Δεν είναι θέμα απόφασης, Χάε μου. Είναι θέμα έρευνας και στατιστικής. Και η συγκεκριμένη εργασία που αναφέρθηκα, δεν παραγγέλθηκε από κάποια φαρμακευτική εταιρία, αλλά αποτελεί μια καταγραφή στατιστικών τιμών, μιας γιατρού δημοσίου νοσοκομείου.
Δεν αποφάσισε η ιατρική να αυξήσει τα ηπατικά ένζυμα του παιδιού. Το έδειξαν οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε.
Αν όμως απ' την άλλη, έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την υπάρχουσα βιβλιογραφία, η οποία μας λέει πως τα φάρμακα αυτά
Αποκλείεται να έχουν δράση, θα πρέπει να συλλέξει περισσότερα στοιχεία από μια απλή στατιστική συσχέτιση. Εσύ ο ίδιος λες, πως αποτελεί μόνο ένα
μικρό μέρος της όλης έρευνας της επιμελήτριάς σου και μάλιστα επί συγκεκριμένων (πνευμονικών) παθήσεων. Έχει πολύ δρόμο ακόμη αυτή η εργασία για να αλλάξει τα δεδομένα της ιατρικής, αν καταλαβαίνεις τι λέω..
Οι συγκεκριμένοι γονείς, αν και τρομοκρατημένοι, είχαν εξαρχής πολύ αρνητική στάση απέναντί μας, ήταν αγενείς θα μπορούσα να πω, μας ξεκαθάρισαν οτι ο ομοιοπαθητικός τους απαγορεύει να λαμβάνουν οποιαδήποτε φαρμακευτική ουσία, καθώς θεωρεί οτι για να δράσουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, θα πρέπει ο οργανισμός να είναι καθαρός από συμβατικά φάρμακα. Με το ζόρι τους πείσαμε να δεχτούν να κάνει το παιδί αναπνευστικές εισπνοές και να πιει και ένα διαλυμένο χάπι κορτιζόνης, θεραπεία που αν δεν γινόταν το παιδί σήμερα δεν θα ζούσε. Απόδειξη αυτών που λέω είναι οτι, κατά την προσέλευσή του, είχε δύσπνοια, ταχύπνοια με πλευριτικές εισολκές, ταχυκαρδία και ελαφριά κυάνωση, τα επίπεδα του οξυγόνου δε ήταν κάτω του 85%.
Αμέσως μετά τη θεραπεία, φυσικά επανήλθε.
Οι γονείς μας ξεκαθάρισαν επίσης, οτι δεν είχαν σκοπό να φέρουν το παιδί στο νοσοκομείο, και ο μόνος λόγος που το έκαναν, ήταν επειδή ο ομοιοπαθητικός τους, έλλειπε στο εξωτερικό...!!!
Θα ζητήσω συγνώμη αν θίξω τα θρησκευτικά πιστεύω κάποιων, όμως αυτή η περιγραφή της συμπεριφοράς των γονιών, μου θυμίζει τους Χιλιαστές, οι οποίοι προτιμούν να πεθάνει το παιδί τους, παρά να του κάνουν μετάγγιση αίματος. Τόσο κόλλημα ρε παιδί μου έχουν μερικοί που απορώ...
Ιζι μου για να πεισθώ αν έχουν αποτέλεσμα ή όχι, πρέπει να έχω στα χέρια μου κλινικές μελέτες και όχι επιστημονικά άρθρα. Κλινικές μελέτες που να λένε πως σε 5.000 ασθενείς που έπασχαν από αυτό, τους δόθηκε εκείνο και το 90% θεραπεύτηκαν πλήρως.
Τέτοιες μελέτες δεν έχω.
Κι όμως Καπετάνιε, ο Δρ Χάμμερ είχε 90% επιτυχία σε 5000 ασθενείς, ωστόσο πήγε φυλακή. Ακόμη μέχρι σήμερα η μέθοδός του απαγορεύεται σε όλες τις χώρες πλην της Ισπανίας, που είναι η μόνη χώρα της οποίας τα δικαστήρια έκριναν εαυτόν αναρμόδιο ν' αποφασίσει περί ιατρικών θεμάτων. Πολλά γράψαμε επί της ομοιοπαθητικής, εντελώς εκτός θέματος εν τέλει, αλλά τα πραγματικά προβλήματα δεν τ΄αγγίξαμε καθόλου. Έτσι, ώστε να φτάσει ο Λόρυ να μας λέει για "παρηγορητική" θεραπεία. Για μένα που γνώρισα από κοντά τι σημαίνει αυτό, η παραπάνω δήλωση είναι απλά αποτρόπαιη και απαράδεκτη. Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε να μην ανοίγουμε το στόμα μας χωρίς να έχουμε τίποτε να πούμε κι αυτό ελπίζω να κατανοείς Καπετάνιε πως δεν απευθύνεται σε σένα...
Πως λοιπόν προκύπτει οτι δεν είναι η ιατρική αμερόληπτη ή το οτι εγώ διαβάζω μόνο τις μελέτες που μου είναι αρεστές; Δεν υπάρχουν αρεστές ή οχι μελέτες.
Όπως κι αυτό, δεν απευθυνόταν σε σένα μάλλον, αν κατάλαβα καλά...
Το ζήτημα με την ομοιοπαθητική συγκεκριμένα είναι ότι εφαρμόζει διαφορετική θεραπεία ,ανάλογα με τον ασθενή και το σύμπτωμα.
Για την ίδια πάθηση ή και για το ίδιο σύμπτωμα, 10 ασθενείς είναι δυνατό να λάβουν 10 διαφορετικά φάρμακα.
Κατά συνέπεια είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί τυχαιοποιημένη διπλή τυφλή μελέτη (μία ομάδα να λαμβάνει μια προς δοκιμή ουσία (πχ ομοιοπαθητική) και μια άλλη ομάδα ασθενών αδρανές σκεύασμα(πλασίμπο)).
Έτσι είναι αδύνατο να τεκμηριωθεί η αποτελεσματικότητα ενός ομοιοπαθητικού φαρμάκου.
Αυτό αγαπητέ μου είναι αδυναμία των μεθόδων τεκμηρίωσης των θεραπειών, τις οποίες παραδέχεται η ιατρική επιστήμη και δεν αποτελούν τεκμήρια "αγυρτείας" κάποιου νέου θεραπευτικού κλάδου. Μου ενισχύει επίσης την εντύπωση πως κάτι δεν πάει καλά με όλη αυτήν την ιστορία. Αυτό που μας λες εδώ είναι στην ουσία, ότι
ακόμη κι αν όντως η ομοιοπαθητική (ή όποια άλλη νέα μορφή θεραπείας) είχε αποτελέσματα, πάλι δεν θα μπορούσαν αυτά να τεκμηριωθούν, απλά και μόνο γιατί δεν εμπίπτουν στις συμβατικές μεθόδους τεκμηρίωσης. Ελπίζω να αποτελεί αυτό μια αρκετά πειστική απάντηση στο γιατί δεν υπάρχουν, κατά τους συνομιλητές, επαρκή στοιχεία για τις μεθόδους της ομοιοπαθητικής.
Αρχική Δημοσίευση από Gnous:
Επιπλέον δεν έχω πάρει ικανοποιητική εξήγηση στο γιατί η ομοιοπαθητική δεν αναλαμβάνει κακοήθειες ή βαριές καρδιοπάθειες ...αλλά αντίθετα έχει πολύ χώρο σε αλλεργίες,άσθμα,"δερματοπάθειες" κλπ κλπ -κοινώς καταστάσεις με άγνωστη σε μεγάλο βαθμό αιτιολογία και παθογένεια,με μεγάλες πιθανότητες αυτοίασης.Σε ότι έχει μείνει με λίγα λόγια ανεξήγητο απτην ιατρική ως τώρα.
Για τον ίδιο λόγο που η χειρουργική δεν μπορεί να θεραπεύσει λοιμώξεις του αναπνευστικού και η νεφρολογία δεν μπορεί να θεραπεύσει καρδιοπάθειες!!!
Αυτό που γράφεις αγαπητέ μου δεν αποτελεί μομφή για την ομοιοπαθητική, κάθε άλλο μάλιστα. Θα με τρόμαζε μια οποιαδήποτε εναλλακτική θεραπεία που θα ισχυριζόταν πως είχε τη μέθοδο που θεραπεύει πάσαν νόσον και πάσαν λαλακίαν. Μόνο ο Καματερός (για όποιους τον θυμούνται) και η Αγία Αθανασία του Αιγάλεω τα έκαναν αυτά.
Μακάρι λοιπόν να υπήρχε μια εναλλακτική θεραπευτική μέθοδος που να μπορεί να βοηθήσει ασθενείς, σε ασθένειες στις οποίες η ιατρική δεν μπορεί να προσφέρει και πολλά. Επειδή τυγχάνει να γνωρίζω καλά πόσο βαριές μπορεί να είναι κάποιες αυτοάνοσες παθήσεις, όπως και πόσο ενοχλητικές κάποιες αλλεργίες, όπως και το ότι δεν έχουν εξηγηθεί ικανοποιητικά αυτές οι δυσλειτουργίες του ανοσοποιητικού από την επιστήμη και ακόμη το ότι συνεχώς αυξάνονται στον πληθυσμό, το ότι αυτοϊώνται σε σημαντικό βαθμό δεν μου φαίνεται ως ρεαλιστικό ενδεχόμενο.
Επειδή δε είναι ήδη γνωστός ο μηχανισμός μέσω του οποίου το ανοσοποιητικό ελέγχεται από τα συναισθήματα και τις ψυχικές καταστάσεις (μέσω του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης), πιθανώς οι εν λόγω σοβαρότατες ασθένειες, ν' αντιμετωπίζονται στο μέλλον με μεθόδους πολύ διαφορετικές απ' ότι σήμερα, αφού οι τρέχουσες μέθοδοι, έτσι κι αλλιώς δεν έχουν και ιδιαίτερη επιτυχία.
Εχεις γεμίσει ένα ολόκληρο θρεντ, όπου προσπαθείς να στηρίξεις την καλύτερη αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής, έναντι της ιατρικής, με διάφορα "επιχειρήματα". Και τώρα λες πως δεν είναι αυτό το θέμα μας, αλλά όλα όσα αμαυρώνουν την εικόνα της ιατρικής. Θέλεις να σου απαριθμήσω μερικούς παράγοντες που αμαυρώνουν την εικόνα της ιατρικής;
Ας μου επιτραπεί, όμως εγώ δεν έχω δει κάτι τέτοιο. Αυτό που έχω δει είναι τους εκπροσώπους της επίσημης ιατρικής μέσα στο στέκι να έχουν σιωπήσει μπροστά σε τεκμηριωμένα εγκλήματα της Φαρμακοβιομηχανίας (κυρίως), πράγμα που μπορεί κανείς να το εκλάβει είτε ως συμφωνία, είτε ως αιδήμονα σιωπή, αλλά να έχουν πιαστεί μέσα σε λάθος θέμα μάλιστα, από την ομοιοπαθητική η οποία δεν είναι καλά τεκμηριωμένη και αποτελεί εύκολο στόχο. Επίσης είδα μια συνομιλήτρια να δηλώνει συνεχώς ότι θέλει να κρατήσει ίσες αποστάσεις από τις δύο πλευρές και να δέχεται συνεχώς επιθέσεις, λες και είναι εκείνη η μάνα που μας ανέφερε προηγουμένως ο Καπετάνιος, η οποία θα άφηνε να πέθαινε το παιδί της, αν δεν τύχαινε να έλειπε ο τσαρλατάνος ομοιοπαθητικός της στο εξωτερικό.
Δηλαδή διαπιστώνω, ότι όποιος ενδιαφερθεί έστω για τέτοιες θεραπείες και το αν έχουν κάποιο αποτέλεσμα, κάνοντας ακόμη και το συνήγορο του Διαβόλου, προκειμένου να εκμαιεύσει απαντήσεις, θεωρείται αυτομάτως εχθρός των ιατρών. Είναι λοιπόν κι αυτή μια από τις πλευρές του κατεστημένου της ιατρικής σκέψης.
Απλά θα σου θυμίσω Καπετάνιε, ότι
ενώ εμείς δεν έχουμε, κατά τεκμήριο, κανένα συμφέρον, από καμία από τις δύο πλευρές, εσύ βγάζεις το ψωμάκι σου από τη μία εξ αυτών. Συνεπώς, εγώ στη θέση σου θα ήμουν πιο προσεκτικός και φειδωλός πριν χαρακτηρίσω τον συνομιλητή μου ως προκατειλημμένο, ή πριν αφήσω τέτοια υπονοούμενα, όπως διαπίστωσα και σε προηγούμενα ποστ σου.

Εσείς έχετε υποχρέωση να πείσετε τους " εν δυνάμει ασθενείς" κι όχι αυτοί να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες. Πάντα με σεβασμό...
1) Αθλιες εγκαταστάσεις στα δημόσια νοσοκομεία
2) Ελλείψεις ιατρικού και νοσηλευτικού και παραϊατρικού προσωπικού σε όλα τα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας τη στιγμή που τα ποσοστά ανεργίας στο χώρο μας αυξάνονται συνεχώς
3) Ιδιαίτερα χαμηλοί μισθοί ιατρών και νοσηλευτών. Ενας ειδικευόμενος αμοίβεται με 984 ευρώ + 2,84 ευρώ την ώρα στην εφημερία.
4) Απαράδεκτες συνθήκες εργασίας ως προς το ωράριο. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου είναι πιθανό να εργάζεσαι συνεχώς επί 48 ώρες χωρίς διάλειμμα για ξεκούραση. Ποιος άλλος δουλεύει έτσι;
5) Τεράστιες αναμονές για ειδικότητα. Για να γίνεις πια ειδικευόμενος φτάνεις στα 30 σου, κι αυτό για ένα 6μηνο σε κανένα κέντρο υγείας.
Γιατί να μη μιλήσουμε και για αυτά λοιπόν; Η μήπως αυτά δεν επηρεάζουν την εικόνα της ιατρικής;
Θα σου θυμίσω Καπετάνιε ότι αυτά που λες έχουν αναφερθεί και μάλιστα από εμένα, στις πρώτες σελίδες του θέματος, πάνω από ένα χρόνο πριν. Μάλλον με αδικείς, με την επιλεκτική σου μνήμη σ' αυτήν την περίπτωση.
Καταρχην δεν υποχρεωνει κανεις κανεναν να κανει χημειοθεραπειες. Και 2ον, συνεχιζεις να μην μας εξηγεις τι εννοουσες με την συγκριση.
Έχω δημοσιεύσει παραπάνω, μέσα στις περιπέτειες του Δρ Χάμμερ, τις οποίες είτε δεν μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε, είτε απλά τις αγνοείτε επιδεικτικά, ότι κάποιοι γονείς που αρνήθηκαν να κάνουν χημειοθεραπεία στο παιδί τους κατέληξαν στα δικαστήρια, όπου τους αφαιρέθηκε η γονική μέριμνα και έγινε με το ζόρι χημειοθεραπεία στο παιδί.
"Εστω" ε ; ookk, whateeever
Αυτά είναι δύο δείγματα που πολύ απέχουν του εποικοδομητικού διαλόγου, τα οποία μάλιστα προέρχονται από έναν επιστήμονα, στην προσπάθειά του να επιχειρηματολογήσει υποτίθεται υγιώς υπέρ της επιστήμης του. Η απαξίωση και η συγκατάβαση σε όλο της το μεγαλείο. Λυπάμαι πραγματικά αγαπητέ μου, αλλά όλοι περιμένουν κάτι καλύτερο από εσένα...
