Και τι θες να κάνεις; Να λες συνέχεια ναι και ναι και να υποκλίνεσαι σαν τον γεραπετριτη;
Προωθούμε την ειρήνη αλλά πρόκειται να γίνει το μπαμ πρέπει να είσαι σκληρός και ανελέητος .
Είμαστε 29 χρόνια χωρίς θερμό επεισόδιο (τα περισσότερα με πρόεδρο Ερντογάν). Στα τελευταία δύο το σκορ είναι εις βάρος μας (1974, 1996).
Αναγκαστικά πρέπει να κινηθούμε διπλωματικά, κάτι που κάνουμε, και είναι γεγονός ότι όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης έχουν υιοθετήσει την ίδια εξωτερική πολιτική.
Από την άλλη πρέπει να αναγνωρισούμε και τον ρόλο της Τουρκίας. Η Τουρκία ήταν αυτή που έτρεξε στην Λιβυή, στη Συρία και στην Ουκρανία δείχνοντας την πρόθεσή της να διαδραματίσει έναν σημαντικό παίκτη και μάλλον...της έχει αναγνωριστεί αυτό. Η ίδια η Τουρκία έχει μια τεράστια αμυντική βιομηχανία (drones, υποβρύχια, φρεγάτες, άρματα) και έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στο ΝΑΤΟ.
Ας μην ξεχνάμε ότι οι Ευρωπαίοι σε περίπτωση κρίσης στο Αιγαίο δεν θα μας βοηθήσουν (και ξέρουμε πόσο σημαντικές είναι οι πρώτες 72 ώρες ενός θερμού επεισοδίου) γι αυτό και όλη μας η εξωτερική πολιτική στηρίζεται αποκλειστικά στη σχέση μας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ (τώρα με την ηλεκτρική διασύνδεση).
Οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι που έτρεξαν στη Ουκρανία, στηρίζουν οικονομικά και στρατιωτικά μια χώρα που απειλεί καθημερινώς κράτος-μέλος της ΕΕ.
Οι πρόσφατες συνομιλίες με τον Φιντάν κατέρρευσαν, ενώ στην Ελβετία οι συζητήσεις για το κυπριακό είχαν την ίδια κατάληξη.
ΥΓ : Η Τουρκία έχει τεράστιο οικονομικό θέμα, όχι ότι εμείς είμαστε πολύ καλύτερα, αλλά πληρώνει συστηματικά αυτή την μετατροπή σε επεκτατικό κράτος.