Εάν λοιπόν κάθε μόριο του σύμπαντος περιέχει κάποια νόηση, τότε πράγματι μέσω της αλληλεπίδρασης όλων των στοιχείων μεταξύ τους, με καθαρά χαοτικό τρόπο, σχηματίζεται μια ανώτερη "διάσταση", ενός είδους "νοόσφαιρα", η οποία εμπεριέχει κι εμπεριέχεται στο υλικό σύμπαν κι αλληλεπιδρά μαζί του. Σ' αυτήν τη νοόσφαιρα, βρίσκεται κάθε είδους ύλης κι ενέργειας, αποτυπωμένα και μεταφρασμένα σε όρους πληροφορίας. Έτσι, σε κάθε στιγμή, αυτή η πνευματική διάσταση του Σύμπαντος καθορίζει και θέτει περιορισμούς στη ζωή σου, ενώ ταυτόχρονα το καθορίζεις ισότιμα κι εσύ.
Εδώ γεννάται λοιπόν το καθοριστικό ερώτημα: Το νοητό σύμπαν είναι βέβαιο ότι "με κάποιο τρόπο", κατανοητό ή μη, γεννήθηκε κι υπάρχει.
Άραγε η νόηση είναι μια τυχαιότητα, μια ιδιοτροπία η οποία προέκυψε κατά την Κοσμική Έκρηξη, όπως οι τιμές των παγκόσμιων σταθερών, οι οποίες επέτρεψαν τελικά την ύπαρξή μας, έτσι ώστε η "νοόσφαιρα" προέκυψε δευτερογενώς και ως αποτέλεσμα της τυχαιότητας αυτής, ή μήπως η νοόσφαιρα προϋπήρχε κι εκδήλωσε την ύπαρξή της στην υλική διάσταση οδηγώντας την Κοσμική Έκρηξη;
Η κότα ή το Κοσμικό Αυγό;