Δεν καθορίζεται η στάση κανενός σε αυτό το ζήτημα από τη στάση της επιστήμης. Αν δηλαδή έβγαιναν σήμερα οι επιστήμονες και έλεγαν ότι η ομοφυλοφιλία είναι βλαβερή δε θα άλλαζε κάτι στη στάση των κινημάτων των ομοφυλοφίλων αλλά ούτε και αυτών οι οποίοι υποστηρίζουν το γάμο τους. Είναι θέμα πρώτ' απ' όλα της πρακτικής που ακολουθεί ο καθένας αλλά και της ιδεολογίας του.
Εάν πάλι δεν μυθοποιούσαμε την ομοφυλοφιλία και απλά την αποδεχόμασταν μέσα στα κεφάλια μας ως μια κατάσταση που απαντάται στη φύση αλλά και στον άνθρωπο σε κάποιο σταθερό ποσοστό, παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει για τον περιορισμό και την εκρίζωσή της, δεν θα ήταν ανάγκη να φτάσουμε να ιδεολογικοποιήσουμε όσα αφορούν τις ανθρώπινες ψυχές. Έχει αποδειχτεί ότι οι ιδεολογίες είναι πάντοτε πολύ στενές για να τις χωρέσουν.
Άλλωστε -κατ' εμέ τουλάχιστον- οι μεγαλύτεροι επιστήμονες της ανθρώπινης ψυχής είναι οι Πατέρες της Εκκλησίας. Αν ανοίξει κάποιος να διαβάσει ένα κείμενο του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου ή του Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος θα καταλάβει τί εννοώ.
Αυτά κατάλαβαν οι Πατέρες της Εκκλησίας από την ανθρώπινη ψυχή ή εσύ αυτά έχεις καταλάβει από εκείνους, δεν μπορώ να γνωρίζω...
Άλλωστε και οι ψυχολόγοι (και αυτό μου το έχει πει άνθρωπος με διδακτορικό στην ψυχολογία και άκρως «φιλελεύθερες» απόψεις), όταν κάνουν ένα πείραμα, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να είναι 100% σίγουροι για την εγκυρότητα του πειράματος ούτε για την ορθότητα των κριτηρίων και των μεθόδων που έχουν ακολουθήσει όπως θα ήταν ένας θετικός επιστήμονας. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μα γιατί απλούστατα οι άνθρωποι αυτοί μελετούν την ανθρώπινη ψυχή... Πώς είναι δυνατόν να μελετάς την ανθρώπινη ψυχή και να μπορείς -μέσω κάποιων ερωτηματολογίων ή άλλων εργαλείων- να περιγράψεις τον τρόπο με τον οποίο αυτή λειτουργεί; Ξεκινάς πάντοτε με αυθαίρετες υποθέσεις τις οποίες προσπαθείς κατά το μάλλον ή ήττον να επιβεβαιώσεις. Και στην ομοφυλοφιλία λοιπόν, η οποία δεν είναι οργανική πάθηση όπως π.χ. η σχιζοφρένεια, δεν μπορεί οποιοσδήποτε ψυχολόγος να μου πει ότι από τα πειράματα τα οποία έκανε βρήκε με σιγουριά αν είναι ή όχι κάτι το φυσιολογικό. Όπως είπα και πριν, ποιά είναι τα κριτήριά του; Ποιά είναι η μέθοδος που ακολούθησε;
Έτσι είναι πράγματι. Εδώ ισχύει αυτό που λέμε ότι "ο παρατηρητής επηρεάζει την πραγματικότητα". Υπάρχει μεγάλος βαθμός υποκειμενικότητας σε μεγάλο αριθμό επιστημονικών μελετών, το έχω δει προσωπικά. Από παλιά φώναζα "φοβού την πολλή επιστήμη" και με είχαν κράξει...
Ωστόσο, η επιστήμη έχει τουλάχιστον το πλεονέκτημα ότι αναζητεί συνεχώς νέα στοιχεία, μελετώντας το φαινόμενο, τη στιγμή που εξελίσσεται, ακόμη κι αν δεν μπορεί τελικά να βγάλει οριστικό συμπέρασμα. Εκθέτει τα στοιχεία της και είναι ανοικτή σε κρίση από πλευράς του οποιουδήποτε.
Αντίθετα, η θρησκεία έχει το μειονέκτημα ότι στηρίζεται στην κρίση κάποιων, έστω σοφών ανθρώπων, οι οποίοι όμως έζησαν μερικούς αιώνες πιο πριν και κρίνουν με βάση την ηθική της εποχής τους. Έλα όμως που τούτοι είναι και άγιοι και ο λόγος τους θεόπνευστος. Κατά συνέπεια, κανείς δεν δύναται να τους ασκήσει κριτική, να προσθέσει νέα στοιχεία που πιθανώς κάποιος μεταγενέστερος σκέφτηκε ή ν' αναθεωρήσει εάν -λέμε τώρα-ως άνθρωποι έκαναν και κανένα λάθος. Κανείς δεν σκέφτεται ότι ίσως περάσαν οι αιώνες κι άνθρωποι και οι κοινωνίες τους αλλάζουν συνεχώς, καθώς είναι ζωντανές άρα και ρευστές.
Ακόμη όμως κι αν οι άνθρωποι ετούτοι έχουν πράγματι κατανοήσει πλήρως και θεάρεστα την ανθρώπινη ψυχή, υπάρχει ένα μυστικό: Όσα κι αν διαβάσει κανείς, εάν δεν μελετήσει εκείνος ο ίδιος την ψυχή του ανθρώπου, τη δική του ψυχή, εάν δεν σηκώσει μανίκια και μπατζάκια και δεν βουτήξει βαθιά στα θολά της νερά και στη λάσπη που περιέχει στο βένθος της, με αγάπη πάνω απ' όλα, δεν πρόκειται να κατανοήσει το παραμικρό.
Οι Πατέρες φίλε μου, δεν ήρθαν στον κόσμο για να γράψουν ένα εγχειρίδιο για καλούς μαθητές που γνωρίζουν την αποστήθιση, για να σωθούν χωρίς ποτέ να βάλουν το δάκτυλο επί του τύπου των ήλων. Ήρθαν να δείξουν έναν δρόμο, το ίδιο έκανε κι ο Ιησούς. Τον Δρόμο όμως τον διαβαίνεις από μόνος σου!!!
Νομίζω πως εδώ ένας Πατέρας θα είχε να σου συστήσει λίγη ταπεινότητα. Όταν καταλάβεις καλύτερα την ανθρώπινη ψυχή, κι αυτό είναι κάτι που γίνεται με τα χρόνια και τις εμπειρίες, ίσως να είσαι περισσότερο έτοιμος να κατανοήσεις παρά να κρίνεις, όπως είμαι σίγουρος ότι έκαναν κι εκείνοι.
Θα μου πεις -και δικαίως- πού καταλήγουμε τελικά. Δέχεσαι αδιαμαρτύρητα τις αποφάνσεις Πατέρων της Εκκλησίας και όχι -κάποιων- ψυχολόγων οι οποίοι στο κάτω-κάτω είναι επιστήμονες «με τη βούλα»; Οι Πατέρες της Εκκλησίας ακολούθησαν μια εμπειρική μέθοδο η οποία νομίζω έχει την αξία της. Προσπάθησαν να καθαρθούν από τα πάθη του μέσω της Θείας Χάριτος και αφού πλέον είχαν σε πολύ μεγάλο βαθμό αποκτήσει την «απάθεια», δηλαδή την ιδιότητα πλέον οι πράξεις τους αλλά και οι σκέψεις τους να κατευθύνονται από μόνο κριτήριο την αγάπη προς το Θεό και όχι κάποιο ιδιοτελές κριτήριο, μπόρεσαν να ερευνήσουν στο βάθος της την ανθρώπινη ψυχή και τον τρόπο με τον οποίο αυτή λειτουργεί.
Πλειστάκις στο παρελθόν πάντως -και επιμένω σ' αυτό- προσπάθησαν πολλοί υπό τον μανδύα της επιστημονικότητας να πολεμήσουν την Εκκλησία αλλά, ως επί το πλείστον, οι θεωρίες τους καταρρίφθηκαν και καταρρίπτονται μέχρι και σήμερα. Σήμερα μάλιστα, που έχει προχωρήσει και η επιστήμη, δεν μπορούν πλέον να ξεγελάσουν τόσο εύκολα τον κόσμο όπως πριν από 100 χρόνια παραδείγματος χάριν που έβλεπε κάποιος με το στόμα ανοικτό κάποιον ο οποίος προέβαλε μια νέα επιστημονική ανακάλυψη αληθινή ή υποθετική...
Ωραία τα λες, όμως η σκέψη σου διαθέτει ένα σημαντικό σφάλμα: Μιλάμε για έναν ΠΟΛΙΤΙΚΟ κι όχι θρησκευτικό γάμο, μεταξύ ανθρώπων που κατά την επίσημη θέση της ίδιας της Εκκλησίας, δεν αποτελούν τμήμα του ποιμνοίου της, αφού εκείνη τους καταδικάζει απερίφραστα. Τώρα βέβαια το πώς συμβιβάζεται αυτό με τα όσα είναι γνωστά περί ομοφυλόφιλων Δεσποτάδων ή παιδεραστών Καθολικών ιερέων, εγώ δεν μπορώ να το κατανοήσω, όσο κι αν προσπαθώ.
Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι!!
Επομένως, είναι ένα ζήτημα που δεν την αφορά, οπότε δεν βλέπω γιατί θα έπρεπε να βλέπει αυτό και τις αντίθετες απόψεις ως πόλεμο εναντίον της! Η εκκλησία ας περιοριστεί λοιπόν στα του ποιμνοίου της κι ας σταματήσει να προσπαθεί να επιβάλλει την άποψή της σε όλους τους υπόλοιπους, σε μια προνομιακή μάλιστα σχέση με το κράτος, η οποία δεν απαντάται σε καμμία από τις ευρωπαϊκές χώρες.
Τέλος, θα είχα να πω ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ της Απάθειας και της Εμπάθειας, εσύ ως φιλόλογος νομίζω πως το γνωρίζεις...
