Ναι, είναι.&-
Είναι
φυσιολογικό, ανάλογα με τη φάση που περνάς. Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου περίεργο να μην σου έχει συμβεί τίποτε δυσάρεστο, αλλά να κλαις από ευτυχία.
Εγώ θα το έλεγα και.... συγκίνηση.
Αλλά δεν μπορώ να το εξηγήσω. Κι ίσως και να μην υπάρχει λογική εξήγηση σ' αυτό. Ίσως είναι μία συναισθηματική εκτόνωση όταν μία κατάσταση πάει απ' το καλό στο καλύτερο (και την είχαμε προδικασμένη να πάει κατά διαόλου, αλλιώς δεν θα είχαμε τέτοια αντίδραση).
Ακόμα και μία ευχάριστη σκέψη που μας κάνει πανευτυχείς μπορεί να μας οδηγήσει σ' αυτήν την κατάσταση. Η οποία κατάσταση έχει τη δικιά της μαγεία..
Στο ερώτημα της Isi απαντάω ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη.