Ας αφήσουμε την άγονη συζήτηση, περί αμφιφυλοφιλίας ή ομοφυλοφιλίας και το αν είναι ή όχι το ίδιο. Πρόκειται στην πραγματικότητα για εντελώς διαδικαστικό θέμα και δεν αλλάζει την ουσία του θέματος, κατά την ταπεινή μου άποψη.
Το παρόν θέμα μας βάζει να θυμηθούμε καλλιτέχνες που αγαπήσαμε και που όλοι ξέρουμε πως ήταν ομοφυλόφιλοι. Αν τους φέρουμε στο μυαλό μας και ταυτόχρονα θυμηθούμε τους λόγους που μας έκαναν ν' αγαπήσουμε την τέχνη τους, ίσως σε πρώτη φάση συμφιλιωθούμε όλοι μ' ένα φαινόμενο που κατά τη γνώμη μου είναι πολύ παρεξηγημένο, τόσο από την πλευρά των ετεροφυλόφιλων, όσο κι από την πλευρά φοβάμαι των ομοφυλόφιλων. Όμως αυτό πιθανόν να είναι το θέμα σε κάποια άλλη συζήτηση.
Η τέχνη ενώνει και η αισθητική κυριαρχεί, αφού είναι ένα από τα λίγα στοιχεία της ανθρώπινης βαθύτερης φύσης, που σε κάνουν να νιώθεις τυχερός και περήφανος που είσαι άνθρωπος. Ασχέτως σεξουαλικών πεποιθήσεων τελικά, αφού οι άγγελοι δεν έχουν φύλο, όπως λέει και η Τζένη.
Το φιλοσοφικό ερώτημα που τίθεται με το εναρκτήριο ποστ, είναι πολύ ενδιαφέρον. Σχετίζεται η τέχνη με τον (ομοφυλοφιλικό μάλλον) σεξουαλικό αυτοπροσδιορισμό; (ή προτίμηση κατ' άλλη συνομιλήτρια). Κι αν ναι πώς; Η τέχνη παράγει ομοφυλόφιλους, ή η ομοφυλοφιλία γεννά τάση προς την τέχνη;
Κατά την ταπεινή μου άποψη, το πρώτο σημείο όπου συνδέονται η ψυχοσύνθεση του καλλιτέχνη με την ίδια την τέχνη, είναι η ευαισθησία. Η ευαισθησία είναι αυτή που κάνει τον ποιητή να γράψει, τον μουσικό να συνθέσει, το ζωγράφο να πιάσει αυθόρμητα την παλέτα του. Η Ευαισθησία, σε συνδυασμό με την Αισθητική, δίνουν εκείνη την υπέρτατη αξία, που η Ελληνική φιλοσοφία ονομάζει "Φιλοκαλία". Ας μην ξεχνάμε ότι και οι ετεροφυλόφιλοι καλλιτέχνες δεν στερούνται ευαισθησιών.
Είναι όμως πράγματι οι ομοφυλόφιλοι, όπως το θέλει ο μύθος, πλειοψηφία στο χώρο των καλλιτεχνών; Έχει αυτό διαπιστωθεί; Υπάρχει λοιπόν κάτι που πράγματι συνδέει την ευαισθησία με την ομοφυλοφιλία; Που την οδηγεί ίσια στο βασίλειο της Αισθητικής και της Τέχνης;
Τα παραπάνω ερωτήματα, των οποίων κι εγώ δεν γνωρίζω την απάντηση, όσο θα ήθελα τουλάχιστον, θα ήταν πιστεύω ιδιαίτερα παραγωγικό να γίνει κάποια προσπάθεια ώστε να προσεγγιστούν.
Εγώ θα θυμηθώ πρώτον το Μάνο Χατζηδάκι. Πάντα λάτρευα τη μουσική του. Είχε μια λεπτότητα, μια ανάλαφρη κι αέρινη αρμονία, είχε αρχαίες ελληνικές μουσικές κλίμακες, πλούσιες μα ντελικάτες ενορχηστρώσεις. Ευαίσθητους ήχους, μελαγχολικά ηχοχρώματα...
Ήταν επίσης άνθρωπος εξτρήμ, για την εποχή του, δε δίσταζε να συγκρουστεί, έφτιαξε και το πιο ωραίο ίσως ραδιόφωνο όλων των εποχών, το 3ο Πρόγραμμα της ΕΡΤ. Είχε δηλώσει και την ομοφυλοφιλία του εμμέσως πλην σαφώς λέγοντας: "Εμείς οι καλλιτέχνες είμαστε ή κομμουνισταί ή ομοφυλόφιλοι. Εγώ πάντως κομμουνιστής δεν είμαι". (Υπήρχαν τότε και πολλοί κομμουνιστές καλλιτέχνες, έχει σχέση άραγε η ευαισθησία με τον κομμουνισμό; Κι αν ναι, γιατί δεν είναι τόσοι πολλοί σήμερα; Ενδιαφέρον ερώτημα που μου προέκυψε).
Κατά καλή μου τύχη, τον γνώρισα προσωπικά, όταν ήμουν 7 ετών. Είχε πράγματι μια ευγενική και καλλιεργημένη μορφή. Από το στόμα του μάλιστα, άκουσα κρυφακούγοντας κουβέντες των μεγάλων, τη λέξη "Ομοφυλοφιλία". Τον άκουσα παραδόξως να λέει ότι ο δεν θά 'θελε ο γιος του να γίνει ομοφυλόφιλος. Το έλεγε μ' έναν τρόπο σαν ν' απολογείτο. Ίσως εκείνη την εποχή, οι ομοφυλόφιλοι να πέρναγαν από εξίσου μεγάλη σύγκρουση με τον εαυτό τους, όσο και με την φαλλοκρατικών αντιλήψεων κοινωνία, δια πυρός και σιδήρου. Πόσο μάλλον οι πρώτοι που τόλμησαν να το εξωτερικεύσουν, να το παραδεχτούν και να σταθούν να το υπερασπιστούν.
Παρακολουθώντας την πορεία του Χατζηδάκι κατά τα επόμενα χρόνια, μέχρι το θάνατό του, αλλά και αυτό που άφησε πίσω του, μου έμεινε μια θετική εικόνα για τους ομοφυλόφιλους, αφού ήταν συνεπής μ' αυτό που ήταν, χωρίς ταυτόχρονα να κραυγάζει. Συνεπώς, το υπερασπίστηκε ορθά. Δυστυχώς, δεν θα μπορούσα να πω σήμερα το ίδιο για πολλούς ομοφυλόφιλους που κοσμούν τα πάσης φύσεως ΜΜΕ.
Θα ήταν ίσως καλό, να αναφέρουμε και κάποιους που εντάσσονται στην λίστα του εναρκτήριου ποστ. Πιστεύω πως μια απλή απαρίθμηση ονομάτων δεν μπορεί να καλύψει όλη την έκταση του θέματος. Άλλωστε, για να πω την αμαρτία μου, πολλούς απ' αυτούς δεν τους γνωρίζω καν και θα ήθελα να μάθω περισσότερα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
