Ι.Χ.: Νομίζω, καταλαβαίνεις. Οτι «εδώ παίζω ένα ρόλο», ότι «μπορεί να κάνω και τον καλό στους Γερμανούς για να επιβιώσω, γιατί είμαι χρήσιμος να επιβιώσω». Δεν νομίζω ότι οι Γερμανοί χρειάζονταν κάποιον πράκτορα εκεί μέσα, τι να τον κάνουν; Δεν έχει νόημα. Και δεν νομίζω ότι τους πολυενδιέφερε και το ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα, όπως δεν τους ενδιέφερε και όλη η Ελλάδα συνολικά. Οι Γερμανοί, να ξέρεις, για να γυρίσουμε στο θέμα μας, στην Ελλάδα συμπεριφέρθηκαν λίγο σαν να ήταν μια αίθουσα πειραμάτων. Δεν ήξεραν τίποτα για τη σύγχρονη Ελλάδα, τίποτε απολύτως. Και αυτοσχεδίαζαν, η Κατοχή είναι ένας αυτοσχεδιασμός. Δεν ήξεραν ακριβώς τι πολιτική να ακολουθήσουν στην Ελλάδα, αυτό είναι γεγονός. Στην αρχή ήρθαν με μια αρχαιολατρία, με έναν θαυμασμό, ο οποίος ήταν ειλικρινής - και ο Χίτλερ θαύμαζε την αρχαία Ελλάδα. Βλέποντας μια χώρα φτωχή, ρημαγμένη, πεινασμένη, αρχίζουν να αλλάζουν. Και βγαίνουν ρατσιστικά αντανακλαστικά, τα οποία παίζουν ρόλο στη συνέχεια της Κατοχής. Πιστεύουν ότι οι Ελληνες πλέον είναι υπάνθρωποι - όχι με την έννοια των Σλάβων, αλλά ότι δεν αξίζει αυτός ο λαός. Αυτό είναι γεγονός.