Βιβλιοφιλία

[Resaldis]

Ως γνωστόν η αγορά των ηλεκτρονικών βιβλίων είναι ταχέως αναπτυσσόμενη, ωστόσο το ευρύ κοινό διαβάζει έντυπα βιβλία κυρίως. Λόγω της συλλεκτικής αξίας και της αισθητικής τους υπόστασης, τα έντυπα βιβλία έχουν αποδειχθεί πολύ ανθεκτικότερα των περιοδικών και των εφημερίδων έναντι των ηλεκτρονικών ομόλογών τους.

 

[giannhs2001]

Δεν μπορώ με τίποτα και για κανένα λόγο να διαβάσω ηλεκτρονικά βιβλία. Κουράζομαι στη πρώτη σελίδα. Αν δεν αγγίζω την υφή της σελίδος δεν αντέχω.

 

[Κάμπια]

Τα ηλεκτρονικά βιβλία είναι πραγματικά τόσο κουραστικά στα μάτια (τουλάχιστον για εμένα). Είναι μια πιο οικονομική λύση αλλά η ουσία είναι να έχεις το βιβλίο μπροστά σου ως υπόσταση

 

[Valder]

Έχω χιλιάδες (χωρίς υπερβολή) ηλεκτρονικά βιβλία, όλα σε readers με dark mode.

Και πάλι τη γοητεία του κλασσικού βιβλίου με την αφή, την οσμή του, δεν τη φτάνουν.

Είναι όμως βολικό να έχεις όλη τη βιβλιοθήκη μαζί σου.

 

[rafaela11]

Θα συμφωνήσω και εγώ με τους υπόλοιπους. Το ψηφιακό είναι πολύ δύσκολο να αντικαταστήσει το χειροπιαστό. Η οσμή και μόνο...
Πάντως έχω δει να πηγαίνουν πολύ καλά τα kindle, τα οποία είναι πολύ ξεκουραστα γιατί φέρνουν πολύ στην πραγματικότητα. Πιστευω πως αυτά είναι μια ωραία λύση για ανθρώπους που ταξιδεύουν πολύ και τους αρέσει να διαβάζουν στα μέσα.

 

[dum dum boy]

δεν διαβάζω βιβλία πλέον. θέλω να τραβήξω το δρόμο μου. θέλω να διαβώ μονοπάτια απάτηγα. κει που δεν πέρασε κανείς στοχαστής και συγγραφέας. θέλω να πάρω το δρόμο μου. άφησέ με.

 

[BeatrixKiddo]

Έχω σε e-book τη γκεμμα του Λιαντίνη αλλά δεν αντέχω να διαβασω πάνω από 4-5 σελίδες με κουράζει αφάνταστα το e-book.

 

[Valder]

Πιστευω πως αυτά είναι μια ωραία λύση για ανθρώπους που ταξιδεύουν πολύ και τους αρέσει να διαβάζουν στα μέσα.

Δεν κατάλαβα ποτέ πως μπορούν κάποιοι και διαβάζουν στα μέσα, και μάλιστα βαριά βιβλία που θέλουν μια κάποια συγκέντρωση.

Έχω ένα φίλο που διαβάζει πχ. την πτώση του Βερολίνου του διάσημου βρετανού ιστορικού Beevor χαλαρά μέσα στο μετρό.

Δεν αγχώνεστε όσοι το κάνετε αυτό; Εγω για κάποιο λόγο αν προσπαθήσω να διαβάσω σε τρένο, αγχώνομαι και με πιάνουν τάσεις φυγής.

Θέλω την ξάπλα μου την απόλυτη ησυχία μου και το φως μου για να διαβάσω, μακριά από κάθε άλλο ανθρώπινο ον.

Αντίθετα στα τρένα μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους, πως συμπεριφέρονται πως ντύνονται πως κινούνται/μιλάνε, ή τα μέρη απο όπου περνάει το μέσο.

 

[rafaela11]

Δεν κατάλαβα ποτέ πως μπορούν κάποιοι και διαβάζουν στα μέσα, και μάλιστα βαριά βιβλία που θέλουν μια κάποια συγκέντρωση.

Έχω ένα φίλο που διαβάζει πχ. την πτώση του Βερολίνου του διάσημου βρετανού ιστορικού Beevor χαλαρά μέσα στο μετρό.

Δεν αγχώνεστε όσοι το κάνετε αυτό; Εγω για κάποιο λόγο αν προσπαθήσω να διαβάσω σε τρένο, αγχώνομαι και με πιάνουν τάσεις φυγής.

Θέλω την ξάπλα μου την απόλυτη ησυχία μου και το φως μου για να διαβάσω, μακριά από κάθε άλλο ανθρώπινο ον.

Αντίθετα στα τρένα μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους, πως συμπεριφέρονται πως ντύνονται πως κινούνται/μιλάνε, ή τα μέρη απο όπου περνάει το μέσο.

Προσωπικά διαβάζω σπάνια στα μέσα, καθώς ο ΟΑΣΘ δεν είναι και πολύ φίλος της ηρεμίας.
Σε κάτι ευλογημένες μέρες που το αστικό είναι ήρεμο, έχω ένα βιβλιαράκι πάντα στη τσάντα μου.
Για εμένα φίλοι μου είναι τα ακουστικά μου.
Πάντως ξέρω και άτομα που νταούλια να βάλεις δίπλα τους, είναι συγκεντρωμενα

 

[Valder]

Προσωπικά διαβάζω σπάνια στα μέσα, καθώς ο ΟΑΣΘ δεν είναι και πολύ φίλος της ηρεμίας.
Σε κάτι ευλογημένες μέρες που το αστικό είναι ήρεμο, έχω ένα βιβλιαράκι πάντα στη τσάντα μου.
Για εμένα φίλοι μου είναι τα ακουστικά μου.
Πάντως ξέρω και άτομα που νταούλια να βάλεις δίπλα τους, είναι συγκεντρωμενα

/ανοίγω οφφτοπικ

Γι αυτό όποτε έρχομαι Θεσσ, προτιμώ ταξι και μόλις ακούνε να λέω "αμέ!" αντί για "ναι" μου ξεκινάνε τα "Αθηναίος είσαι;"

Ε ρε και τι με ήθελες εκείνη την ώρα, χειρότερη προσβολή δεν υπάρχει να πεις ότι είμαι απο το τέως Καταλανικό αρβανιτοχώρι της Αθήνας.

/κλείνω το οφφτοπικ

 

[rafaela11]

/ανοίγω οφφτοπικ

Γι αυτό όποτε έρχομαι Θεσσ, προτιμώ ταξι και μόλις ακούνε να λέω "αμέ!" αντί για "ναι" μου ξεκινάνε τα "Αθηναίος είσαι;"

Ε ρε και τι με ήθελες εκείνη την ώρα, χειρότερη προσβολή δεν υπάρχει να πεις ότι είμαι απο το τέως Καταλανικό αρβανιτοχώρι της Αθήνας.

/κλείνω το οφφτοπικ

Είμαι με τη βούλα Θεσσαλονικια το ορκίζομαι και λέω πολύ συχνά το αμε, τι εννοείς; πρώτη φορά το ακούω αυτό.
Από όλα να πιαστουμε βρε παιδάκι μου για να διαχωρίσουμε τους φουρτουνακηδες με τους βροντακιδες πια.

 

[taketrance]

Δεν κατάλαβα ποτέ πως μπορούν κάποιοι και διαβάζουν στα μέσα, και μάλιστα βαριά βιβλία που θέλουν μια κάποια συγκέντρωση.

Έχω ένα φίλο που διαβάζει πχ. την πτώση του Βερολίνου του διάσημου βρετανού ιστορικού Beevor χαλαρά μέσα στο μετρό.

Δεν αγχώνεστε όσοι το κάνετε αυτό; Εγω για κάποιο λόγο αν προσπαθήσω να διαβάσω σε τρένο, αγχώνομαι και με πιάνουν τάσεις φυγής.

Θέλω την ξάπλα μου την απόλυτη ησυχία μου και το φως μου για να διαβάσω, μακριά από κάθε άλλο ανθρώπινο ον.

Αντίθετα στα τρένα μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους, πως συμπεριφέρονται πως ντύνονται πως κινούνται/μιλάνε, ή τα μέρη απο όπου περνάει το μέσο.

Το μεγάλο πλεονέκτημα του kindle για μένα, για αυτό και κατά το πλείστον διαβάζω μόνο σε αυτό.
Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να διαβάζω στα μέσα - κάθε άλλο, κάνει τη διαδρομή πιο ευχάριστη και λιγότερο βαρετή όταν είμαι μόνος μου. Το ίδιο ισχύει και σε πτήση. Η ευκολία να έχω όλα τα βιβλία στην τσέπη του μπουφάν είναι ασύγκριτη.
Συμφωνω ότι δεν ισχύει στα πιο «βαριά» βιβλία που θέλουν μια κάποια παραπανω συγκέντρωση, αλλά για όλα τα αλλα είναι ότι πρέπει.
By the way, την πτώση του Βερολίνου δε θα την έβαζα σε αυτήν την κατηγορία, ιστορικό βιβλίο είναι που αναφέρει ιστορικά γεγονότα λεπτομερώς, μπορεί να διαβάστει πιο εύκολα δεν ειναι δα και Κάφκα. (Δε το έχω διαβάσει, αλλά το The Second World War του Beevor είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία και ξέρω πως είναι ίδιο στυλ).

 

[Valder]

Είμαι με τη βούλα Θεσσαλονικια το ορκίζομαι και λέω πολύ συχνά το αμε, τι εννοείς; πρώτη φορά το ακούω αυτό.
Από όλα να πιαστουμε βρε παιδάκι μου για να διαχωρίσουμε τους φουρτουνακηδες με τους βροντακιδες πια.

Δεν απαντάω γιατί θα βγούμε οφφ τελείως, αλλά έχω ιστορίες από εσάς εκει πάνω, ιστορίες αγαπημένες.

Το μεγάλο πλεονέκτημα του kindle για μένα, για αυτό και κατά το πλείστον διαβάζω μόνο σε αυτό.
Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να διαβάζω στα μέσα - κάθε άλλο, κάνει τη διαδρομή πιο ευχάριστη και λιγότερο βαρετή όταν είμαι μόνος μου. Το ίδιο ισχύει και σε πτήση. Η ευκολία να έχω όλα τα βιβλία στην τσέπη του μπουφάν είναι ασύγκριτη.
Συμφωνω ότι δεν ισχύει στα πιο «βαριά» βιβλία που θέλουν μια κάποια παραπανω συγκέντρωση, αλλά για όλα τα αλλα είναι ότι πρέπει.
By the way, την πτώση του Βερολίνου δε θα την έβαζα σε αυτήν την κατηγορία, ιστορικό βιβλίο είναι που αναφέρει ιστορικά γεγονότα λεπτομερώς, μπορεί να διαβάστει πιο εύκολα δεν ειναι δα και Κάφκα. (Δε το έχω διαβάσει, αλλά το The Second World War του Beevor είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία και ξέρω πως είναι ίδιο στυλ).

Εχω όλη τη συλλογή, δεν την έχω διαβάσει (ξέρω, είμαι κρετίνος τελείως)

Ο φίλος μου είχε πιάσει το Downfall 1945 και έδινε πόνο στο μετρό Αθήνας.

Το μόνο ίσως που θα σήκωνα σε τρένο να διαβάσω είναι σε επίπεδο Μαρκ Μάνσον.

 

[taketrance]

Δεν απαντάω γιατί θα βγούμε οφφ τελείως, αλλά έχω ιστορίες από εσάς εκει πάνω, ιστορίες αγαπημένες.


Εχω όλη τη συλλογή, δεν την έχω διαβάσει (ξέρω, είμαι κρετίνος τελείως)

Ο φίλος μου είχε πιάσει το Downfall 1945 και έδινε πόνο στο μετρό Αθήνας.

Το μόνο ίσως που θα σήκωνα σε τρένο να διαβάσω είναι σε επίπεδο Μαρκ Μάνσον.

Είναι φοβερός ο Beevor, μεγάλο credibility σαν ιστορικός και γράφει πολύ ωραία επίσης. Βιβλία γκουμουτσες που κατεβαίνουν εύκολα όμως. Βάζει μέσα και πολύ λεπτομέρεια και εισάγει μικρές ιστορίες μέσα στη γενικότερη εικόνα που πραγματικά δεν είναι πολύ γνωστές. Έχω ψηθεί να πιάσω κι εγώ το Βερολίνο 1945 η Σταλινγκραντ για επόμενο.

Το Models του Μάνσον μ’αρεσε επίσης.

 

[Valder]

Είναι φοβερός ο Beevor, μεγάλο credibility σαν ιστορικός και γράφει πολύ ωραία επίσης. Βιβλία γκουμουτσες που κατεβαίνουν εύκολα όμως. Βάζει μέσα και πολύ λεπτομέρεια και εισάγει μικρές ιστορίες μέσα στη γενικότερη εικόνα που πραγματικά δεν είναι πολύ γνωστές. Έχω ψηθεί να πιάσω κι εγώ το Βερολίνο 1945 η Σταλινγκραντ για επόμενο.

Το Models του Μάνσον μ’αρεσε επίσης.

Το Models το χω στο ebook για ξεκίνημα (Το subtle art of not giving a fuck μου άρεσε με τη γιαγια στο σουπερ μαρκετ που πλακωνόταν με τον ταμία για το κουπόνι -- το φτασα στη μέση το βιβλίο)

Προηγούνται τα Tim Marshall - Prisoners of Geography (γεωπολιτική) και σε έντυπο διαβάζω του Ιγνατίου το Από τα Ίμια στη Συμφωνία της Μαδρίτης.

Επίσης αξιόλογα βιβλία για WW2 είναι του Ian Kershaw, χρησιμοποιεί τέρμα Οξφόρδη πανεπιστημιακό βρετανικό στυλ και είναι δύσκολο λεξιλογικά ακόμα και για μένα που πρακτικά είμαι πιο αγγλομαθής πεθαίνεις.

 

[taketrance]

Προηγούνται τα Tim Marshall - Prisoners of Geography (γεωπολιτική)

Το διάβασα πρόσφατα, σούπερ βιβλίο.

 

[Valder]

Το διάβασα πρόσφατα, σούπερ βιβλίο.

Εχει και συνέχεια 2021 Power of Geography με ειδικά κεφάλαια για Ελλάδα και Τουρκία.

 

[giannhs2001]

Στα μέσα όταν είναι εν κινήσει δυσκολεύομαι αρκετά. Όχι απλά να διαβάσω αλλά ακόμα και να δω το κινητό, ζαλίζομαι υπερβολικά ( και στο αμάξι και στα πάντα το ίδιο ). Αλλά εν αναμονή του λεωφορείου να έλθει συνήθως βγάζω πάντα ένα βιβλίο και διαβάζω ( φροντίζω κάθε φορά που θα βγω να έχω ένα βιβλίο στη τσάντα ). Για το κατά πόσο μπορεί να συγκεντρωθεί κανείς είναι πολυπαραγοντικό. Δεν φημιζόμαστε για την ησυχία μας ως λαός... Οπότε αν έχει πολύ κόσμο συνηθίζω να κάνω μία ώρα να γυρίσω σελίδα.

Με επηρέασε ένας καθηγητής που έλεγε πως στα ξένα είναι σύνηθες να βλέπεις στις στάσεις άτομα με βιβλία ενώ εδώ όλοι με τα κινητά. Ε και εγώ ως άτομο βαθύτατα επηρεασμένο από κάτι χίπικα στυλ «γίνε ο πολίτης που θα ήθελες όλοι να ήταν» το εφάρμοσα εν τη πράξει χδ.