, then when we finally overcome space and time, we've destroyed our own brotherhood!
But overcome space, and all we have left is Here.
Overcome time, and all we have left is Now.


Το διάβασα στο Λύκειο, το ξαναψάχνω που και που, όταν πρέπει να προχωρήσω, πολλές φορές μόνη, όπως ο Ιωνάθαν...
...και μ' έμαθε να αγαπώ και να σκέφτομαι με τρυφερότητα όλους όσους δε βρίσκονται κοντά μου, για όποιο λόγο και να συμβαίνει αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
[...]
"Στην πραγματικότητα", μου είπε εκείνος, "το λάθος ήταν πως ήσασταν και οι τρεις χαμένοι εγωπαθείς. Όταν δεν έχεις έπαρση έχεις μόνο συναισθήματα. Κάνε μου τη χάρη", συνέχισε, "και κάνε μια απλή κι άμεση άσκηση, που μπορεί να σημαίνει τα πάντα για σένα: Βγάλε από την ανάμνησή σου γι' αυτά τα δύο κορίτσια κάθε σχόλιο ή δήλωση που έκανες στον εαυτό σου γι' αυτές, πράγματα όπως "Μου είπε αυτό ή εκείνο, και μου έβαλε τις φωνές, και η άλλη μου έβαλε τις φωνές, σ' ΕΜΕΝΑ!", και παράμεινε στο επίπεδο των συναισθημάτων σου. Αν δε σε διακατείχε τόση έπαρση, ποιος θα ήταν ο πυρήνας αυτών που θα σου απέμεναν;"
"Η αβίαστη αγάπη μου γι' αυτές"
, απάντησα, σχεδόν έτοιμος να κλάψω.
"Κι αυτή η αγάπη είναι λιγότερη σήμερα απ' όσο τότε;" ρώτησε.
"Όχι, δεν είναι δον Χουάν", απάντησα με ειλικρίνεια, νιώθοντας ξανά να με τρυπά η αγωνία που με κατέτρυχε χρόνια πριν. [...]

Carlos Castaneda, Η Ενεργός Πλευρά του Απείρου
ISBN 960-237-163-3, Εκδ. Λιβάνη, σειρά "Το κλειδί"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
To βιβλίο που με σημάδεψε είναι το "Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν" είναι κυρίως βέβαια "παιδικό βιβλίο" . Αν δεν είχα διαβάσει αυτό το βιβλίο νομίζω θα ήμουν κάποια άλλη! Άλλος άνθρωπος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο Μεγάλος Μολν , Αλαίν Φουρνιέ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
"Ατακες για καμακι σε 12 γλωσσες" -
Μeesh O' Key-Low, Franz O' Lah.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μίλαν Κούντερα - Γελοίοι Έρωτες..
Μίλαν Κούντερα - Η ζωή είναι αλλού..
Λέο Μπουσκάλια- Προσωπικότητα και Ολοκλήρωση
Όσκαρ Ουάιλντ - Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ...
και ο Μικρός Πρίγκιπας..
αυτά είναι τα πρώτα που έρχονται στο μυαλό μου..:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αναφορικά,οι Πύλες της Φωτιάς του Πρέσφιλντ
και ύστερα ,γενικότερα τετοιου είδους βιβλία.Πιο μικρός επισης διάβασα αρκετά Θουκυδίδη.
...Δεν μου άλλαξαν την ζωή,αλλα σιγουρα την είδα με άλλο μάτι.;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Λοπόν δε μπορώ να πω ότι κάποιο βιβίο μου άλλαξε τη ζωή αλλά θα γράψω αυτά που μου διαμόρφωσαν την προσωπικότητα και μου άφησαν τη μεγαλύτερη εντύπωση, που κατά σειρά ηλικίας που τα διάβασα είναι:
Ο εγωιστής γίγαντας (Οσκαρ Ουάιλντ)
Όλα βιβλία του Ιούλιου Βερν (απο τα απειρα έχω διαβάσει ξεχωρίζω Μιχαήλ Στρογγώφ και Μικρό Ιρλανδό)
Οι άθλιοι (Βίκτωρ Ουγκό)
Οι τρεις σωματοφύλακες (αλέξανδρος Δουμάς)
Με οικογένεια (Εκτωρ Μαλό)
Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς, και πολλά βιλία της Αγκάθα Κρίστι (ιδίως οι Δέκα μικροί νέγροι)
Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών (κοινότυπο το ξέρω, αλλά πραγματικά το θεωρώ εξαίσιο έργο, αν και καπως δυσκολο στο διαβασμα)
Το σπήλαιο των ιδεών (απίστευτο βιβλίο, το πιο "περιεργο" που έχω διαβάσει,ακόμα με κάνει να αναρωτιέμαι και να σκέφτομαι, δυστυχώς δε θυμάμαι συγγραφέα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
σιγουρα ενα βιβλιο που με επηρεασε ηταν 'ο Αλχημιστης' και λογω του νοηματος που κρυβει αλλα και γιατι μου αρεσε παρα πολυ το υφος γραφης του Κοελο και απο τοτε εχω διαβασει τα απαντα του αλλα ενα βιβλιο του που με εβαλε σε σκεψεις ειναι το 'Ο Διαβολος και η δεσποινιδα Πριμ'.
επισης ενα βιβλιο που διαβασα προσφατα και με συγκινησε ηταν 'τα δακρυα του θεου'.
ομως τωρα τελευταια εχω αρχισει να διαβαζω ελληνικη ποιηση οπως Κικη Δημουλα, Μενελαο Λουντεμη κ.α.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
"Ο Φτωχούλης του Θεού" του Νίκου Καζαντζάκη, ήμουν περίπου 12 ετών όταν το διάβασα και συγκινήθηκα που μιλούσε για τον άνθρωπο, τα ζώα, τα φυτά και το Θεό και για την ενέργεια τους.....

«Αγάπη κι ευλάβεια και θαμασμός για τον ήρωα και μεγαλομάρτυρα με κατείχε γράφοντας το παραμύθι ετούτο, πιο αληθινό και από την αλήθεια συχνά χοντρές στάλες δάκρυα μουντζάλωναν το χειρόγραφο συχνά ένα χέρι με μια αιώνια ανανεούμενη πληγή σα να το κάρφωσαν , σαν να το κάρφωναν αιώνια, διάνευε μπροστά μου μέσα στον αγέρα, ένιωθα ολούθε γύρα μου, όσο έγραφα, την αόρατη παρουσία. Γιατί για μένα ο Aγιος Φραγκίσκος είναι το πρότυπο του στρατευόμενου ανθρώπου, που με ακατάπαυστο σκληρότατον αγώνα κατορθώνει κι επιτελεί το ανώτατο χρέος του ανθρώπου, ανώτερο κι από την ηθική κι από την αλήθεια κι από την ωραιότητα: να μετουσιώνει την ύλη που του εμπιστεύθηκε ο Θεός και να την κάνει πνέμα.» Νίκος Καζαντζάκης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top