Χάθηκε μέσα στις εκλογές αλλά την Κυριακή στην Καθημερινή είχε συνέντευξη του Στουρνάρα.
Πέρα από τα καλά της οικονομίας που έχει διαφημιστεί όσο ποτέ αφού είμαστε τόσο καιρό σε προεκλογική περίοδο, να δούμε τι θεωρεί ο ίδιος ως διοικητής της τράπεζας της ελλάδος ως προβλήματα.
Συνοπτικά ως προβλήματα θεωρεί:
- Καθυστερήσεις στην δικαιοσύνη
- Γραφειοκρατία και αναποτελεσματικότητα του δημοσίου
- Ότι ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί το κτηματολόγιο
- Ελλείψεις σε κάποιες βασικές υποδομές
- Μικρό ποσοστό εργαζόμενων νέων και γυναικών
- Φοροδιαφυγή
- Ελλείψεις σε παιδεία-έρευνα-καινοτομία
- Ολιγοπώλια σε αγαθά και υπηρεσία
- Στρεβλώσεις στην αγορά ενέργειας
- Έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών
Τα 1,2,3,6 εδώ και δεκαετίες όλοι λένε ότι θα τα φτιάξουν και κανείς δεν το κάνει, ή δεν μπορουν ή δεν θέλουν.
Η καθυστέρηση της δικαιοσύνης είναι το βασικότερο από αυτά όχι μόνο για μεγάλες επενδύσεις αλλά και για καθημερινά πράγματα. Μια δικαστική απόφαση για να τελεσιδικήσει μπορεί να χρειαστεί και πάνω από 4 χρόνια.
Χωρίς συνολική αναμόρφωση του νομικού πλαισίου αλλά και προσλήψεις δικαστικών δεν θα αλλάξει.
Για το 4 δεν είμαι σίγουρος τι εννοεί, μάλλον από δρόμους μέχρι πχ ίντερνετ σε απομακρυσμένες περιοχές. Πολύ αργά αλλά βελτιώνεται, αν εννοεί αυτό.
Το 7 γνωστό, η έρευνα και η καινοτομία θέλουν λεφτά και κλίμα που να ευνοεί. Όταν δεν υπάρχουν αυτά αυτοί που έχουν την παιδεία, την ικανότητα και την διάθεση για έρευνα-καινοτομία συνήθως πάνε σε άλλη χώρα.
Το 5 και το 10 επίσης γνωστά και διαχρονικά, όταν παράγεις μόνο σουβλάκια και ξενοδοχεία τι θα εξάγεις και πως να βρουν οι νέοι δουλειά.
Το 8 και το 9 είναι αυτά που η παρέμβαση μπορεί να είναι άμεση και είναι τα πιο εύκολα να διορθωθούν σε σχέση με τα άλλα. Όμως είναι πολιτική απόφαση που δε νομίζω να παρθεί.
Δεν μπορείς να σπάσεις το ολιγοπώλιο αλλά οι αρμόδιες αρχές προστασίας του ανταγωνισμού μπορούν και πρέπει να ασκούν έλεγχο για αποφυγή αισχροκέρδιας και καρτελοποίησης.
Όλα τα καύσιμα στην χώρα είναι από 2 διυλιστήρια, 4-5 αλυσίδες είναι όλα τα σουπερμάρκετ, 3 εταιρείες τηλεφωνίας είναι όλες και όλες, 4-5 εταιρείες ρεύματος υπάρχουν μόνο κλπ.
Αν τους αφήσεις να κάνουν ότι θέλουν θα πλουτίσουν εις βάρος όλων των υπόλοιπων και τελικά της οικονομίας συνολικά. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί οι λίγοι συνήθως έχουν και την μεγάλη πολιτική επιρροή...
Το 9 είναι αυτό που βλέπουμε όλοι. Δεν μπορεί είτε παράγεις το ρεύμα με αέριο είτε από τον ήλιο να πληρώνεσαι το ίδιο στην λογική ότι ρεύμα παράγουν και οι 2 ούτε είναι λύση μετά να τα παίρνεις από αυτόν που είχε μικρότερο κόστος για να τα δώσεις ως επίδομα στους λογαριασμούς ρεύματος.
Μου έκανε εντύπωση που είπε το 8 και το 9 επειδή είμαστε σε προεκλογική περίοδο και επειδή πίστευα ότι το χρηματιστήριο ενέργειας από την πολύ φιλελεύθερη ματιά που βλέπει αυτός τα πράγματα ως τραπεζίτης θα ήταν οκ αλλά μάλλον οχι.
Παρά τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, τόσο σε όρους σχετικού μοναδιαίου κόστους εργασίας όσο και σχετικών τελικών τιμών, και παρά την άνοδο στην κλίμακα της κατάταξης διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να έχει χρονίζοντα διαρθρωτικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να κατατάσσεται ακόμη σχετικά χαμηλά στους διεθνείς δείκτες διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας. Παραδείγματα τέτοιων εγγενών αδυναμιών αποτελούν οι καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης, η γραφειοκρατία και η αναποτελεσματικότητα που εξακολουθεί να υπάρχει σε ορισμένους τομείς της δημόσιας διοίκησης, οι καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση του εθνικού κτηματολογίου (καταστάσεις, δηλαδή, που μεταξύ άλλων δημιουργούν αντικίνητρα στην πραγματοποίηση επενδύσεων, ιδιαίτερα από το εξωτερικό), η υστέρηση σε ορισμένες βασικές υποδομές, η μικρή συμμετοχή των γυναικών και των νέων στην αγορά εργασίας, σε συνδυασμό με τη δυσμενή εξέλιξη του δημογραφικού, η ανεπαρκής καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ελλείψεις στο λεγόμενο «τρίγωνο της γνώσης» (παιδεία – έρευνα – καινοτομία), οι οιονεί ολιγοπωλιακές συνθήκες σε συγκεκριμένες αγορές αγαθών και υπηρεσιών και οι στρεβλώσεις στην αγορά ενέργειας. Το ΑΕΠ της χώρας (και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ) εξακολουθεί να υπολείπεται σημαντικά των επιπέδων του 2008, το δημόσιο χρέος παραμένει το υψηλότερο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και το δεύτερο υψηλότερο διεθνώς, ενώ το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών βρίσκεται σήμερα (πρόβλεψη για το 2023) στο 7% του ΑΕΠ.
Το πολύ υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να προβληματίσει. Ουδείς αγνοεί ότι το 2022 το υψηλό έλλειμμα που σημειώθηκε (9,7% του ΑΕΠ) οφείλεται περίπου κατά 40% στις αυξημένες τιμές καυσίμων. Επίσης, δεν απαιτείται μηδενικό έλλειμμα ή, ακόμη περισσότερο, πλεόνασμα, σε μια οικονομία που φιλοδοξεί να συγκλίνει ξανά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της με αυτό των εταίρων της και, ιδιαίτερα, που θέλει να αυξήσει το ποσοστό των εθνικών επενδύσεών της (σήμερα 14% του ΑΕΠ) στον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (22% του ΑΕΠ). Και η οποία, παρεμπιπτόντως, δαπανά για την εθνική της άμυνα –για εξοπλισμούς– ποσοστό του ΑΕΠ πολύ υψηλότερο (υπερδιπλάσιο) από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ομως, ένα έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών πάνω από 4% του ΑΕΠ που διατηρείται μεσοπρόθεσμα έρχεται σε σύγκρουση με τον έλεγχο των μακροοικονομικών ανισορροπιών (macroeconomic imbalances procedure) της Ευρωπαϊκής Ενωσης, κυρίως, όμως, υποδηλώνει ότι η εθνική δαπάνη είναι σημαντικά και διαχρονικά μεγαλύτερη από την εγχώρια παραγωγή ή, ταυτόσημα, ότι οι επενδύσεις ιδιωτικού και δημόσιου τομέα είναι σημαντικά υψηλότερες από τις αντίστοιχες αποταμιεύσεις.
H ελληνική οικονομία έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο μετά τη μεγάλη κρίση χρέους της προηγούμενης δεκαετίας, στην οποία περιήλθε ως αποτέλεσμα αλόγιστης δημοσιονομικής πολιτικής και απώλειας της ανταγωνιστικότητάς της.
www.kathimerini.gr
