("Δοξάζουμε το θεό γιατί μας χάρισε το επιτυχημένο πολίτευμα,αυτό που εδώ γεννήθηκε για πρώτη φορά και από εδω διασκορπίστηκε σε όλο το πολιτισμένο κόσμο!" ...χα.χα.χα. δεν τον δοξάζουμε όλοι...)
Πώς, εφόσον, "Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μας απογορευσει να φρονούμε ότι νομίζουμε ως αληθές και δίκαιο", διερωτάται κανείς αν δημοκρατία είναι να διαδηλώνεις, να κάνεις απεργία? Αν η πλειοψηφία το θέλει, αυτό είναι δημοκρατία.
Έγιναν βέβαια και αναφορές σε πράξεις που καταπατούν την αξία του άλλου, σε βανδαλισμούς, σε παρανομίες. Σύμφωνοι, ισχύει το οτι "η ελευθερία σου τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου", αλλά η αγνή και τέλεια δημοκρατία που αποζητάται έτσι θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με την προϋπόθεση πως όλοι, όλοι ανεξαιρέτως θα ήμαστε υποδείγματα ηθικής, καλλιέργειας και μόρφωσης. Η δημοκρατία υποτείθεται πως έχει συστήματα αυτοκαθαρισμού και αυτοελέγχου, επομένως ναι, είναι μέρος της δημοκρατίας να παρανομήσει ο πολίτης και το κράτος να τον τιμωρήσει και να τον επαναφέρει στα πλαίσια του αποδεκτού όπως αυτό ορίζεται από τη δημοκρατία, μα πρέπει να υπάρχει και ένα κράτος παρόν, δημιουργώντας μια κοινωνία οργανωμένη και όχι αφημένη στο έλεος του καιρού και της τύχης. Και η μάνα του λαού, δηλαδή το κράτος απουσιάζει, παρακαλώ αφήστε μήνυμα μετά το μπιπ.
Ή ίσως δεν απουσιάζει, αλλά τα πρόσωπα που ο ίδιος ο λαός με δημοκρατικούς (και χμ δημαγωγικούς) τρόπους εξέλεξε, είναι βουτηγμένα ως το λαιμό στην παρανομία, κοιτούν το πισινάκι τους και αδιαφορούν για το πλήθος που τους εμπιστεύτηκε και τώρα παρασύρεται αβοήθητο ως συνήθως από το παραμικρό κυμματάκι που σκάει στην ακτή της πορείας του, με τη γιγάντια αδυναμία που διακρίνει το δήμο και είναι ανάλογη της τεράστιας δύναμής του. Οπότε πάλι αφήστε μήνυμα μετά το μπιπ.
Και αυτό που έχουμε δεν είναι απόλυτη δημοκρατία με τον κυριολεκτικό όρο της λέξης (η οποία θα επιτυγχανόταν μόνο με καθολικά δημοψηφίσματα για όλα τα ζητήματα και μόνο τότε) αλλά μια έμμεση δημοκρατία με αντιπροσώπους, φυσικά γιατί είναι οικονομικά αδύνατο η συντήρηση της απόλυτης, ιδανικής μορφής ενός πολιτεύματος όπως αυτό. Και είναι απαραίτητη η οργάνωση και καθοδήγηση του λαού, γιατί το χρειαζόμαστε.
Η δημοκρατία δεν είναι επιτυχημένο πολίτευμα. Είναι απλώς η καλύτερη δυνατή λύση, παρά τη δημοκρατία υπάρχουν ακόμα σιωπηλές πληγές του λαού που φλεγμαίνουν. Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα που επιβίωσε ως ισχυρότερο. Είναι κάτι θεοποιημένο, λέγοντας πόσο ευτυχισμένοι πρέπει να είμαστε που έχουμε δημοκρατία. Ο δήμος δε νομοθετεί, δεν κρίνει, δεν αποφασίζει. Αυτοί που τον αντιπροσωπεύουν το κάνουν. Και αυτοί είναι άνθρωποι. Πιθανώς να διαφθαρούν. Ακόμα και αν τους διάλεξε ο λαός.
Η δημοκρατία προχωράει και πίσω από την κουκούλα του ευφορικού της τίτλου μετατρέπεται σιγά σιγά σε ολιγαρχία, σε μοναρχία, σε..., ανεβαίνοντας τα σκαλιά των πολιτευμάτων στα κρυφά, έχουμε τώρα Πλανητάρχη και μια χούφτα ψιθυριστούς διοικητές που κατευθύνουν τον κόσμο πλαγίως, ξεπέφτουμε από τη δημοκρατία και επικαλούμενοι αυτήν επιβαλλόμαστε. "Οι Έλληνες δημιούργησαν ένα υπέροχο πολίτευμα, τη δημοκρατία, που λέγεται μοναρχία."
Όσον αφορά τα πρόσφατα γεγονότα με το εκπαιδευτικό, στα οποία αναφέρεται εμμέσως πλην σαφώς το άρθρο, δικαίωμα του φοιτητή είναι να διαμαρτυρηθεί και εάν δεν ακουσθεί από τον αντιπρόσωπό του, να τον πείσει να τον ακούσει, γιατί ο αντιπρόσωπος δεν ανεβαίνει εκεί ψηλά για να παραστήσει το θεό και να κάνει ό,τι ονειρευόταν, τον ανεβάζει εκεί ο λαός για να πραγματοποιήσει ο,τι οι πολλοί ονειρεύτηκαν. Αλλά δυστυχώς ο λαός παρασυρόμαστε και ζυμωνόμαστε πιο εύκολα και από τη μαλακότερη πλαστελίνη! Και για όλα αυτά ευθύνη φέρει ο ψηφοφόρος που έδωσε την ψήφο του κάπου που τελικά δεν τον βόλευε, πληρώνει τα λάθη του και τις απερισκεψίες, οι επόμενες γενιές κυλούν σε μια κοινωνία με άστοχους πολιτικούς και ηγέτες, και ζωγραφίζονται τεμνόμενοι φαύλοι κύκλοι.
Και ένα ξεχασμένο χέρι της δημοκρατίας, ο σεβασμός στην αξία του ατόμου, λαγοκοιμάται κάτω από τις αρβύλες των στρατιωτών και των αστυνομικών και πάνω από τα μάγουλα των επαναστατών, των άλλων, των εμποδίων. Με την ισοπέδωση δε θα συμφωνούσε η δημοκρατία, γιατί συμφωνεί με την ελευθερία. Πολύπλοκες εξισώσεις;
Δημοκρατία είναι προφανώς το κράτος του δήμου, ας πάρει κάποιος την εξουσία από τις χρωματιστές ψηφίδες του λαού, ας δώσει κάποιος την εξουσία στον ίδιο το λαό...
