Ενταξει λοιπον, αν εσυ μοιρολατρικα πιστευεις οτι αυτοι ειμαστε και τιποτα δεν μπορει να αλλαξει στο πως και τι ψηφιζουμε....τι το συζητας.
Δεν είχα τον αριθμό του fucks σου να ζητήσω έγγραφη άδειά σου για να συζητάω πράματα
Αν η πολιτική είναι τέχνη του εφικτού, στην Ελλάδα την έχουμε κάνει την τέχνη της παρλαπίπας, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, αναλυτές και φορουμίστες απαρτία…
- Δεν υπάρχει πολιτική ηγεσία.
Οι αστοί πολιτικοί -στο σύνολό τους- είναι πια ένας συρφετός μέτριας ευφυίας λαμογιών και κοινών απατεώνων, ενώ -την ίδια ώρα- η αριστερά κοιτάζει σαν χαζή!
- Δεν υπάρχει πλέον πνευματική ηγεσία.
Πνίγηκε στις χορηγείες, τις επιχορηγήσεις και τα αξιώματα.
- Δεν υπάρχει καν λαός.
Ένας όχλος καναπεδοκένταυρων οσφυοκαμπτών που είτε οραματίζονται μια θέση στο δημόσιο για 3 κι 60, είτε έχουν πνιγεί στα χρέη απο δάνεια για την αγορά άχρηστων πραγμάτων κι έχουν βγάλει κυριολεκτικά το σκασμό!
Να μην πω τα τετριμμένα περι εξαιρέσεων κλπ…
Μόνη μας ελπίδα οι γενιές που έρχονται (κρατώντας γιαούρτια και πέτρες ελπίζω)
Αυτο πιστευεις, και εφοσον το θεωρεις δεδομενο, προκαλεις και το αποτελεσμα που θεωρεις αναποφευκτο.
Εγώ που δε ψήφισα προκαλώ το αποτέλεσμα?
Συλλογή ανεκδότων, εκδόσεις??
Τι λαογραφικές πατάτες είναι αυτές, ζουμάροντας σε ένα πρόσωπο, το δικό μου;
Αν όσοι θεωρούν μια κατάσταση ως status quo αλλά είναι άπραγοι, αυτοί προκαλούν αποτελέσματα εκ της απραξίας τους (
) και όχι εκείνοι που δρουν με συγκεκριμένους τρόπους (όπως το να ρίχνουν ψήφο σε λοιπά κόμματα), διαψεύδοντας στη πορεία τις προθέσεις τους βάσει αποτελεσμάτων?
Το ευκολότερο για τον εγωμανή αποτυχούντα είναι να φορτώσει παραλόγως την ευθύνη της κακής πορείας των πραγμάτων σε αυτόν που κατα τη γνώμη του κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου (σπίτι του και όχι πάνω στη κάλπη).
Δηλ. θεωρείς μοιρολάτρη όποιον δε ψηφίζει, κι όχι τον κατ'εξακολούθηση βουλιμικό ψηφοφόρο νουδουπασόκ που ο,τι κατηγορεί πάει και το ψηφίζει λες και το εκλογικό του κέντρο είναι στο κέντρο της δίνης του Τριγώνου των Βερμούδων.
Οι πολιτικές σου αναλύσεις, φίλτατε ινσόμνιακ είναι γεμάτες από μακαρούνες που στραγγίζουν...
Σε προτιμώ, σαφώς σε θέματα πιο επιστημονικά αν και η πολιτική είναι επίσης επιστήμη,
απλώς δεν υπεισέρχονται σε αυτή λεκτικοί πειραματισμοί όπως "μοιρολατρικό".
Θεωρώ αναπόφευκτο το να πιστεύεις ότι είναι ανέφικτο να οικοδομείς άποψη δίχως ψηφαλάκι στο καλπάκι...
όσο και να σου χαλάει τη μόστρα, και το μαύρο (μόνο για τη πολιτική, όχι για την χρωματική) είναι κι αυτό χρώμα άποψης...
αν σου αντηχεί "μοιραίο", τότε το κάρμα συναντάνται εντός σου κι όχι από λόγια που δεν σου κάνουν.
Έπειτα λες:
ποσο αλλαξαν οι Ελληνες, που για μια ζωη πλεον θα ψηφιζουν τα ιδια δυο κομματα
εννοώντας ότι δεν άλλαξαν αφού μια ζωή θα ψηφίζουν τα ίδια κώματα
και συνεχίζεις στην αμέσως επόμενή σου πρόταση:
Πως εγινε και κομματα που υπηρχαν παλαιοτερα και ηταν πανισχυρα, πλεον δεν υπαρχουν; Αλλαξαν οι Ελληνες;
εννοώντας ότι άλλαξαν οι Έλληνες (ρητορικά ρωτάς, φαντάζομαι) αφού παλιά υπήρχαν ισχυρά κώματα και πλέον είναι ανύπαρκτα..
Να ένας καλός λόγος να πέσεις στα βαριά.
Τελικά, άλλαξαν οι Έλληνες ή δεν άλλαξαν;
Τελος, το "τι νοημα εχει να ψηφισεις ενα κομμα που παει απατο" σου εξηγησα οτι ειναι ατοπο. Μου λες οτι ολοι ψηφιζουν τα δυο ιδια μεγαλα κομματα, αλλα οταν καποιος δεν τα ψηφιζει, τον κατηγορεις. Μονα ζυγα δικα σου. Δεν ξερω οτι θα παει απατο. Αυτο σου λεω.
Ανεπαρκές ευφυολόγημα.
Εγώ (όπως και ένα 32-33%) που δεν ψήφισα τα μεγάλα κώματα (ούτε τα μικρά) δεν με κατηγορώ!
Όσο για το ότι δεν ξέρεις ότι θα πάει άπατο,
αυτό δείχνει ότι δεν είσαι μοιρολάτρης ή ότι δεν έχεις και τόση αίσθηση
του ποιοι ψηφίζουν και τι ψηφίζουν στη μπανανία με άρωμα ελλάδα;
Γενικά 2-3 σκόρπιες σκέψεις και δε θα επανέλθω στα της πρόθεσης ή απροθυμίας ψήφου καθότιν τα σταφύλια ξύνισαν:
@Ινσόμνιακ,
Στην εποχή μας το ανθρώπινο πεπρωμένo, μιας και μίλησες για μοίρες κι ειμαρμένες
εκφράζει το νόημά του με πολιτικούς όρους.
Δεν το'πα εγώ, το παρατήρησε ο Ντύλαν Τόμας κι ορθά κατα τη γνώμη μου...
Αυτό είναι το δυστύχημα, που όλο κάτι ακούμε από τις στριγκλιές των φρένων και προσπερνούμε,
όλο κάτι βλέπουμε από της μπηγμένες λαμαρίνες σε κοιλιά συνοδηγού και τα σπαρμένα τζαμια στην άσφαλτο και μερικά καρφωμένα στο πρόσωπο και το κρανίο του μισοπεθαμένου επιβάτη στο πίσω κάθισμα,
ΑΛΛΑ ποτέ δε μας φτάνει το θέαμα όσο αποκρουστικό κι αν είναι γιατί είναι ριζωμένη μας συνήθεια να ξεβρακώνουμε την αξιοπρέπεια μας σε ένα τάξιμο (τάξε μου να σου τάξω για να μου τάξεις δυο φορές πριν σου τάξω την επόμενη).
Εκεί που η οργή θα έπρεπε να φυτρώσει εκφρασμένη με μια μούντζα (ορμητική σαν νερά υπερχειλισμένου Βοσπόρου) με αντοχή στο χρόνο ή να τη βάλουμε σε ένα συρταράκι και να τη βγάλουμε την ώρα του θεάτρου...
Εσύ, πας και ψηφίζεις, τάχα για να βλάψεις τους πρώτους.
Δεν μέμφομαι τα αγνά σου κίνητρα...
Αλλά μπορεί να είναι αγνά κι όμως αντιρεαλιστικά και όσο να'ναι το δεύτερο κλέβει τη δόξα (λίγη από την αγνότητα) του πρώτου.
άρα δεν είναι τόσο αγνά όσο αφελή, στη τελική ευθεία των συμπερασμάτων...
Να το πω λιγότερο ψημένο, με το αιματάκι του? :
ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕΣ ΤΑ ΤΡΙΑ ΔΥΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΣΣΟ ΜΠΑΛΑΝΤΕΡ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Ο ΤΖΟΚΕΡ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΟΤΑΝ ΣΕ ΣΤΑΧΤΟΜΠΟΥΤΑ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΕΚΕΙ ΓΥΡΩ ΣΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΕΝΑ 10 ΣΠΑΘΙ ΝΑ ΚΕΙΤΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ.
..μη χαίρεσαι όμως. Το 10 είναι μούντζες, όχι τραπουλόχαρτο...Αυτή τη φορά από κείνους προς εσένα γιατί γελάστηκες και τώρα ψάχνεις να βρεις αίτια και υπαίτιους...
Δε σου φταίνε οι πολιτικοί κάφροι και σου φταίνε όσοι δε τους ψηφίζουν, αυτούς και όλους τους παρατρεχάμενους μαριονετοπίθηκους που αφήνουν μάλιστα ανοιχτά περιθώρια συμμαχίας μαζί τους (ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΟΤΙ ΠΟΛΕΜΑΣ ΜΕ ΨΗΦΟΥΣ ΥΠΕΡ ΑΛΛΩΝ!) σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας..
Να τη χαίρεσαι τη ψήφο σου, τιμή και δόξα και καμάρι σου. Εγώ γιατί να λυπηθώ για τη μη ψήφο μου? Επειδή σου έκοψε η μουστάρδα? Όταν θα καταλάβεις τη σημασιολογία της σιωπής αντί της άνευρης αντίδρασης, εδώ θα΄μαστε να τα λέμε.
Πάντως δεν πείθεις ούτε μύγα που πιθανόν να έτρεξε κι αυτή για να ψηφίσει με το να λες ότι δεν ξέρεις ότι θα πάει άπατο.
Σα να γεννήθηκες χτες και σε σούρανε από τον ομφάλιο λώρο για ψήφο..
Αν δεν ξέρεις ότι θα πάει άπατο, τότε δε ψηφίζεις εσύ αλλά η άγνοια σου στη θέση σου, χμ..ΚΑΙ ΜΑΝΤΕΨΕ ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ
Εγώ προτίμησα να κάνω μια βόλτα και να δρέψω δάφνες (του Απόλλωνα) για να σπάσει λίγο τη μπόχα της ημέρας, οσφηρτικός τύπος γαρ.
Ή αλλιώς: περι ορέξεως μανιταρόπιτα.
Έτσι πάει. Αν δε δίνεις εσύ τη μούντζα, στη δίνουν αυτοί (κι η δική τους είναι 4χρονη) και πρέπει να διαχειριστείς τον πόνο τώρα συνδιαλλεγόμενος με έναν Δεσμώτη σε κάποιο στεκοφόρουμ.
Κάπως έτσι πάει η ιστορία..
Όταν πας και ψηφίζεις ενώ απαξιείς για τους πολιτικούς, το πολιτικό σύστημα που αφορά στη ζωή σου ως αποτέλεσμα πολιτικών μέτρων ή μη μέτρων τότε γίνεσαι φοιτητής της θεατρολογίας τους και ενώ κριτικάρεις τα κακώς κείμενα, πας και τα ψηφίζεις και τελικά καταγράφεσαι στην ιστορία όσο καταγράφομαι και εγώ...
Δηλαδή ασήμαντος ως αριθμός, σημαντικός μόνο στην παράσταση του μυαλού σου.
Τουλάχιστον μάθε ότι αυτή παρακολουθείς τόσο καιρό, επαναστάτη κουλτουριάρη μου
Μου θυμίζουν όλα αυτά πάρα πολύ τις "Μυθολογίες και οράματα" του Yeats όπου κοντολογής αναφέρεται σε έναν τύπο που ρητορεί με τον εαυτό του έχοντας στο οπτικό του πεδίο μια πανέμορφη κοπέλα σκεπτόμενος με πολιτικούς όρους...
και καταλήγει:
"μ' ας ήμουν πάλι νέος,
να κρατούσα το κορίτσι αγκαλιά!"...
Δηλ. προτιμά να αγκαλιαστεί με το κορίτσι (έστω νοερά και νεότερος) από το να πολιτικολογεί ακατάσχετα παραδεχόμενος το άσκοπο μιας τέτοιας ενασχόλησης συγκρινόμενο με ένα σκανδαλιστικό θέαμα.
Ειλικρινά, αν ήμουν στη θέση του, θα προτιμούσα ακόμα και τον πιο πικρό καφέ (που ούτε καφέ πίνω ούτε έχω έφεση στη πικρότητα των υγρών)
υγ. Μου΄χει μείνει ένας διάλογος που ταιριάζει στο θέμα εκλογές, από τον νονό 3:
Vincent Mancini: Don Lucchesi, you are a man of finance and politics. These things I donʼt understand.
Don Lucchesi: You understand guns?
Vincent Mancini: Yes.
Don Lucchesi: Finance is a gun. Politics is knowing when to pull the trigger.
Δώσε έμφαση στο "when".
