Ας λέει ο καθένας ό,τι θέλει. Έτσι κι αλλιώς είναι τιμή μας να μας κακολογούν ή να χλευάζουν όταν αυτό γίνεται για την πίστη μας στον Κύριο:
«Μακάριοι είστε όταν σας χλευάσουν και σας καταδιώξουν και σας κακολογήσουν με κάθε ψεύτικη κατηγορία εξαιτίας μου.»
(Κατά Ματθαίον).
Καθήκον δε του Χριστιανού είναι να κάνει απολογητική:
«Τον Κύριον δε και Θεόν δοξάσατε και λατρεύσατέ τον ως άγιον μέσα στις καρδιές σας. Να είσθε δε πάντοτε έτοιμοι, δια να απολογήσθε υπέρ της αληθείας εις καθένα, που σας ζητεί απόδειξιν δι' αυτά, που πιστεύετε και ελπίζετε να απολαύσετε εκ μέρους του Θεού, χωρίς να φανατίζεσθε και να εξάπτεσθε.»
(Α' επιστολή Πέτρου).
...κι ας μην ξεχνάμε ότι πολλές φορές μπορεί να προσβαλλόμαστε, όχι επειδή χλευάζεται ο Χριστιανισμός αλλά η πίστη μας. Κι αυτό το τελευταίο είναι σημαντικό βήμα για την ταπείνωση, την αυθεντική Χριστιανική ταπείνωση, δηλαδή η επιβολή του ανώτερου εαυτού (ψυχής) πάνω στον κατώτερο (εγώ). Ακόμα κι αυτοί που ειρωνεύονται ίσως κάποτε μεταστραφούν. Κι εγώ το έχω κάνει για κάποιο διάστημα οπότε στην πραγματικότητα δεν μπορώ να κρίνω κανέναν.
Κάθε Σαούλ μπορεί να γίνει Παύλος...