Εγώ δεν θεωρώ δικτατορίες ούτε την πρώην ΕΣΣΔ, ούτε την Κούβα, ούτε το Βιετνάμ.
Επαναλαμβανω πως αν θελεις, παμε ΤΩΡΑ στην κουβα να προσπαθησουμε (εσυ βασικα οχι εγω

) εξω απο το σπιτι/επαυλη του καστρο να κανουμε μια μικρη διαδηλωση επειδη θελουμε να εχουμε προσβαση σε doritos. Η να σατιρισουμε το κομα.
Και αν δεν θεωρεις την ΕΣΣΔ διδακτωρικη κατασταση πιθανων να πρεπει να ρωτησεις τους ανθρωπους του ανατολικου βερολινου. Η τον τροτσκι. Το τσεκουρι επεσε κατα λαθος στο κεφαλι του. Ελα μαν, ντροπη, οταν η τιμωρια του να εισαι αντικαθεστοτικος στην σταλινικη ρωσια ηταν η "εθελοντικη εργασια" στα γκουλακ νομιζω μπορουμε να το χαρακτηρισουμε δικτατορια. Ο ιδιος ο κρουτσιεφ προσπαθησε να αποβαλει το σταλινισμο με νυχια και δοντια. Οκ μπορει η ρωσια του 80 να ΜΗΝ ηταν δικτατωρια (αν και παλι δεν ξερω ποσο υπηρχε πραγματικη ελευθερια της εκφρασης...) αλλα ΟΥΤΕ κουμουνισμος ηταν, τα μελη του κοματος και της KGB απολαμβαναν ενα επιπεδο ζωης απλησιαστο για τον μεσο ρωσο.
Οι κατευθύνσεις της καθοδήγησης δίνονται από το ΚΚ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα περάσουν κιόλας αν δεν το θέλει ο κόσμος.
Εγω απο τη φυση μου δεν θελω να με καθοδηγουν, δεν θελω να μου λενε τι θα κανω, τι θελω, τι θα επρεπε να θελω. Τι πιστευεις οτι θα γινοταν σε ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ κουμουνιστικο καθεστος μεχρι τωρα αν το διαδηλωνα αυτο?
Τι θα ειχε παθει ο οργουελ αν ειχε εκδωσει την φαρμα των ζωων σε ενα κουμουνστικο καθεστος.
Και η βασικοτερη ολων των ερωτησεων: Πως ακριβως το Κεντρικο Κομα γνωριζει τι ειναι μακροπροθεσμα καλο για τον λαο? Τι εδωσε σε αυτους την δυνατοτητα και τις γνωσεις για κατι τετοιο?
Εργατική τάξη δεν είναι οι χειρωνακτικοί εργάτες μόνο. Οι καθηγητές στα σχολεία, οι ιατροί στα νοσοκομεία, οι προγραμματιστές σε εταιρείες, οι μηχανικοί που φτιάχνουν τα ρομπότ που λες και γενικά όπου υπάρχει εργασία με σχέση εξάρτησης από ξένη εργοδοσία, έχεις εργάτη. Άρα η εργατική τάξη δεν μειώνεται.
Οκ οποτε εσυ λες οτι ο γιατρος που σπουδαζει απο τα 18 μεχρι τα 32 του ΣΥΝΕΧΕΙΑ και δουλευει 18 ωρες τη μερα αντιμετωπιζοντας καθε ειδους ανθρωπο καλο και μαλακα θα απολαμβανει το ιδιο ειδος αμοιβων και ζωης με τον τυπο που βαζει σφραγιδες στο ταχυδρομιο.
Αχα.
Πιστευεις οτι θα υπαρξει καποια στιγμη στην πορεια της ανθρωποτητας μεσα στα επομενα 200 χρονια ξερω γω που κατι τετοιο θα γινει αποδεκτο απο τους ανθρωπους.
Δεν ειναι ΚΑΝ θεμα καλης θελησης, ειναι δυνατωτητας. Δεν μπορουν ΟΛΟΙ να γινουν γιατροι, αυτο ειναι εφικτο απο ενα χμμμμ.... θα ελεγα 0.01% του πλυθησμου, συνεπως αυτο το 0.01% θα ΠΡΕΠΕΙ να εξυπηρετει το υπολοιπο 99.99%. Εκ των πραγματων δεν γινεται. Δεν ειμαστε ολοι ιδιοι ρε μαν, το ανθρωπινο κεφαλαιο αλαζει πως να το κανουμε.
Δεν εχεις ζησει το εργασιακο κλιμα ακομα υποθετω, αλλα οταν εχεις ικανοτητες ο χρονος σου γινεται περιζητητος, η πιεση που σου ασκητε απο τους ανθρωπους που επιθημουν να χρησημοποιησουν τις ικανοτητες σου ειναι εξωπραγματικη και μπορει να φτασει στα επιπεδα της βιας.
Το προβλημα ειναι οτι ΟΛΟΙ θελουν αυτοκινητο αλλα αυτοι που μπορουν να το σχεδιασουν και να το κατασκευασουν ειναι ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ. Και ο εργατης που χειριζεται το ρομποτ που κανει τη συγκωλιση του αυτοκινητου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ απαραιτητος.
Βολευει για μαζικη παραγωγη αλλα μεχρι εκει, αν για παραδειγμα αποφασιζοταν οτι θα παραγωνταν μονο 5 αυτοκινητα τη μερα παγκοσμιως θα μπορουσαν να το κανουν αυτο μονο οι μηχανολογοι που εχουν τις γνωσεις για κατι τετοιο και να εχουν αυτοκινητα ΜΟΝΟ αυτοι και κανενας αλλος.
γενικά όπου υπάρχει εργασία με σχέση εξάρτησης από ξένη εργοδοσία, έχεις εργάτη.
Σε οποιαδηποτε δουλεια στην οποια δεν μπορει να αντικατασταθει ο εργατης απο ενα μηχανημα η σχεση εξαρτησης ειναι αμφιδρομη. Αν καποια στιγμη εχεις τη δικη σου δουλεια και εχεις εναν υπαληλο που κανει καλα τη δουλεια θα τρεμει η ψυχη σου μην τον χασεις. Θα θεωρεις την δουλεια τοσο δικη σου οσο και δικη του.
Δεν διαφωνω φυσικα οτι στην διαδικασια ελαχιστοποιησης του κοστους και μεγιστοποιησης του κερδους δεν γινονται απανθρωπα πραγματα, αλλα αυτο εχει σχεση με τον ανθρωπο και οχι με το οικονομικο/πολιτικο η οτιδηποτε συστημα το οποιο ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ απο αυτον.
Ο λεσεζ φερ καπιταλισμος ειναι μια πατατα και μιση, καμια διαφωνια, αλλα αν μη τι αλλο εχει ενα χαρακτηριστικο ελευθερης επιλογης που βρισκεται βαθεια μεσα στην νομοτελεια του συμπαντος.
Το συμπαν, η ζωη και κατ επεκταση το κοινωνικοπολιτικο μας συστημα ειναι διαδικασιες αναδυωμενες οχι κεντρικα σχεδιασμενες, ποτε και πουθενα σε αυτο το κοσμο δεν υπηρξε κεντρικος σχεδιασμος, μονο σχεσεις που προσδιοριζονται απο σχετικα απλους κανονες μεσα απο τους οποιους (κανονες και σχεσεις) προκυπτουν οι αλληλεπιδρασεις και τελικα τα φαινομενα.
Πιο κοντα σε εσενα, ο χωρος και ο χρονος δεν ειναι κατι που "υπαρχει" ειναι κατι που προκυπτει απο την αλληλεπιδραση των νομων και της ενεργειας, το αγγειακο μας συστημα δεν "υπαρχει" προκυπτει απο την αλληλεπιδραση της προοδου ενος διαγραματος διχοτομισης και της δομικης αντοχης των μοριων που σχηματιζουν τα τοιχωματα. Ξεκινας απο απλους κανονες για να φτασεις σε πολυπλοκα φαινομενα.
Ο ακραιος κουμουνισμος ΔΕΝ περιλαμβανει κατι τετοιο και για αυτο δεν θα λειτουργησει οχι στο δικο μας συμπαν.