Ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να έκαναν το παιδί πριν συμβεί το κέρατο/η κακοποίηση/η κρίση ηλικίας ξέρω γω.
Εσύ τις μόνες ευθύνες που ρίχνεις στον άντρα είναι που γκαστρώνει την γυναίκα και φεύγει. Υποθέτω την ευθύνη "έχω μια οικογένεια, ας μην την γαμήσω με τις επιλογές μου", δεν την έχει ο άντρας, παρά φταίει μόνο η γυναίκα γιατί για σένα το μόνο σενάριο είναι "είμαι με ένα καθίκι και είμαι τόσο ανώριμη που κάνω παιδί μαζί του". Συμβαίνουν και αυτά φυσικά, αλλά δεν παίρνεις μία πιθανότητα για να πεις α, παιδιά, έτσι γίνεται πάντα.
Δεν βλέπω να εκθειάζουμε καμία γυναίκα που μεγαλώνει μόνη της παιδί. Βλέπω απλά να λέμε ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμά της να εργαστεί για να το συντηρήσει χωρίς την ταμπέλα του φύλου πάνω από το κεφάλι της. Κάτι που δεν συμβαίνει ποτέ, γιατί οι single parents είναι δακτυλοδεικτούμενοι συνήθως, μιας και αφήνουν στο πόδι τους γονείς ή νταντάδες όσο λείπουν στην δουλειά και αυτό δεν τους υποκαθιστά 24/7 στο σπίτι.
Την άδεια για να μεγαλώσει το παιδί μπορεί (αν δεν κάνω λάθος), να την πάρει και ο άντρας. Απλά στις περισσότερες περιπτώσεις δεν γίνεται, γιατί το πρότυπο είναι η γυναίκα να μεγαλώνει τα μωρά και ο άντρας να φέρνει τα λεφτά στο σπίτι.
Άρα ναι, για μένα οι γυναίκες είναι αδικημένες.