Maryjane δείχνεις καλή κοπέλα και από τα συμφραζόμενα φαίνεται ότι δε θες να χωρίσεις. Απ'τη στιγμή, όμως, που ο άντρας σου ούτε έχει αυτοέλεγχο, ούτε παραδέχεται ότι χρειάζεται βοήθεια, πρέπει οπωσδήποτε να βρεις τρόπο να εξασφαλίσεις το παιδί σου και την πάρτη σου.
Εγώ θα του ζητούσα να μπαίνει ο μισθός του σε δικό μου λογαριασμό και να του δίνω ένα ποσό κάθε μήνα να το κάνει ό,τι θέλει. Άμα δεν το δεχτεί ούτε αυτό, αφήνεις την τύχη σου στα χέρια του, μέχρι τουλάχιστον να μεγαλώσει λίγο το μωράκι σου και να πιάσεις δουλειά (φαντάζομαι τώρα δεν εργάζεσαι; ). Ή αν έχεις άλλο τρόπο να κρατήσεις κάποια λεφτά για σένα, που να μην έχει πρόσβαση αυτός, κάντο. Έστω για μια ώρα ανάγκης. Ο πατέρας μιας συμμαθήτριάς μου που εμφάνισε καρκίνο στα 15 της, πήρε τα 50 χιλιάρικα απ τους εράνους για την επέμβασή της, τα έφαγε στα χαρτιά, και το κοριτσάκι μετά δεν μπορούσε ούτε χημειοθεραπείες να κάνει... Δε λέω ότι φτάνουν όλοι σε τέτοια άκρα, αλλά έχει συμβεί κι αυτό.
Η γνώμη μου είναι, ή χωρίζεις τον άντρα σου, ή χωρίζεις το ταμείο της οικογένειας στα δύο, ή κόβει τον κωλο του και πάει σε κάποια ομάδα απεξάρτησης. Αλλιώς... Τι; Πόσο να βοηθήσουν κι αυτοί οι γονείς;...