Σε αυτό το "αιώνιο" ερώτημα απαντάει με σαφήνεια η εξέχουσα οικονομολόγος, ακαδημαϊκός και ακτιβίστρια Carla Mattei.
Ο καπιταλισμός δεν είναι φυσικός, επιβλήθηκε διά της βίας από μία ελίτ και κατέχει μόλις το 0,1% του χρόνου ζωής του homo sapiens πάνω στη γη, ικανός χρόνος όμως για να καταστρέψει την οικολογία του πλανήτη και να μας οδηγεί σε αφανισμό.
12 άνθρωποι κατέχουν πλούτο όσο 4 δισεκατομμυρίων άλλων ανθρώπων.
Ο καπιταλισμός (pfp - production for profit) στηρίζεται σε 2 πυλώνες: μισθωτή εργασία που παράγει υπεραξία και ιδιωτικές επενδύσεις. Όλα τα οικονομικά μοντέλα επιβλήθηκαν για να προστατεύσουν αυτούς τους δύο πυλώνες της αγοράς. Δεν είναι φυσική συνέπεια μιας δημοκρατικής επιλογής αλλά μίας συστημικής επιβολής και καταναγκασμού που αποκόπτει τον μέσο άνθρωπο απ' τα μέσα παραγωγής και τον καθιστά εξαρτημένο απ' την αγορά.
Όταν ο καπιταλισμός ζορίζεται συμμαχεί με εθνικιστές και φασίστες. Ο Μπενίτο Μουσολίνι και ο Χίτλερ ήταν οι αγαπημένοι της τράπεζας της Αγγλίας.
Πως εξηγείται όμως ότι οι φτωχότεροι κάτοικοι της Αμερικής είναι υποστηρικτές του Τραμπ; Πως κατάφεραν να επιτύχουν αυτή την ηγεμονία σε ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από αυτή;
Ο μόνος τρόπος για να απελευθερωθείς είναι να συνειδητοποιήσεις βαθειά μέσα στο μυαλό σου νοητικά τις σχέσεις εξουσίας που σου επιβάλλονται. Να κατανοήσεις την αφήγηση που έχει κατασκευαστεί να σε κάνει να πιστεύεις πως δεν υπάρχει εναλλακτική και πως είναι μια "δίκαιη" κατάσταση, γιατί "αν είσαι στον πάτο είναι επειδή το αξίζεις". Αυτός ο μυθολογικός ιδεαλισμός, αυτή η ιδέα ότι αν είσαι φτωχός είναι δικό σου λάθος είναι διαδεδομένη παντού και οι άνθρωποι την έχουν εσωτερικεύσει τόσο βαθιά που η μόνη εξήγηση που έχουν για το γεγονός ότι δεν ζουν μια ανθρώπινη ζωή είναι ότι "έτσι είναι η ζωή και έτσι ήταν πάντα" ρίχοντας το φταίξιμο σε εκείνους που είναι πιο αδύναμοι απ' τους ίδιους. Αυτούς φοβάσαι περισσότερο γιατί δεν βλέπουν ποιος επωφελείται. Δεν βλέπουν τους 19 ανθρώπους στις ΗΠΑ που αναλογούν στο 0,0000001% του πληθυσμού και έχουν αυξήσει την περιουσία τους τα τελευταία 2 χρόνια κατά 2 τρισεκατομμύρια δολλάρια!
Μέσα στον τελευταίο χρόνο, 118 χιλιάδες νέοι άστεγοι στις ΗΠΑ που έχουν δουλειά και εργάζονται αλλά δεν τους φτάνει ο μισθός να έχουν και σπίτι. Τι παραπάνω έχουν να χάσουν; Το ότι οι άνθρωποι χάνουν ολοένα και περισσότερο την πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες δεν είναι από τύχη ή κακή πολιτική συγκεκριμένου "ηγέτη", αλλά δομικό στοιχείο του καπιταλισμού που προσπαθεί να προστατεύει τον πυλώνα των ιδιωτικών επενδύσεων.
Στο σύστημα όμως είμαστε κι εμείς. Εμμέσως το έχουμε χτίσει κι όσο η ελίτ να νομίζει πως δεν μας χρειάζεται (ο Gates ρωτούσε τον Epstein με ποιο τρόπο θα απαλλαγούν απ' τους φτωχούς) θα τους κατσικωνόμαστε στο σβέρκο με έναν τόσο "όμορφα" χαοτικό τρόπο που δεν θα μπορούν να τον ελέγξουν - τουλάχιστον χωρίς να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Όπως έλεγε ο Μαρξ, το κεφάλαιο ως πλούτος και ως χρήμα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επιφανειακή έκφραση του κεφαλαίου ως κοινωνικής σχέσης αλληλοσύνδεσης με αντιδημοκρατικές διαδικασίες παραγωγής. Πολλοί λίγοι άνθρωποι διδάσκονται στις μέρες μας τον αληθινό Μαρξισμό, τις περισσότερες φορές δαιμονοποιημένο ως ένα τρελό, ντετερμινιστικό τρόπο να βλέπεις τον κόσμο που δεν βγάζει κανένα νόημα. Η Carla Mattei χωρίς να είναι κομμουνίστρια, μας παρακινεί να επιστρέψουμε στο αυθεντικό μαρξιστικό κείμενο που δεν θεωρεί τον καπιταλισμό ως δεδομένο αλλά τον αμφισβητεί. Με βάση τη δική της οπτική, ο Μαρξ επί της ουσίας δεν απευθύνεται σε επίδοξους αριστερούς "επαναστάτες", αλλά στους φτωχο-δεξιούς μικροαστούς που ζουν με τις αυταπάτες τους.
Αν θέλεις να συνεχίσεις να υπάρχεις ως άνθρωπος και όχι σαν σκουπίδι που θα μαζεύει το κουφάρι σου το ρομπότ της ελίτ, πρέπει να σπάσεις τη γυάλα. Αν θα θέλεις να τραφείς στο τέλος θα γίνεις αντικαπιταλιστής. Η κριτική θεώρηση είναι η πηγή της απελευθέρωσης του νου και των πράξεων.
