Δεν πιστεύω πως είναι προσβολή για τους χριστιανούς εφόσον οι υποψήφιοι να παντρευτούν, σέβονται τα έθιμα της τελετής (η τελετή-μυστήριο έχει και τα έθιμά της).
Αυτό γίνεται άλλωστε και για να
καλυφθούν και οι πιστοί στην εκκλησία, συγγενείς του ζευγαριού.
Βέβαια είμαι κατά στο να γίνεται αυτό. Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει να φαίνεται πως "το 99% των ανθρώπων πιστεύει στο χριστιανισμό" λόγω αυτής της συνήθειας αρκετών άθεων-αγνωστικιστών να ακολουθούν τις χριστιανικές συνήθειες [βάπτισμα, γάμος, ανάσταση κ.τ.λ.] για την εμπειρία, το "τζέρτζελο", το σκότωμα της ώρας κ.τ.λ.
Μπορεί δηλαδή να γίνεται πολιτικός γάμος και ύστερα το ζευγάρι να πραγματοποιεί τον πραγματικά δικό του γάμο όπως τον επιθυμεί και στο μέρος που τον επιθυμεί [π.χ. οι αρραβώνες αν δεν κάνω λάθος όπου βάζουν τις πρώτες βέρες (;; ) δεν γίνεται με τη συμμετοχή κάποιου παπά για να αποκτήσουν οι αρραβωνιασμένοι αυτή τους την -ας το πούμε- "ιδιότητά". Είναι κάτι που αισθάνεται το ίδιο το ζευγάρι και οι καλεσμένοι που θα χειροκροτήσουν όταν γίνει η ανταλλαγή των βέρων.
αν
δεν πιστεύεις
στον Θεό, δεν
νομίζω ότι πιστεύεις
ούτε στην
ύπαρξή του
ούτε και στα "
έθιμα" της
Εκκλησίας Του...
Σε ό,τι αφορά αυτό, να σημειώσω πως καλό είναι να ξεχωρίζουμε την καθ αυτού διδασκαλία του Χριστιανισμού ("Χριστιανισμός" με την έννοια τουλάχιστον του να πιστεύει κανείς τα όσα είπε ο Χριστός) με τα "έθιμα" και τους άλλους "κανόνες χριστιανικής ηθικής" που προσθέτει ο κάθε πικραμένος στη "γενική διδασκαλία" με τα χρόνια.

Θέλω να πω δηλαδή ότι κάποιος μπορεί μεν να πιστεύει στο Χριστιανισμό με τον τρόπο που έχει ορίσει αυτός σύμφωνα με τα όσα έχει διαβάσει και ψάξει για αυτόν (προσπαθώντας να αποφύγει τις όποιες προπαγάνδες ), αλλά να επιλέγει να παντρευτεί θρησκευτικά γιατί είναι η μόνη λύση που του προσφέρει η κοινωνία (αυτός από τη μεριά του μπορεί να αδιαφορεί για τις αντιλήψεις π.χ. του παπά και να αισθάνεται με το δικό του τρόπο την τελετή).
Είναι πως το βλέπει ο καθένας από τη μεριά του.
Ό,τι αφορά το θέμα γάμος-αρραβώνας είναι - για μένα τουλάχιστον - ξενέρωτο-απαίσιο (είτε θρησκευτικό είτε πολιτικό)
-petros