Κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα δε μπορεί πλέον (ακόμη κι αν το ήθελε) να ανατρέψει το δρόμο που έχει πάρει η Ελλάδα...όσοι προσπάθησαν (π.χ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης) μέσα σε λίγους μήνες διαπίστωσαν ότι ελάχιστοι Έλληνες είναι αυτοί που θέλουν Εσθονοποίηση, Ιρλανδοποίηση κ.λπ. της οικονομιάς (δε χρησιμοποιώ τη λέξη που αρχίζει από «φ» γιατί κάποιοι ταράζονται μόνο που τη διαβάζουν

) κι ότι οι περισσότεροι θέλουν είτε να διατηρήσουν για όσο γίνεται περισσότερο τα κεκτημένα τους (το μισθό & τη θεσούλα τους στο Δημόσιο, τη σύνταξη τους, τα επιδόματα τους, τα εφάπαξ τους, τις απευθείας αναθέσεις έργων κ.λπ.) είτε να μπουν κι εκείνοι μια μέρα σε ανάλογη θέση και να απολαύσουν κι εκείνοι τις προαναφερθείσες κρατικές παροχές κι ότι στην πρώτη μεταρρύθμιση προς αυτή την κατεύθυνση η κυβέρνηση θα είχε πέσει σε χρόνο dt...
Έτσι έχουμε τα «μεγάλα» κόμματα που απλά προσπαθούν να κάνουν όσο γίνεται μεγαλύτερο κομπόδεμα και τα «μικρά» που προσπαθούν να πιάσουν ποσοστά κρατικής χρηματοδότησης ή (ακόμη καλύτερα) να μπουν στη Βουλή ίσα ίσα για να βάλουν κι αυτοί το δάχτυλο στο μέλι για τα επόμενα 4 χρόνια!
Το ακόμη πιο θλιβερό είναι να τα ακούς αυτά από νέους ανθρώπους (πολλοί εξ' αυτών πτυχιούχοι) που δεν έχουν απολύτως τίποτε να χάσουν και που θεωρούν ότι θα έρθουν «μαύρες» μέρες αν οι κακοί φιλελέδες κάνουν μια μέρα κουμάντο στη χώρα και γκρεμίσουν το Σοβιετικού τύπου μοντέλο της Ελληνικής οικονομίας!