Έχει επίσης μειώσει απίστευτα τον πληθωρισμό (τεράστιο πρόβλημα της Αργεντινής πριν έρθει ο Μιλέι) και έχει μειώσει και την φτώχεια. Γενικά θέλω να ακολουθήσουμε το μοντέλο του Μιλέι και εδώ ή κάποιο από τα μοντέλα των "τίγρεων", Σιγκαπούρη, Νότια Κορέα, Χονγκ Κονγκ ή Ιρλανδία.
Το πρόβλημα είναι ότι για να ακολουθηθεί αυτό το μοντέλο, η όποια κυβέρνηση πρέπει να τα βάλει με κάποιες ισχυρές (από άποψη soft power) δυνάμεις. Εξηγώ: για να γίνουμε και εμείς μια οικονομία τίγρης, πρέπει να επενδύσουμε σε σωστή υγεία και παιδεία, που σημαίνει ότι πέρα από το να πέσουν λεφτά πρέπει να γίνουν σωστές αξιολογήσεις σε όλους, πράγμα που σημαίνει ότι την επόμενη μέρα του σχεδίου θα πρέπει να τα βάλεις με τον κάθε επαναστάτη του πωπού που δεν θέλει αξιολόγηση, πρέπει να έχουμε σωστούς θεσμούς, που θα έχει συνέπειες σε ισχυρούς ανθρώπους που μπορεί να σε διαβάλλουν ή σε λαμόγια ψηφοφόρους, πρέπει να συνδέσουμε την τριτοβάθμια σωστά με την αγορά εργασίας και να έρθουν και επενδύσεις απ' έξω είτε συνδεόμενες με την τριτοβάθμια είτε όχι, με αποτέλεσμα να μαζευτούν κατευθείαν εναντίον σου όλα τα χαμένα κορμιά, κουκουέδες, ζαίοι κτλ.. Εσύ λοιπόν πρέπει να τους διαολοστείλεις, αν κάτσεις και τους κανακεύεις, θα σου πουν οι επενδυτές (και δικαίως) πάρε τα φρύδια μου, εγώ θα πάω αλλού. Πρέπει να μειωθεί η γραφειοκρατία και να μειωθούν οι κρατικές δαπάνες σε πράγματα εκτός υγείας και παιδείας, πράγμα που ίσως σημαίνει και ιδιωτικοποιήσεις και απολύσεις, πράγμα που θα οδηγήσει στο να θιχτούν διάφορες ιερές αγελάδες της Ελλάδας. Αν δεν τα κάνεις αυτά όμως, δεν θα δεις τεράστια ανάπτυξη και δεν θα γίνεις χώρα αντάξια της Ν. Κορέας για παράδειγμα.
Θα ήθελα την γνώμη σου, Φώτη, για το μήνυμά μου, αν συμφωνείς με τα μέτρα ως οικονομολόγος.
Ναι πάνω κάτω συμφωνώ, γενικά πρέπει να αλλάξουν πολλά αν θέλουμε να γίνουμε σοβαρή Libertarian χώρα. Κάποια παραδείγματα είναι τα εξής:
1)Ενίσχυση της παιδείας μέσω της αξιολόγησης και της επένδυσης σε αυτήν.
2)Άμεση σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας. Ιδανικά θα ήθελα οι εταιρείες να κάνουν workshops σε πανεπιστήμια όπου θα προσλαμβάνουν φοιτητές με την αποφοίτηση τους.
3)Ο στρατός να μειωθεί σε 3 μήνες, καθώς τώρα στερεί πολύτιμο χρόνο από τους άντρες που θέλουν να εργαστούν μετά το τέλος των σπουδών τους.
4)Σταθερός εταιρικός φορολογικός συντελεστής κάτω του 20% σε συνδυασμό με τον μηδενισμό της γραφειοκρατίας.
5)Μηδενικός φόρος στα μερίσματα.
6)Κατάργηση των επιδομάτων σε άτομα που δεν τα χρειάζονται (πρώτα πρώτα σε παράνομους μετανάστες).
7)Ιδιωτικοποίηση όλων των δημοσίων υπηρεσιών.
8)Πλήρης απελευθέρωση όλων των κλειστών επαγγελμάτων.
9)Κατάργηση όλων των περιβαλλοντικών περιορισμών, καθώς το μόνο που καταφέρνουν είναι τα μειώνουν την ανάπτυξη.
10)Αποκέντρωση των υπηρεσιών ώστε να μην μαζεύονται όλη στην Αθήνα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει μέσω φορολογικών κινήτρων και ενίσχυση των τοπικών πανεπιστημίων.
11)Μείωση των υπουργείων και των υπουργών. Το ότι μια χώρα 10 εκατομμυρίων έχει 60 άτομα υπουργικό συμβούλιο με ξεπερνάει. Κανονικά το νούμερο αυτό δεν έπρεπε να ξεπερνάει τα 25-30 άτομα max.
12)Κατάργηση όλων των φόρων πολυτελείας και μείωση των φόρων στα καύσιμα/ενέργεια τουλάχιστον κατά 25%.
Και εδώ κάτι που έχει να κάνει με τις κεντρικές τράπεζες.
1)Τα επιτόκια δεν πρέπει να ρυθμίζονται από την κεντρική τράπεζα, αλλά από τις εμπορικές τράπεζες βάση της ζήτησης. Τα μηδενικά επιτόκια που ίσχυσαν για 13 χρόνια είναι η βασική αιτία που δημιουργήθηκε η φούσκα στην αγορά ακινήτων σήμερα.
2)Η προσφορά χρήματος πρέπει να γίνεται βάση του Gold Standard όπως παλιά. Από το 2008 και μετά τυπώνουμε μαζικά χρήματα χωρίς καμία αξία πλέον. Η ποσοτική χαλάρωση οδήγησε στον πληθωρισμό που έχουμε σήμερα.
3)Banking deregulation και πλήρη κατάργηση του ESG στην χορήγηση δανείων.
