Δαμάζοντας το συναίσθημα

[mindcircus]

Ειλικρινά δεν ξέρω πια αν είχε ποτέ συναισθήματα. 'Οταν την δυσαρεστούσα ή έδινα απάντηση που δεν θεωρούσε ευχάριστη ή πρέπουσα, ειδικά για σχέδια μακράς πνοής, ούτε θύμωνε, ούτε έκλαιγε, ούτε νευρίαζε, ούτε γκρίνιαζε, ούτε έλεγε τίποτα. Πάγωνε το βλέμα της ξαφνικά και έμενε σιωπηλή ώρα κι αυτό εμένα μου προκαλούσε φόβο, και ένοιωθα σαν να με καταπίνει η γη, λέω τώρα τι σκέφτεται αυτή και ήπιε το αμίλητο νερό ; Αυτό το βλέμα της "τιμωρίας" μου δεν περιγράφεται, ένα μείγμα από μελαγχολία, κενό και ανέκφραστο θυμό, όχι καταπιεσμένο θυμό, αλλά ανέκφραστη δυσαρέσκεια. Σαν το βλέμα της μέδουσας. 'Οπως πετρώνει ένα πρόσωπο ξαφνικά και κοιτάει στο κενό και κάνει την καρδιά σου να ραγίζει από θλίψη και φόβο μαζί.

Αυτο αγαπητε μου γιατρε, το εχω δει κι εγω κι εχω να πω πως ειναι για γελια και για κλαμματα μαζι!
Εξωφρενικα συναισθηματα(τα εγκληματα πανω σε κατι τετοιες φασεις γινονται, δε θελει και πολυ ο ανθρωπος) βγαζει αυτο το ανεκφραστο, το ηλιθιο απλανες, το εχω- τη- φωλια- μου- χεσμενη- και- κανω- το- κοτοπουλο βλεμμα.
Ασε πια γελαω με την ψυχη μου, χωρις πλακα, σιγα μη κατσω να σκασω, ας κατσει με το βλεμμα, εγω λεω να συνεχιζω να εκφραζω και να παλευω για το δικιο μου και μετα να βαζω τα γελια με αυτα τα βλεμματα! (το σε μπολντ, το λεει και μιαν εκπομπη μπακοδημου σεργουλοπουλος νομιζω!)

η ζωη ειναι μεγαλη, ας μην την κανουμε καρναβαλι. αγαπημενες τρυπες.
(σορυ αν εχω βγει εκτος συναισθηματος του θεματος και διακωμωδοειρωνευομαι αλλα μου δημιουργει παγωμα και ψυχρα η περιγραφη τετοιου τυπου, μπαζει κρυο..)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Madrugada*]

Καλά αυτός είναι σίγουρα.. Απορώ πραγματικά πώς είναι/ήταν στις ερωτικές του σχέσεις.. μάλλον όπως η γυναίκα που περιγράφει παραπάνω ο Δόκτωρας Ελπίζω να οφείλεται σε μια συστολή που με τα χρόνια θα μειώνεται...

Άτολμη γενικότερα δε θα έλεγα ότι είμαι, στο να πλησιάσω κάποιον ερωτικά όμως είμαι.. Δεν "την πέφτω" ποτέ σε άνδρα! Μιλάει το body language βέβαια αλλά δειλά και μετρημένα. Εάν δω ανταπόκριση παίρνω μπρος φυσικά, αλλά δεν αρχίζω ποτέ προσέγγιση εγώ. Δεν ξέρω αν συμβαίνει επειδή φοβάμαι την απόρριψη, σίγουρα πάντως δε θα μου άρεσε αν ήμουν άντρας. Παραδοσιακή? Συντηρητική? Τι να πεις.. Δεν το συνεχίζω γιατί θα βγούμε off topic! Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

βγαζει αυτο το ανεκφραστο, το ηλιθιο απλανες, το εχω- τη- φωλια- μου- χεσμενη- και- κανω- το- κοτοπουλο βλεμμα.

Αυτό δεν είναι ηλίθιο,απλανές βλέμα, έχει τη φωλια της χεσμένη, αλλά "ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΩ !!" Δεν μπορείς να το φανταστείς καν πόσο σκληρό και δολοφονικό είναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

μωρε μπορω.

γελα! για γελια ειναι! χωρις χουμορ που πας??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Καλά αυτός είναι σίγουρα.. Απορώ πραγματικά πώς είναι/ήταν στις ερωτικές του σχέσεις.. μάλλον όπως η γυναίκα που περιγράφει παραπάνω ο Δόκτωρας Ελπίζω να οφείλεται σε μια συστολή που με τα χρόνια θα μειώνεται...

μπα. οι χαρακτηρες περνανε και στου ταφους, φτου φτου.

Άτολμη γενικότερα δε θα έλεγα ότι είμαι, στο να πλησιάσω κάποιον ερωτικά όμως είμαι.. Δεν "την πέφτω" ποτέ σε άνδρα! Μιλάει το body language βέβαια αλλά δειλά και μετρημένα. Εάν δω ανταπόκριση παίρνω μπρος φυσικά, αλλά δεν αρχίζω ποτέ προσέγγιση εγώ. Δεν ξέρω αν συμβαίνει επειδή φοβάμαι την απόρριψη, σίγουρα πάντως δε θα μου άρεσε αν ήμουν άντρας.

ειδες? αλλο το ενα αλλο το αλλο. ναι, συντηρητικη και παραδοσιακη κι αυτο δε κανει κακο. ειναι στοιχειο του χαρακτηρα σου που δε κανει κακο στους γυρω. ενω ο φιλος μας διαπραττει εγκλημα στους αλλους.

Τι να πεις.. Δεν το συνεχίζω γιατί θα βγούμε off topic! Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας

σιγουρα μια πιο επιστημονικοψυχολογικη εξηγηση τετοιας συμπεριφορας απο καποιον που γνωριζει θα μου ηταν κι εμενα ενδιαφερουσα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Apro]

άλλοτε, νομίζω οτί το ελέγχω..., και άλλοτε, νομίζω οτί με ελέγχει..., όπως και να έχει..., μία πάνω..., μία κάτω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[venividivici]

να δαμάσουμε τον κακό μας εαυτό ή τον καλό;
να κάνουμε βουτιά στο συναίσθημα ή όχι;
δαμάζοντας το συναίσθημα, μήπως δαμάζεις τον εαυτό σου;
Συναίσθημα είναι η ψυχική -ευάρεστη ή δυσάρεστη-διέγερση, η ψυχική κατάσταση που συνοδεύεται από ανάλογη διάθεση και είναι αποτέλεσμα γεγονότων και καταστάσεων που βιώνεις στη ζωή......απλά οι εμπειρίες της ζωής είναι γεμάτα απο συναισθήματα χαράς, φόβου, θυμού, ζήλειας, ευτυχίας, λύπης χαρμολύπης, ευχαρίστησης......
τελικά συναίσθημα ή λογική?
γιατί να μην δαμασουμε το συναίσθημα της δυστυχίας ή της ζήλειας προς κάποιο πρόσωπο;... τι μας ωφελεί να έχουμε κακά συναισθήματα για κάποιον.....πιστεύω τίποτε, απλά τον εαυτό μας βαραίνουμε.....
από την άλλη πλευρά γιατί να δαμάσουμε το συναισθημα της αγάπης και της χαράς και να μην τα εκφράσουμε προς το πρόσωπο που είναι οικείο προς εμάς;
χμμμμμμμμμμμμμμ.....κάποιοι άνθρωποι ικανοποιούνται με το να ακούν κάτι "εσύ έισαι ο άνθρωπός μου, η ζωή μου...καρδιά μου" κι άλλοι άνθρωποι -χρησιμοποιείται λανθασμένα ο όρος προς αυτούς 'κλειστός άνθρωπος'- προτιμά να εκφράζεται με πράξεις, να είναι εκεί παρόντας, λέγοντας με αυτή τη κίνηση "είμαι εδώ για σένα"........

αυτά τα ολίγαν........θα επιστρέψω με περισσότερα later εν καιρώ......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Ειλικρινά δεν ξέρω πια αν είχε ποτέ συναισθήματα. 'Οταν την δυσαρεστούσα ή έδινα απάντηση που δεν θεωρούσε ευχάριστη ή πρέπουσα, ειδικά για σχέδια μακράς πνοής, ούτε θύμωνε, ούτε έκλαιγε, ούτε νευρίαζε, ούτε γκρίνιαζε, ούτε έλεγε τίποτα. Πάγωνε το βλέμα της ξαφνικά και έμενε σιωπηλή ώρα κι αυτό εμένα μου προκαλούσε φόβο, και ένοιωθα σαν να με καταπίνει η γη, λέω τώρα τι σκέφτεται αυτή και ήπιε το αμίλητο νερό ; Αυτό το βλέμα της "τιμωρίας" μου δεν περιγράφεται, ένα μείγμα από μελαγχολία, κενό και ανέκφραστο θυμό, όχι καταπιεσμένο θυμό, αλλά ανέκφραστη δυσαρέσκεια. Σαν το βλέμα της μέδουσας. 'Οπως πετρώνει ένα πρόσωπο ξαφνικά και κοιτάει στο κενό και κάνει την καρδιά σου να ραγίζει από θλίψη και φόβο μαζί.

Αυτό δεν θα το άντεχα με τίποτε. Μετά την τρίτη φορά θα είχα κάνει ελαφρά και στρίβειν κανονικώς. Το θεωρώ ως εχθρική πράξη και με τσιτώνει, να μου κάνει μούτρα κάποιος, χωρίς να μου μιλάει. Χαρά στο κουράγιο σου Δόκτωρ...

μωρε μπορω.

γελα! για γελια ειναι! χωρις χουμορ που πας??

Αυτή ήταν η καλύτερη συμβουλή που θα μπορούσε κάποιος να δώσει. Μακάρι να ήταν ο Δόκτωρ σε θέση να γελάσει με όλα αυτά, θ' απελευθερωνόταν...

άλλοτε, νομίζω οτί το ελέγχω..., και άλλοτε, νομίζω οτί με ελέγχει..., όπως και να έχει..., μία πάνω..., μία κάτω

Γεια σου ρε Άπρο, καιρό είχα να σε δω.

Ούτε να το ελέγχεις, ούτε να σ' ελέγχει εκείνο. Μάθετε να συνεργάζεστε! Μόνο τότε τα κάτω θα έρθουν επάνω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Apro]

νομίζω υπάρχει ένας τρόπος να αλλάξω ολόκληρο το πρόγραμμά μου.... όχι απλά τον συναισθηματικό μου κόσμο, αλλά τον ίδιο μου τον Χρόνο.... την σκέψη μου, και ότι υπάρχει μέσα σε αυτό το άχρηστο σώμα....
μία μικρή αλλαγή που θα αλλάξει τα πάντα γύρω μου..., τα πάντα
ο λόγος, οτί οι αυξομειώσεις από ευχάριστα συναισθήματα σε στεναχώρια είναι τόσο έντονα, που μου κάνουν κακό....
και δεν το θέλω αυτό.... και κάτι ακόμα είναι οτί είμαι πιο αδύναμος απ' ότι μπορείς να φανταστείς.... και αυτό δεν μου αρέσει γιατί δε μπορώ να βοηθήσω τα άτομα που αγαπώ....
αν ήσασταν στη θέση μου για πάνω από 10 χρόνια θα καταλαβαίνατε τη θέση μου..., αλλά δεν είναι στη δικαιοδοσία σας....
εσείς ανήκετε αλλού....
σχεδόν ότι έχω γράψει ανήκει σε στιγμές αδυναμίας και αστάθειας.... γι' αυτό μην με παρεξηγήσετε
ελπίζω να επανορθώσω.... για ότι σε άφησα να νοήσεις
και ένα ευχαριστώ σ' αυτούς που με δέχτηκαν απλόχερα και αγνά....
και εγώ το ίδιο θα έκανα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nat_selection]

Τοξικά συναισθήματα.

μια ουδέτερη ελεγχόμενη διάθεση,
είναι ισάξια,
μ ένα δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα.
το να μπορείς να ηρεμείς τον εαυτό σου,αποτελεί 
μια θεμελιώδη δεξιότητα της ζωής.


εάν μάθεις πραγματικά να δημιουργείς σωστή στάση 
προς τα πράγματα,τότε,
μπορείς ν αλλάξεις την ποιότητα 
των εντυπώσεων που δέχεσαι.

προϋπόθεση,να εστιάζεις σ αυτά πού επιδιώκεις 
να πετύχεις και όχι σ αυτά πού αποφεύγεις.


διότι,<αυτό> στο οποίο αντιστέκεσαι<επιμένει>,εφ όσον 
η προσοχή εξακολουθεί να εστιάζεται <σ αυτό>.

εάν έχεις Κάποια στάση προς <Κάτι>
αυτό το <Κάτι>σε επηρεάζει,προσπαθώντας
να συντηρήσει μέσα σου 
αυτήν την στάση,με όλα τα δυνατά μέσα. 



Προικοδοτημένος εμφανισιακά από την φύση,
και καλλιεργημένος με δικές του προσπάθειες,
ευφυέστατος,καλλιεργημένος,ετοιμόλογος εξυπνότατος ιντριγκαδόρος,
συμφεροντολόγος,έστειλε στο σπίτι της την νέα του φίλη,

αδαμάντινου χαρακτήρα,
επειδή αποδείχθηκε κατά την συνουσία μονοργασμική.



Το πάθος του γιά πολυοργασμική ιδιοσυγκρασία,
τού είχε γίνει τοξικό συναίσθημα,

συντηρούσε μέσα του αυτή την στάση με όλα τα δυνατά μέσα,
καί στούς οργασμούς της παρτενέρ δεν έκανε εκπτώσεις,
ο ένας δεν του έφθανε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.