Ντρεπόμαστε - σεβόμαστε τους γονείς μας σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα, γιατί οι γονείς μας μάς μεγάλωσαν, μας έμαθαν το γκιογκιό, το τσιτσί, την άτα, και πιστεύω ότι γενικά τους συνδέουμε με την παιδική μας ηλικία, οπότε θεωρούμε τελείως ανεξάρτητο από αυτούς ό,τι κάνουμε στην ενήλικη ζωή μας, ή ακόμα και στην ανήλικη, όταν πρόκειται για θέματα ταμπού, καλή ώρα.. Γι' αυτό εγώ προσωπικά δεν θέλω να ξέρουν οι γονείς μου πολλά πράγματα για την προσωπική μου ζωή, γιατί κατά την ταπεινή μου γνώμη, η άγνοια είναι ευτυχία σε αυτό το θέμα!
Απ' την άλλη, δεν με μεγάλωσε η κυρα-Μαρίτσα, οπότε δεν θεωρώ ότι έχω να της δώσω "αναφορά". (Αν και ούσα εξαιρετικά συμπλεγματική ως άτομο, δεν θέλω να δίνω κανένα δικαίωμα σε γνωστούς και αγνώστους για να εκφράσουν οποιαδήποτε άποψη για μένα, αλλά αυτό είναι άλλο παραμύθι.) Γι' αυτό και δεν με ενοχλεί να με ακούσει κάποιος ξένος επί τω έργω. Δεν θα το απολάμβανα κιόλας, αλλά εντάξει..
Τώρα, το να αναρωτιόμαστε γιατί τα παιδιά προτιμούν να μην συζητούν τα προσωπικά τους (και ειδικά τα σεξουαλικά τους) με τους γονείς τους, δεν ξέρω αν θα βγάλει πουθενά, νομίζω ότι μόνο κάποιος με σοβαρές γνώσεις ψυχολογίας θα μπορούσε να μας βοηθήσει.
Ίσως κάπου μέσα σε αυτή τη συζήτηση να μπορούσε να χωρέσει και ένα άλλο θέμα που έχω in mind, αλλά δεν νομίζω ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να το αναφέρω, κινδυνεύω να χαρακτηριστώ διεστραμμένη
