Βασικά, είτε με το ναι, είτε με το όχι, το φάρμακο που θα πάρουμε, είναι το ίδιο, αφού έχει την ίδια δραστική ουσία: τη λιτότητα. Η διαφορά ανάμεσα στο φάρμακο «ναι» και στο φάρμακο «όχι», κατά την ταπεινή μου γνώμη, συνίσταται εις το εξής:
Το φάρμακο «ναι», είναι ας πούμε το πατενταρισμένο διεθνώς πρωτότυπο φάρμακο της λιτότητας, είναι υγρό και πικρό, και χορηγείται απʼ το στόμα σε πολλές μικρές δόσεις.
Το φάρμακο «όχι», είναι το Ελληνικό γενόσημο του ως άνω φαρμάκου, χορηγείται μόνον ως υπόθετο, σε λιγότερες αλλά ισχυρότερες δόσεις, κι ενδείκνυται για όσους τους τρώει ο κώλος τους, και θέλουν να αισθανθούν και τη γλύκα της εθνικής υπερηφάνειας ή του σοσιαλισμού