Ο γάμος για τους Χριστιανούς δεν είναι μια τυπική τελετή, νομικός θεσμός ή τήρηση παράδοσης. Όποιος πάει στην εκκλησία
θέλει την σχέση του με το άλλο πρόσωπο να την εντάξει σ΄ένα απέραντο δίκτυο σχέσεων προσώπων, στην κοινωνία προσώπων
που λέγεται "Εκκλησία." Αυτή η κοινωνία προσώπων είναι σαν ένα σώμα, με κεφαλή τον Χριστό, που όλα τα μέλη του σώματος
τα θεοποιεί, χαρίζοντας τους την αθανασία. Όποιος πάει στην εκκλησία για γάμο, πάει για να εντάξει τον δεσμό του σ΄αυτό το
σώμα Χριστού, δηλαδή να του δώσει προοπτική αιωνιότητας. Γίνεται κάτι ανάλογο με αυτό που γίνεται στη Θεία Κοινωνία. Για
τούτο τον λόγο πρώτα αυτή η τελετή ήταν ενταγμένη μέσα στη Λειτουργία, συμμετείχαν όλοι όσοι παρευρίσκονταν στον ναό
(κι ας μην είχαν πρόσληση γάμου) και το ζευγάρι κοινωνούσε. Έχω ένα γνωστό που έκανε το γάμο του με αυτό το αρχαίο τυπικό,από το οποίο έχει παραμείνει το ποτήρι με το κρασί, που ο παπάς δίνει στούς νεόνυμφους να πιούν. Ο γάμος, λοιπόν, δεν είναι ιδιωτική υπόθεση, αλλά κοινωνική (=εκκλησιαστική.) Συμμετέχουν όλοι όσοι αποτελούν την Εκκλησία, που όλοι έχουν στόχο να ασκηθούν στην αγάπη, σπάζοντας τον εγωκεντρισμό τους κι έτσι πετυχαίνοντας την ομοίωσή τους με τον Χριστό. Αυτός είναι και ο σκοπός του γάμου : η "θέωση" των συζύγων. Η προοπτική του γάμου είναι η αιωνιότητα, που προϋποθέτει
μαρτύριο (από τον αγώνα για θυσιές υπέρ του άλλου συζύγου και των παιδιών.) Αυτό υπενθυμίζει η εκκλησία με τα στέφανα:
τά μαρτύρια και την δόξα που επακολουθεί στο τέλος (αγιότητα.) Όσο για τα λεφτά στούς παπάδες, η γνώμη μου είναι ότι
είναι ντροπή και για αυτούς που ζητούν, και για αυτούς που δίνουν. Ποιός πληρώνει για να κοινωνίσει? Έτσι και σ΄όλα τα
μυστήρια πρέπει να γίνεται! Το ζευγάρι, αντί για λεφτά, μπορεί να καλέσει τούς ιερείς στο τραπέζι μετά την τελετή, αν
θέλουν να μετέχουν στη χαρά τους.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
