Δεν διάβασα επιμελώς το θέμα, πλην έριξα μια ματιά, λίγο απ' έξω απ' έξω. Έτσι, δεν έχω σκοπό κατά βάση να σχολιάσω τα γραφόμενα των συνομιλητών μου, πέραν του γεγονότος ότι για άλλη μια φορά, σε τόσο κρίσιμες στιγμές για τη χώρα, κάποιοι κρίνουν το πρόσωπο του Παπαδήμιου με κριτήρια lifestyle, κάποιοι άλλοι θεωρούν αρρώστους και μίζερους όσους εκφέρουν αρνητική άποψη, λες και η μιζέρια που ζούμε δεν είναι επαρκής δικαιολογία για κάτι τέτοιο, θαρρείς και δεν μας την προκάλεσαν οι σημερινοί στηρίζοντες στη βουλή την κυβέρνησή του. Κάποιοι άλλοι πάλι θέλουν να τον αφήσουν να κάνει το "έργο" του για να τον κρίνουν, λες και δεν είναι μεταβατικός πρωθυπουργός για λίγους μήνες (αλήθεια, γνωρίζετε κάτι παραπάνω επ' αυτού και δεν μας το λέτε;;
), λες και το έργο που έχει να επιτελέσει δεν είναι επακριβώς προδιαγεγραμμένο ή έχει ο ίδιος κάποια δυνατότητα (ακόμη κι αν διέθετε την πολιτική βούληση) να παρεκκλίνει έστω και κατά ένα λεπτό της μοίρας, από την πορεία που ορίζεται από την προδοτική αποικιοκρατική σύμβαση έσχατης υποτέλειας, της 26ης Οκτωβρίου.
Λοιπόν,
η προσωπική μου θέαση απέναντι στην κυβέρνηση Παπαδήμιου στηρίζεται στα εξής αναμφισβήτητα δεδομένα:
1)
Ο Παπαδήμιος είναι ο διοικητήτης της Τράπεζας της Ελλάδας, ο οποίος έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ (Ευρωζώνη), δίνοντας στην Ευρώπη πλαστά στοιχεία, ή καθόλου στοιχεία επίσημα δημοσιευμένα (επί της εποχής του υπάρχει λένε ένα σημαντικό κενό στα στατιστικά επί χρόνια), ο άνθρωπος που επί της θητείας του σε μια τόσο υπεύθυνη θέση, ο όρος Greek statistics έγινε το πιο σύντομο ανέκδοτο σε όλη την Ευρωπαϊκή -και όχι μόνο- ήπειρο. Με άλλα λόγια, είναι ένας από τους βασικούς συνενόχους στην καταστροφική ένταξη "ξεβράκωτοι στ' αγγούρια" της χώρας στο Ευρώ. Έτσι, την εποχή που πολλοί πλέον, εντός κι εκτός Ελλάδας, λένε ότι "δεν έπρεπε να μπουν στο Ευρώ η Ελλάδα και η Ιταλία, επειδή απέχουν πολύ από το να πληρούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ",
ο άνθρωπος που "ξεγέλασε" την Ευρώπη, όχι μόνο δεν εγκαλείται ως δόλιος ή ανίκανος, παρά ανταμείβεται κιόλας από τους "εξαπατημένους" Ευρωπαίους, οι οποίοι τον στέλνουν στην Ελλάδα ως πρωθυπουργό, ή τουλάχιστον χαιρετίζουν την εκλογή του ως "τη μόνη σωστή επιλογή".
Εάν αυτό δεν είναι ο ορισμός της συμπαιγνίας και υπάρχουν ακόμη κάποιοι που θεωρούν ότι η ελληνικές αρχές "κορόιδεψαν" την ΕΕ ερήμην της, πίσω απ' την πλάτη της, χωρίς εκείνη να συμμετέχει στο κόλπο, το αφήνω στην κρίση των αναγνωστών.
2)
Ο Παπαδήμιος είναι ο διοικητής της ΤτΕ ο οποίος ΔΕΝ άσκησε τον εποπτικό του ρόλο ως όφειλε στην περίπτωση της φούσκας του ΧΑΑ κατά τη δεκαετία του '90, με αποτέλεσμα να συμβεί η πρώτη βίαιη ανακατανομή πλούτου στην Ελλάδα, προς όφελος των μεγάλων χρηματοοικονομικών δυνάμεων και προς ζημία των πολιτών. Μάλιστα, εάν έχετε μνήμη φίλοι μου, ίσως να θυμόσαστε ότι λίγα χρόνια αργότερα, όταν η ΝΔ φώναζε να καταλογιστούν ευθύνες σε όσους συνέβαλαν δια πράξεων ή παραλείψεων στη φούσκα και τότε ο αγαπητός φον Σμιτ (ελληνιστί Σημίτης) τον έστειλε κακήν κακώς στην ΕΚΤ για να τον διασώσει, αφού
τα στελέχη αυτής της τράπεζας έχουν δια νόμου ασυλία για τις πράξεις τους. Εδώ θα ήθελα να σχολιάσω ότι μια ασυλία προς ανθρώπους οι οποίοι ορίζουν τις τύχες των ευρωπαϊκών λαών, χωρίς να έχουν εκλεγεί από κανέναν, απέχει παρασάγκας από την προσωπική μου άποψη περί δημοκρατικών θεσμών, οι οποίοι όλο και περισσότερο κουρελιάζονται στο όνομα μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Όπως έγραψε και μια αμερικανική εφημερίδα προ μηνών, "
η παγκόσμια οικονομία πληρώνει το τίμημα της πολλής δημοκρατίας".
Με βάση τα παραπάνω δύο σημεία,
ο Παπαδήμιος αναδεικνύεται ως η προσωποποίηση όλων των ελαττωμάτων της φυλής μας, τα οποία κατά τη γνώμη των οπαδών του Μνημονίου και των δανειακών συμβάσεων, έχουν φέρει τη χώρα στην άθλια σημερινή κατάσταση. Κατά συνέπεια, δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο όλοι αυτοί εκφράζουν την αμέριστη συμπαράστασή τους κι εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους στο πρόσωπο ενός ανθρώπου ο οποίος καταφανώς είναι συνυπεύθυνος για το σημερινό χάλι της χώρας. Η κωλοτούμπα φαίνεται πως δεν είναι ίδιον μόνο των ξεπουλημένων πολιτικών της χώρας, αλλά και των τυφλών κι αμετανόητων οπαδών τους...
3)
Ο Παπαδήμιος είναι υπάλληλος της ΕΚΤ. Κατά συνέπεια, είναι εύλογο να πιστέψει κάποιος ότι ο σκοπός του είναι να διασφαλίσει τα συμφέροντα των δανειστών, έναντι εκείνων του λαού. Εάν υπάρχουν κάποιοι που ακόμη πιστεύουν ότι τα δύο αυτά συμφέροντα μπορεί και να ταυτίζονται, προσωπικά δεν είμαι από αυτούς, απεναντίας πιστεύω ότι δεν μπορεί ο λύκος με το πρόβατο να έχουν οποιοδήποτε κοινό συμφέρον.
Του λόγου το αληθές θα το αποδείξει το άμεσο μέλλον, με τα ανελέητα χαράτσια και το ξεπούλημα κάθε σπιθαμής ελληνικής γης μπιρ παρά. Εδώ είμαστε και θα τα δούμε σύντομα.
4) Ανεξάρτητα από το ποιόν του εν λόγω κυρίου,
η κυβέρνησή του έχει εκ των πραγμάτων ως μοναδικό έργο να υπογράψει τη σύμβαση της 26ης Οκτωβρίου και να εφαρμόσει τις προβλέψεις της. Εδώ όμως θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο ίδιος ο ΓΑΠ και το επιτελείο του, πριν λίγους μόλις μήνες διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους για το πόσο κακό θα κάνει στη χώρα το "κούρεμα", ότι θα είναι καταστροφικό, άσχετα που στη συνέχεια έκαναν μια ακόμη κωλουτούμπα και μαζί με τους "αντιμνημονιακούς" νεοδημοκράτες αποφάσισαν ότι αυτή είναι η καλύτερη δυνατή λύση και μάλιστα πανηγύριζαν γι' αυτήν τους την επιτυχία. Θα ήθελα ακόμη να υπογραμμίσω ότι
η συγκεκριμένη σύμβαση καταγγέλθηκε ως "προδοτική" και αποτέλεσε την αιτία της λαϊκής έκρηξης κατά τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου σε όλη την Ελλάδα. Προς αυτήν απευθυνόταν το ΟΧΙ του ελληνικού λαού (και όχι μιας μικρής μειοψηφίας, όπως ήθελαν τα κομματόσκυλα να παρουσιάζουν). Η σύμβαση αυτή προβλέπει την παντελή αναστολή της εθνικής μας κυριαρχίας, την επιτήρηση της χώρας από ξένες δυνάμεις, την επιβολή παράλογων κι εξουθενωτικών χαρατσιών προς ουσιαστική δήμευση της ιδιωτικής περιουσίας υπέρ των δανειστών, τη συνέχιση και την ένταση της πολιτικής που δημιούργησε έως σήμερα ένα εκατομμύριο επίσημους ανέργους, που βύθισε την οικονομία σε ύφεση, επίσης προβλέπει δέκα τουλάχιστον χρόνια (εάν όλα εφαρμοστούν κατά γράμμα) τραγικής φτώχειας κι ανώφελων θυσιών, προκειμένου να φτάσουμε στην καλύτερη περίπτωση στο ύψος χρέους στο οποίο ήμασταν στην αρχή αυτής της ιστορίας, στα τέλη του 2009.
Έτσι, δεν βλέπω κάποιον λόγο αισιοδοξίας, τίποτε το καινούριο, τίποτε που να προδιαγράφει μια διέξοδο από τη "μαύρη σιδερένια φυλακή" στην οποία μας έχουν καταδικάσει οι ανίκανες και δοσίλογες κυβερνήσεις, οι οποίες ακόμη διεκδικούν το προνόμιο να μας "σώσουν" από τις δικές τους πράξεις. Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν περιθώρια κάποιας "περιόδου χάριτος ή ανοχής", τόσο λόγω της φύσης της κυβέρνησης, του περιορισμένου χρόνου κι ευθύνης της, όσο και του προσώπου το οποίο επιλέχτηκε.
Αντίθετα, το να δεσμεύσει μια κυβέρνηση περιορισμένης εντολής τις τύχες της χώρας για δεκαετίες, στηριζόμενη από μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία η οποία αποδεδειγμένα ΔΕΝ απηχεί τη λαϊκή βούληση (όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις), αποτελεί άλλη μια πολιτειακή ανωμαλία και κατάλυση των αρχών της δημοκρατίας.
Πολιτική μου εκτίμηση είναι ότι
ο εν λόγω δοτός πρωθυπουργός είναι αυτός που θα φέρει τη χώρα στην επίσημη χρεωκοπία και στη μετάβαση σε κάποιο υποτιμήσιμο-μαλακό ευρώ ή ευροδραχμή, του οποίου η αξία θα καθορίζεται από την ΕΚΤ κι όχι από τη χώρα μας, σε καμμία περίπτωση με βάση τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας, ένα εργαλείο περαιτέρω εσωτερικής υποτίμησης που θα προκαλέσει πείνα επιπέδων κατοχής.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω με κάθε δυνατή έμφαση, ότι η δική μας πρόταση για επάνοδο σε ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ δεν έχει καμμία σχέση με την κατοχική ευρωδραχμή που μας ετοιμάζουν και κατά συνέπεια αυτή η εξέλιξη είναι το μόνο που δεν θα ευχόμασταν ποτέ.
Τελικά, αυτή η κυβέρνηση θα μας βρει μπροστά της, με κάθε μέσον και θα είναι υποχρεωμένη ν' αναμετρηθεί μαζί μας, στους δρόμους, στις πλατείες και στις γειτονιές. Οψόμεθα κύριε Παπαδήμιε, να θυμόσαστε ότι δεν είναι όλοι οι Έλληνες πρόβατα επί σφαγήν...
