Ο Ποσειδώνας και η Μέδουσα
Κατά το Μύθο, η Μέδουσα πριν γίνει το φριχτό τέρας που σκότωσε αργότερα ο Περσέας, ήταν μια πολύ όμορφη Κενταύρισσα με το όνομα Γοργώ. Μια μέρα που έβοσκε σ' ένα καταπράσινο λιβάδι, στις όχθες του Ωκεανού, τη βίασε ο Ποσειδών. Κατά τον Οβίδιο, ο βιασμός έγινε μέσα στο ναό της Αθηνάς, που τιμώρησε τη Μέδουσα μεταμορφώνοντας τα μαλλιά της σε φίδια.
Από την Μεγάλη Ελληνική Μυθολογία του μέλους της Γαλλικής Ακαδημίας Ζ. Ρισπέν (σελ. Α-190)
Ο Ναός της Αθηνάς, όπου η Γοργώ κατέφυγε για προστασία γιατί ή Γοργώ είναι θνητή, είναι ο Ναός της Σοφίας της προστάτιδας τών επιστημών και των τεχνών και έχουμε μέσα σε αυτό το Ναό, έναν Βιασμό μεταξύ θεού και όχι ανθρώπου, αλλά κενταύρου. Η Σοφία που ξεπηδά και η Τέχνη και Επιστήμη, είναι καλή για να σκοτώσει, να μετατρέψει σε Πέτρα τον άνθρωπο που έρχεται σε επαφή μαζί της.
Τότε η Γοργόνα (το άλλο όνομα του ιδίου πλάσματος) γίνεται Μέδουσα.
Το Πέτρωμα μπορεί να σημαίνει και 'πάγωμα' του συναισθήματος και της συντροφικότητος.
Υπάρχει και συνεχής διαμάχη μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα.
Η παράδοση αποδίδει στον Ποσειδώνα την Πατρότητα των Τεράτων τρόμων της εποχής, που βρίσκονται σε διάφορα μέρη μακριά από τον Όλυμπο.
Ένα από αυτά είναι και ο Βούσιρις, που έγινε ξακουστός για τα κατορθώματά του στην Αίγυπτο.
Μία Σημείωση: Βούσιρις είναι του Βοδιού η Ιρις, δηλαδή περιγράφει ένα πλάσμα που δρα υπό την οπτική γωνία αυτού που αποκαλούμε Ζώο;
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η Δανάη
Ο Ακρίσιος (Α-κρισι-) ο αδελφός του Προίτου, παντρεύτηκε την Ευριδίκη, την κόρη του Λακεδαίμωνα.
Από τον γάμο αυτό γεννήθηκε μια κόρη, η Δανάη.
Μα ο Ακρίσιος κατεχότανε από σφοδρή επιθυμία να αποκτήσει γιό, διάδοχο του θρόνου του. Συμβουλεύτηκε το Μαντείο των Δελφών, μα η απάντησή του τον βύθισε σε απελπισία. Οι θεοί, όχι μόνο του αρνιόντουσαν τη χαρά να ξαναγίνει πατέρας, μα του λέγανε κιόλας πως κινδύνευε να χαθεί από το χέρι του παιδιού που θα έφερνε στον κόσμο η Δανάη. Για να αποφύγει αυτή την συμφορά ο Ακρίσιος έδωσε διαταγή να κλείσουν τη Δανάη σε ένα υπόγειο δωμάτιο (χωρίς παράθυρα) με χάλκινους τοίχους, μαζί με την παραμάνα της.
Ο Δίας πήρε τη μορφή Χρυσής Βροχής και έφτασε στο σκοπό του, παρά τις παραφυλάξεις του Ακρίσιου.
Όταν το παιδί της Δανάης με το Δία έγινε περίπου 4 χρονών ανακαλύφθηκε.
Ο Ακρίσιος έβγαλε αμέσως την Δανάη από τον υπόγειο και την ανάγκασε να ομολογήσει ποιός ήταν ο διαφθορέας της. Η Δανάη δήλωσε μπροστά στο βωμό του Ερκείου Διός ότι ο πατέρας του γιού της δεν ήταν άλλος από τον ρηγάρχη των θεών. Ο Αρκίσιος αρνήθηκε να το πιστέψει. Έκλεισε τη Δανάη και το γιό της μέσα σ' ένα κιβώτιο και το πέταξε στη θάλασσα. Τα κύμματα το πήγανε στις ακτές της Σέριφος, όπου το βρήκε ο αδελφός του βασιλιά της χώρας εκείνης, ο Δίκτυς.
Αυτός άνοιξε το κιβώτιο και πήγε τη Δανάη και το γιό της, τον Περσέα, στο σπίτι του.
Μεγάλη Ελληνική Μυθολογία Ζ. Ρισπέν (σελ.Β-223)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η Γοργώ, ή Μέδουσα
Πανέμορφη Κενταύρισσα που αρχικά συναγωνίζεται την Αθηνά σε ομορφιά.
Η μόνη θνητή ανάμεσα στα αδέλφια της.
Κατέφυγε στο Ναό της Αθηνάς για να επικαλεσθεί προστασία από την επέμβαση του Ποσειδώνα, την οποία δεν επεδίωξε.
Η Αθηνά μη μπορώντας να κάνει κάτι στον 'Θεό' Ποσειδώνα, μετατρέπει την Ομορφιά του Θύματος σε Ασχήμια, κάνοντας την σοφία αποκρουστική και βλαβερή για να δώσει ένα τέλος.
Η Μέδουσα πλέον μετακομίζει στα έσχατα της γης μαζί με τη Νύχτα και της Εσπερίδες, πολύ δύσκολο να βρεθεί, κάτι που 'πετυχαίνει' ο Περσέας μόνο με τη βοήθεια της Αθηνάς.
Ο αρχαιότερος θρύλος λέει ότι την Μέδουσα η Θεά Αθηνά την ξέκανε η ίδια και το κεφάλι της, σαν Μέρος της Πανοπλίας της, κοσμεί την Αιγίδα της και κρατά ακόμα την ικανότητα να Πετρώνει όποιον το Κοιτάξει. Είναι πλέον όπλο στα χέρια της Σοφίας, ότι αν κοιτάξεις την Αιγίδα και μάλιστα την Ασπίδα της Θεάς της Σοφίας Αθηνάς κατάματα, θα πετρώσεις με τον ίδιο τρόπο που θα πέτρωνες κοιτώντας τη Μέδουσα ζωντανά.
Αναφέρεται και το Γοργόνειο, φυλακτό κατά της βασκανίας που απεικόνιζε το κεφάλι της Γοργώς άλλοτε πανάσχημο και άλλοτε πανέμορφο.
Παιδιά από την συνεύρεση της Γοργόνας και τού Ποσειδώνα, επετράπει να γεννηθούν μόνο όταν πάρθηκε με βοήθεια της σοφίας το κεφάλι της Μέδουσας, οπότε ξεπετάχτηκαν ο μεγάλος Χρυσάωρ και ο ίππος Πήγασος...
Διηγόνταν επίσης πως η Αθηνά μάζεψε το αίμα που έτρεχε από τις φλέβες της Γοργώς και τόδωσε στον Ασκληπιό. Το αίμα από τις φλέβες της αριστερ'ης πλευράς πέθαινε τους ανθρώπους - το αίμα από τη δεξιά πλευρά τους γιάτρευε.
Ο Αυλός επίσης αποδίδεται στην Μέδουσα: Ακούστηκαν ήχοι όταν κόπηκε το κεφάλι της Μέδουσας πολύ όμορφοι και η Αθηνά που γοητεύτηκε πήρε ένα κόκαλο από ελάφι, του άνοιξε τρύπες και προσπάθησε να μιμηθεί τον ίδιο ήχο. Απογοητευμένη από το αποτέλεσμα το πέταξε στη γη.
Καλη σου μερα! Κι εγω εψαξα κι ευτυχως το βρηκα!!! Ειναι η "ιστορια" της μεταμορφωσης του Δια, οταν επισκεφθηκε μαζι με τον Ερμη την Φρυγια , μια αφιλοξενη χωρα.......οπου εκει συναντησε τον Φιλημων και την Βαυκιδα......." Εμεις οι αντρες, ειπε γυρνωντας στον Δια, οταν γερνουμε, ευκολα ξεχνουμε. Μα οι γυναικες ειναι αλλιως. Η Βαυκιδα κραταει σωστο λογαριασμο. Η γυναικα ετοιμαζε το δειπνο και μια γλυκια ειρηνη απλωνοταν στη μικρη καμαρα....."
Θα σου γραψω ολοκληρη την ιστορια καποια στιγμη στη διαρκεια της ημερας. 
Απλα ειναι μεγαλη κι εξω ξημερωσε !!!
Θέλω να σε ευχαριστήσω πολύ για την εργασία σου και να σου ζητήσω το όνομα και τις λεπτομέρειες έκδοσης του βιβλίου, για να το ζητήσω (εκτός αν είναι αυτό που ανέφερες στο προηγούμενο ωραίο σου post)
