Άσε τις ντρίπλες αυτοκράτορα, ναι είσαι των πρέπει (και καλά κάνεις) και τα πρέπει σου τ' ανέπτυξες καθαρά και ξάστερα, για να είναι κάποια μαζί σου και να πάρει από σένα στοργικότητα πίστη κ.λπ. «πρέπει» να παραμερίσει τα συμφέροντά της αν αυτά περιλαμβάνουν κάποια πράγματα με τα οποία εσύ διαφωνείς (π.χ. να έχει καριέρα χαμηλόμισθης, να θέλει να της κάνει συνέχεια δώρα ο άντρας της κ.ο.κ.)...
Μα δεν κάνω ντριμπλες. Οταν λεω οτι δεν ειμαι των πρέπει, ξέρεις οτι δεν μπορώ τα κουτάκια, τους καθωσπρεπισμους κλπ. Επίσης δεν την θελω την άλλη σκυλί, δεν με χαροποιεί και δεν ειναι και ωραιο χάνει και τη μαγεια του ο έρωτας, πέρα απο το σεβασμό.
Αυτο που μου λες οτι εχω καθορισει καποια πρέπει, δεν ειναι ακριβώς πρέπει, είναι κριτηρια. Ε βεβαια θα χω κοκκινες γραμμές και κριτηρια, άσε τι δείχνω εδω μέσα που λέμε και καμια προστυχιά.
Εξω είμαι και γαμώ τις συμπεριφορές, οπότε απαιτώ βεβαίως η άλλη να έχει μυαλό, όχι σκατα στο κεφάλι και να πρέπει εγω να ανέχομαι τα καπρίτσια της καθεμιάς.
Ε έτσι και η γυναίκα με αντίστοιχα πρέπει (ή «αντίληψη» όπως τ' ονόμασες όλο αυτό προηγουμένως) θα σου πει «όχι τζουτζούκο μου δεν είναι προς το συμφέρον σου να θες να είσαι με μια γυναίκα αδύνατη με βυζάρες κ.ο.κ.» κι εν τέλει ποτέ δε θα ικανοποιούνται τα συμφέροντα κανενός και θα καταλήγεις σ' αδιέξοδο, είτε έχεις «κοινή αντίληψη» με την άλλη είτε όχι!
Οταν ελεγα κοινή αντίληψη εννοούσα τη δική μου αντίληψη, όχι να έχει μια παρομοιου τυπου δική της και να μου λέει τι δεν ειναι προς το συμφέρον μου.
Στη σχέση ένας απο τους δυο ηγείται, κι ο άλλος ακολουθεί μοιραία. Παντα. Οπως και με το να ειναι ερωτευμένος. Πάντα κάποιος ειναι πιο πολύ απο τον άλλο.
Ασε τους ευσεβείς πόθους που λένε εδω μέσα οι γηνεκέζες για ισότητα και 50-50 τα πιατα και ενα σεντονι εσυ και ενα σεντονι εγω και κολοκύθια. Εγω θέλω να ειμαι απο πάνω. Οχι να μου παρει τον αερα και να με κουμαντάρει η άλλη για να χω γλυκό να τρώω.
Όποτε έμπλεξα με αριστερή ή ελευθεριακή ή προοδευτικούλα και ήμουν διαλλακτικός, με πήρε και με σήκωσε. Όποτε έβγαλα τον Ες-Ες από μέσα μου, στήθηκε στα τέσσερα και με λάτρεψε σα το άγαλμα του Μεγάλου Φαλλού στη Χαζαρία του 700μΧ.
Το θηλυκό θέλει επιβήτορα, δε σε σέβεται αλλιώς. Ξενερώνει, στεγνώνει. Σε κραταει για φιλενάδο.
Οι ίδιες που θα σου κάνουν ολόκληρο κυρηγμα για δικαιωματισμό, αμα δεις με τι τυπους ειναι, δεν ειναι με χοντρούς λουκουμαδες αχ νε αγαπουλα μου εσυ οτι πεις. Με κατι αρσενικούς αντρακλες ειναι συνήθως.
Υποτάσσονται με τη μια αμα είσαι αρσενικός.
Αμα εισαι ντολμάς, γινεσαι αγαπητο ημερολόγιο.
