Εγώ θα συμμετέχω στην κουβέντα με ένα απόσπασμα απο τον "Προφήτη" του Χαλίλ Γκιμπράν.
" Η χαρά είναι η λύπη μας χωρίς προσωπείο... Όσο βαθύτερα σκάψει η λύπη στο είναι μας τόσο μεγαλύτερη θα είναι η χαρά μας... Οταν είσαι χαρούμενος, κοίταξε στα βάθη της καρδιάς σου και θα διαπιστώσεις ότι χαρά σου δίνει μόνο ότι σου φέρνει λύπη. Οταν είσαι λυπημένος, κοίταξε ξανά μέσα στην καρδιά σου και θα δείς οτι κλαίς ουσιαστικά για εκείνο που υπήρξε η χαρά σου. "
δεν ξέρω αν ισχύει γενικά, αλλά κ τα 2 είναι αλληλένδετα...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.