Λοιπόν,ξεκινώ...
Καταρχήν να δηλώσω ότι δεν πιστεύω πως οι Έλληνες ήρθαμε από τον Σείριο,ούτε ότι είμαστε ο "εκλεκτός" λαός του Θεού! (Αυτό είναι πιστεύω άλλων!

)!
Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί δεν πρέπει να είμαι περήφανος και να νοιώθω "ψηλότερος"(πόσο πια...2.04 είμαι

) επειδή είμαι Ελληνας!!!
Είμαι περήφανος και νοιώθω ψηλότερος,όχι μόνο επειδή είμαι Έλληνας αλλά κι επειδή είμαι Σπαρτιάτης!
Άλλος νοιώθει το ίδιο επειδή είναι Κρητικός,Παναθηναϊκός η Ολυμπιακός...ε και?
Γιατί πρέπει να απολογούμαι γι'αυτό?
Γιατί πρέπει να έχω συμπτώματα "οσφυοκαμψίας"?
Γιατί να μην είμαι περήφανος για το παρελθόν μου και τα επιτεύγματα των προγόνων μου?
Γιατί μα μη με "απογειώνει" η δήλωση του Γκαίτε (αν δεν κάνω λάθος)..."αναθεματισμένε Έλληνα,δεν άφησες τίποτα για μας να ανακαλύψουμε"!
Γιατί θα πρέπει να εξομοιώνω το έθνος μου με έθνη που ακόμα κι αν αφαιρέσεις την υπαρξή τους από τον παγκόσμιο χάρτη,η ανθρωπότητα δεν θα είχε χάσει τίποτα?
Και για όσους μου πουν ότι επαναπαύομαι στις δάφνες των αρχαίων για να το παίξω "κάποιος",να του πω...
...εμείς δεν είμαστε το έθνος (πρώτο) που αντιστάθηκε στον φασισμό-ναζισμό?
...εμείς δεν είμαστε το έθνος (το μικρότερο ποτέ) που διοργάνωσε Ολυμπιακούς αγώνες με τεράστια επιτυχία πρόσφατα?
...εμείς δεν είμαστε που γίναμε Πρωταθλητές Ευρώπης σε μπασκετ και ποδόσφαιρο την ίδια χρονια?(μόνο η Σοβιετική Ένωση το είχε καταφέρει αυτό και δεν ήταν έθνος)
...εμείς δεν είμαστε το έθνος (το μοναδικό στον πληθυσμό μας) που πήραμε 2 βραβεία Νόμπελ Λογοτεχνίας?
...και τέλος εμείς δεν είμαστε το έθνος που όταν οι γείτονές μας μας χρειάστηκαν (βλ. σεισμούς Τουρκίας) ήμασταν εκεί και βοηθήσαμε χωρίς κανένα αντάλλαγμα?
Και μη μου πει κανείς ότι δεν είναι το ίδιο με τα αρχαία επιτεύγματα γιατί αν το σκεφτείτε ΕΙΝΑΙ ακόμα περισσότερα για μας αυτά!
Γιατί θα πρέπει να είμαι "ισοπεδωτής" στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης (και από τους άλλους λαούς) παγκοσμιοποίησης?
Γιατί θα πρέπει να είμαι οσφυοκάμπτης?
Γιατί θα πρέπει (όπως κάποιος άλλος είπε πριν) να είμαι τουρκολάγνος?
Εγώ είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας!
Και μακάρι να ήσασταν κι εσείς!
Είναι ωραίο συναίσθημα...κρίμα όσοι δεν το νοιώσατε ποτέ!