Ενδοοικογενειακή βία

[Γιάννης]

Υπάρχουν πολλές μορφές ψυχολογική, σωματική και πολλοί συνδιασμοί. Ποιά είναι τα παραδείγματα που γνωρίζεται ?
Τι κάνατε η τι θα κάνατε σε περίπτωση που εσείς η γνωστός σας ήταν το θύμα η ο θύτης. Η απάντηση είναι Βια στην βία ή το ξεσκέπασμα του προβλήματος στις αρχές και στον οικογενειακό κύκλο ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gilie]

δεν το χω βιωσει, δεν το γνωριζω...αν και χερομαι που δεν ειχα ποτε τετοιο προβλημα στο σπιτι μου ξερω οτι θα μου ειναι δυσκολο να το αντιμετωπισω αν κατι μου σειμβει. Εχω ενημερωθει απο τον αντρα μου για ενα παρομιο σκηνικο στο σπιτι του (με κατι θειους)...αν συμβει κατι τετοιο μπροστα μου? δεν ξερω το σκεφτομαι και μουδιαζω...ειμαι εντελως ανικανη να χρησιμοποιησω βια...αν γινει κατι στα ή μπροστα στα παιδια μου ομως ειμαι συγουρη οτι θα βγαλω τα ματια οποιου τα πειραξει με τα ιδια μου τα χερια...ακομη και αν αυτος ειναι ο πατερας τους!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Εγώ πρόσφατα είχα μαλώσει με τον πατέρα μου όταν ανέβηκε να με επισκεφτεί Θεσσαλονίκη και προσπάθησε να μου δώσει χαστούκι, εγώ άρχισα να φωνάζω, έγινε μεγάλη ταραχή, την ίδια στιγμή μιλούσα με τον Παναγιώτη στο τηλέφωνο και είχαμε ανοιχτή webcam, κάτι που δεν πρόσεξε ο πατέρας μου, τρόμαξε ο Πάνος, πήγε να πάρει τηλέφωνο αστυνομίες και παρατρίχα δεν πήρε τελικά γιατι είχα κλειστεί στο υπνοδωμάτιο και τον πήρα τηλ και του είπα οτι είμαι εντάξει. Μετά ο πατέρας μου έβγαλε το καλώδιο και μιλούσαμε απο κινητο... Αφήστε τα...
Μπορεί να ανεχόμουν καμία που και που όταν ήμουν παιδάκι (αν και δεν το εγκρίνω σαν παιδαγωγική μέθοδο) αλλά δεν ανέχομαι στην ηλικία που είμαι να με μειώσει κάποιος τόσο και να τσαλαπατήσει την αξιοπρέπεια μου, κι ας είναι ο ίδιος μου ο πατέρας. Άμα κάποιος είναι νευρασθενικός να πάει σε ειδικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[weak and powerless]

Άμα κάποιος είναι νευρασθενικός να πάει σε ειδικό

όντως, κι εδώ τα ίδια .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[PowerZ]

Εγώ πρόσφατα είχα μαλώσει με τον πατέρα μου όταν ανέβηκε να με επισκεφτεί Θεσσαλονίκη και προσπάθησε να μου δώσει χαστούκι, εγώ άρχισα να φωνάζω, έγινε μεγάλη ταραχή, την ίδια στιγμή μιλούσα με τον Παναγιώτη στο τηλέφωνο και είχαμε ανοιχτή webcam, κάτι που δεν πρόσεξε ο πατέρας μου, τρόμαξε ο Πάνος, πήγε να πάρει τηλέφωνο αστυνομίες και παρατρίχα δεν πήρε τελικά γιατι είχα κλειστεί στο υπνοδωμάτιο και τον πήρα τηλ και του είπα οτι είμαι εντάξει. Μετά ο πατέρας μου έβγαλε το καλώδιο και μιλούσαμε απο κινητο... Αφήστε τα...
Μπορεί να ανεχόμουν καμία που και που όταν ήμουν παιδάκι (αν και δεν το εγκρίνω σαν παιδαγωγική μέθοδο) αλλά δεν ανέχομαι στην ηλικία που είμαι να με μειώσει κάποιος τόσο και να τσαλαπατήσει την αξιοπρέπεια μου, κι ας είναι ο ίδιος μου ο πατέρας. Άμα κάποιος είναι νευρασθενικός να πάει σε ειδικό.

δεν ξερεις τι εχω τραβηξει εγω γι αυτο τα λες αυτα..
ημουν βεβαια και γω διαολου καλτσα και τι ετρωγα κανονικα και μπουνιες και κλωτσιες και απ ολα..μια φορα με κρατησε απο τον λαιμο και δεν μπορουσα ν ανασανω επι μια ωρα.μεχρι που αρχισα να μεγαλωνω,πηγα γυμνασιο ..μετα λυκειο και δεν σηκωνα πια μυγα στο σπαθι μου! τον βαρουσα και γω κανονικα του χα βουλιαξει το αυτοκινητο εκανα οτι περνουσε απο το χερι μου για να τον εκδεικηθω..
ειχα φτασει σε σημειο να θελω να τον σκοτωσω κιολας για να απαλαγω..
δεν ανεχομαι απο κανεναν πλεον να με χτυπησει θα γινει επιτοπου της ποπης κανεις δεν εχει δικαιωμα να αγγιξει κανεναν ουτε ο ιδιος ο γονεας.επειδη σε γενησε η σε ταιζει δεν του δινει κανεις το δικαιωμα να σηκωνει και χερι πανω σου!
τα θυμηθηκα και στεναχωρηθηκα/τσαντιστηκα παλι..:o

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

δεν ξερεις τι εχω τραβηξει εγω γι αυτο τα λες αυτα..
ημουν βεβαια και γω διαολου καλτσα και τι ετρωγα κανονικα και μπουνιες και κλωτσιες και απ ολα..μια φορα με κρατησε απο τον λαιμο και δεν μπορουσα ν ανασανω επι μια ωρα.μεχρι που αρχισα να μεγαλωνω,πηγα γυμνασιο ..μετα λυκειο και δεν σηκωνα πια μυγα στο σπαθι μου! τον βαρουσα και γω κανονικα του χα βουλιαξει το αυτοκινητο εκανα οτι περνουσε απο το χερι μου για να τον εκδεικηθω..
ειχα φτασει σε σημειο να θελω να τον σκοτωσω κιολας για να απαλαγω..
δεν ανεχομαι απο κανεναν πλεον να με χτυπησει θα γινει επιτοπου της ποπης κανεις δεν εχει δικαιωμα να αγγιξει κανεναν ουτε ο ιδιος ο γονεας.επειδη σε γενησε η σε ταιζει δεν του δινει κανεις το δικαιωμα να σηκωνει και χερι πανω σου!
τα θυμηθηκα και στεναχωρηθηκα/τσαντιστηκα παλι..:o

Ακριβώς αυτό ειναι το point μου. Οτι τέτοιες "παιδαγωγικές" μέθοδοι του 1940 πολλές φορές δημιουργούν ακόμα και πραγματικό μίσος των παιδιών προς τους γονείς...
Μερικές φορές νομίζω είναι καλό όταν ο γονέας έχει πολλά νευρα να πηγαίνει σε ειδικό παρά να καταστρέφει τη ζωή τη δική του και των συγγενικών του προσώπων...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[keaster]

Αν και δεν είχα εμπειρίες παρόμοιες με αυτές που προαναφέρθηκαν, μικρός θυμάμαι είχα φάει αρκετό ξύλο αλλά δεν θυμάμαι να κράταγα κακία ή μίσος, μόνο λίγο πείσμα αλλά μετά από καμιά ώρα μου περνούσε. Πάντως σαν μέθοδο πιστεύω ότι μου έκανε κάποιο καλό, ξανατονίζω ότι δεν μιλάμε για ξύλο με μπουνιές και κλωτσιές και στο τέλος μελανιές αλλά για καμιά ξυλιά στο ποπό ή καμιά παντοφλιά. Πιστεύω ότι μέσα από αυτό κατανόησα κάποια πράγματα και έμαθα να σέβομαι κάποια άλλα. Πάντως είμαι κατά της οικογενειακής βίας και γενικότερα κατά της βίας, αλλά μην ξεχνάμε το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

όντως, κι εδώ τα ίδια .

Mία από τα ίδια κι εδώ...ουφ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Εγω είχα μόνιμες τριβές με τον πατέρα μου παλαιότερα. Λόγω του χαρακτήρα μου δε μπορούσε να ανεχτεί να με δει να ξεστομίζω ούτε μια κουβέντα. Βέβαια έχει πέσει και βρωμόξυλο αλλά ευτυχώς σήκωνα κι εγω το χέρι μου και πολύ άσχημα μάλιστα χωρίς να ακούω δικαιολογίες του τύπου "είναι πατέρας σου" κλπ. Ωραία, κι εγω είμαι σε άμυνα και θα δώσω γερό ξύλο σε όποιον πάει να με αφήσει μισό!

Και στο κάτω κάτω όταν οι γονείς όλων μας οταν χαμουρεύονταν και κάνανε τα παιδιά τους ήτανε καλά; Τώρα που σε κάποιες φάσεις είμαστε ασπρο-μαύρο τους κακοφαίνεται και βαράνε στο ψαχνό! Συγνώμμη σας αγαπάω πάρα πολύ ΑΛΛΑ δε θα με πεθάνετε! Και εδω και λίγα χρόνια το χει πάρει χαμπάρι ο γέρος μου και δε σηκώνει δάχτυλο. Μόνο φωνάζει (αλλά ναι έχει και δίκιο οφείλω να παραδεχτώ) Παρολαυτά είναι καλός άνθρωπος και δε του βαστάω κακία για τα παλιά.

Η δε μάνα μου....πιο ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Γι αυτό και την υπεραγαπώ! Με έσωσε απο βέβαιο θάνατο πριν απο 22 χρόνια και πάντα όποτε τη χρειάστηκα με στήριζε.


ΥΓ: Είχα φάει και πολυέλαιο στο κεφάλι αλλά δεν έπαθα τίποτα :o

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ο μπαμπάς δεν με έδειρε ΠΟΤΕ!
Η μαμά καμιά ξυλιά στο πόδι που και που.
Εγώ πάντως το μπαμπά έτρεμα! Όταν χτύπαγε το χέρι του στο τραπέζι, εγώ έχανα τη γη κάτω από τα πόδια μου! Ακόμα και σήμερα αν κάποιος χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι εμένα με πιάνει πανικός και ταχυπαλμία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Ο πατερας μου ποτε...
Η μητερα μου ολο και καμια οταν ημουν μικροτερος, αλλα πολυ σπανια και σε χοντρες χαζομαρες μου. Οποτε no prob.
Ειχα ομως μια γειτονοπουλα (τι ωραια λεξη ε;Πολυ cult...μ' αρεσει!) την οποια ο πατερας της και αυτην και τον αδερφος της τον ταραζε μεχρι αηδιας...
Μια μερα την ειδα και η πλατη της ηταν ολη γεματη λωριδες (απο την ζωνη του) και μελανιασμενη...
Δραμα! Χαλαρα εαν τυχει τωρα και δω καποιον να χτυπα βαναυσα καποιον ανηλικο ειτε ειναι γονεας ειτε οχι, μπορω να τον καψω ζωντανω...Ας γινω κι εγω "ζωο"...τους αξιζει!

To υπολοιπο ποστ μου μεταφερθηκε εδω:
Βια στα σχολεια απο εκπαιδευτικους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Scandal]

Εγώ έτρωγα ξύλο και από τους δύο γονείς αλλά περισσότερο φοβόμουν τη μάνα μου [ε πως να μη φοβηθώ εκείνο το τσόκαρο με το οποίο με κοπάναγε - η αλήθεια είναι πως οποιαδήποτε άλλη τεχνική δε πρόκεται να έπιανε πάνω μου [πχ μόνο με το χέρι ]. Αλλά ok, για παιδικές βλακείες με βάραγαν και δικαιολογημένα

Όμως ένας συμμαθητής από το δημοτικό μέχρι το γυμνάσιο δυστηχώς τράβαγε πολλά..
Ήταν ανέκαθεν πολύ ζωηρός, αλλά έτρωγε πολύ ξύλο από τον πατέρα του και το είχε πει η μάνα του στη μάνα μου...
ο πατέρας του πέρα του ότι τον βάραγε πολύ, του κοπάναγε και το κεφάλι στο τοίχο..
Το αποτέλεσμα ήταν το παιδί από τότε μέχρι τώρα να έχει έντονο τικ και τώρα να πηγαίνει σε γιατρούς [δε ξέρω τι γιατροί παίζουν σε αυτή τη περίπτωση: ψυχολογοι; ] για να το λύσει.
Και σα να μην ήταν μόνο αυτό... η παιδική αναισθησία χτύπησε για άλλη μια φορά [όπως ήταν αναμενόμενο:] τα άλλα παιδιά στο σχολείο τον κορόϊδευαν για το τικ του.

Είναι κακός χαρακτήρας μεν [πολύ ψέυτης και συνεχώς είχε μια μανία να με ανταγωνίζετε (με λίγα λόγια μπορώ να πω πως ήταν ο παιδικός μου εχθρός], αλλά όπως και να 'χει δεν νομίζω πως αξίζει σε κανέναν η κακομεταχείριση [ειδικά στη παιδική ηλικία όπου μένουν και τα γνωστά παιδικά τραύματα]..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bill_1992]

Εγώ έτρωγα ξύλο και από τους δύο γονείς αλλά περισσότερο φοβόμουν τη μάνα μου [ε πως να μη φοβηθώ εκείνο το τσόκαρο με το οποίο με κοπάναγε - η αλήθεια είναι πως οποιαδήποτε άλλη τεχνική δε πρόκεται να έπιανε πάνω μου [πχ μόνο με το χέρι ]. Αλλά ok, για παιδικές βλακείες με βάραγαν και δικαιολογημένα

Όμως ένας συμμαθητής από το δημοτικό μέχρι το γυμνάσιο δυστηχώς τράβαγε πολλά..
Ήταν ανέκαθεν πολύ ζωηρός, αλλά έτρωγε πολύ ξύλο από τον πατέρα του και το είχε πει η μάνα του στη μάνα μου...
ο πατέρας του πέρα του ότι τον βάραγε πολύ, του κοπάναγε και το κεφάλι στο τοίχο..
Το αποτέλεσμα ήταν το παιδί από τότε μέχρι τώρα να έχει έντονο τικ και τώρα να πηγαίνει σε γιατρούς [δε ξέρω τι γιατροί παίζουν σε αυτή τη περίπτωση: ψυχολογοι; ] για να το λύσει.
Και σα να μην ήταν μόνο αυτό... η παιδική αναισθησία χτύπησε για άλλη μια φορά [όπως ήταν αναμενόμενο:] τα άλλα παιδιά στο σχολείο τον κορόϊδευαν για το τικ του.

Είναι κακός χαρακτήρας μεν [πολύ ψέυτης και συνεχώς είχε μια μανία να με ανταγωνίζετε (με λίγα λόγια μπορώ να πω πως ήταν ο παιδικός μου εχθρός], αλλά όπως και να 'χει δεν νομίζω πως αξίζει σε κανέναν η κακομεταχείριση [ειδικά στη παιδική ηλικία όπου μένουν και τα γνωστά παιδικά τραύματα]..

Άλλο να βαράς λίγο ένα μικρό παιδί επειδή έκανε μια ανοησία για να μην το ξανακάνει και άλλο να του χτυπάς το κεφάλι στον τοίχο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Νταξ οκ και μενα η μανα μου μια φορα μου εφερε κρυσταλλινη φοντανιερα στο κεφαλι - ναι απο τοτε μου εμεινε - αλλα δεν μπορω να το συγκρινω με τις -οποιες-εξαρσεις ειχε ο πατερας μου που προκαλουνταν απο - δυστυχως- εξωγενεις απ την οικογενεια παραγοντες

Δε θελω να μπω σε λεπτομεριες σχετικα με τη δικη μου οικογενεια όμως....
Οικογενειακη βια δεν συνίστατε ΜΟΝΟ οταν πεφτουν οι ανάλογες "ψιλες"....

Οικογενειακή βια ειναι να βλεπεις τον πατερα σου ή την μανα σου να σπαει το μισο σπιτι για ασημαντη αφορμη
Οικογενειακη βια ειναι να ακους τον πατερα σου ή την μανα σου να μιλαει χειροτερα απ τον τελευταιο οικοδομο (το οικοδομος ειναι τυχαιο, δεν εχω κατι με το τιμιεστατο επαγγελμα) στον άλλο σου γονιο
Οικογενειακη βια ειναι πολλά περισσοτερα απ το μου τις βρεξανε γιατι ήμουν άτακτος/η....


edit
και για να ειμαι ειλικρινής.... θα προτιμουσα να ήταν το δικο μου κεφαλι στον τοιχο απ τον πατερα μου, παρα να βλεπω το κεφαλι της μανας μου στον τοιχο απ τον πατερα μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[erodia]

Ποτέ δεν με άγγιξε κανένας αό τους γονείς μου
Ποτέ δεν τους είδα να μαλώνουν
Ποτέ δεν μιλήσε κανένας στον άλλο άσχημα μπροστά μου
.... και όταν κάποι αστιγμή μετακόμοισα σε νέα γειτονιά.....έπαθα σοκ....γιατί ο άντρας του από πάνω ζευγαριού χτυπούσε καθημερινά την γυναίκα του μπροστα στο παιδί του....μέχρι τότε δεν γνώριζα απο τέτοια....
Είναι κρίμα και κατάντια να υπάρχουν άνθρωποι που να συνεχίζουν να ανέχονται τέτοιες καταστάσεις και συμπεριφορές από άλλους....όποιοι και αν είναι αυτοι οι άλλοι....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

Aν και συχνά πυκνά η αδερφή μου λέει "εσύ δεν έφαγες ξύλο για να στρώσεις!" (η ίδια έχει φάει μια και μοναδική φορά ξύλο) και ίσως έχει δίκιο.. Τυπικά βέβαια έχω φάει μια φορά αλλά δεν μπορώ να καταλογίσω στον πατέρα μου ότι έφταιγε! Εξηγήστε σε ένα βλαμμένο (χωρίς να χρησιμοποιήσετε εκφοβισμό-εγώ είμαι το βλαμμένο) 5.5 χρονών ότι αμα κρεμαστεί από τα σχοινιά που απλώνουν τα ρούχα [στον 3ο όροφο] θα σκοτωθεί. . Αμα το καταφέρετε με επιχειρήματα...

Αλλά έχω γνωρίσει παιδιά που έφαγαν πολυ΄ξύλο στη ζωή τους. Έχω ακούσει στο χωριό μου [σκεφτείτε μια ανοιχτή περιοχή πολλών κμ) από πολύ μακριά ένα..."Ειρήήήήήήνη" και η Ειρήνη να εξαφανίζεται και όταν εγώ γύρναγα σιγα σιγά σπιτι (περνούσα μπροστά από το δικό της) να την ακούω μέσα να κλαίει και να ακούω τον πατέρα της (ενίοτε και τη μάνα της) να τη χτυπάει...

Αλλά χειρότερα (?-δεν είμαι σίγουρη αν είναι χειρότερα) είναι αυτά που λέει η ΚΕ. Εδικά αυτό

edit
και για να ειμαι ειλικρινής.... θα προτιμουσα να ήταν το δικο μου κεφαλι στον τοιχο απ τον πατερα μου, παρα να βλεπω το κεφαλι της μανας μου στον τοιχο απ τον πατερα μου...

όντως...στην τελική εγώ θα τα βροντήξω όλα και μεγαλώνοντας θα σηκωθώ να φύγω... Η μάνα μου (thankfully όχι η δική μου) όμως????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BReaTHeR]

Ξύλο έφαγα μόνο από τη μητέρα μου, αλλά ήταν μερικές ψιλές για να συμμορφωθώ.

Αυτό που θυμάμαι με θλίψη είναι οι καυγάδες των γονιών μου. Ευτυχώς που δεν βριζόντουσαν και δεν χτυπούσαν ο ένας τον άλλο, αλλά παραμέναν στα κλασσικά μούτρα...

Προσωπικά θεωρώ ότι αν οι γονείς δεν έχουν την υπομονή να μεγαλώνουν τα παιδιά τους με διάθεση πραγματικά να τα βγάλουν άξιους ανθρώπους στην κοινωνία, τότε να μην τα κάνουν. Εμείς που συζητάμε αυτά εδώ σήμερα θα είμαστε απαράδεκτοι αν κάνουμε αύριο τα ίδια για τα οποία κατηγορούμε τους γονείς μας.

Τέλος θα κλείσω με μιά φράση που διάβασα πρόσφατα σε ένα περιοδικό με το συγκεκριμένο θέμα:

ΑΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΑΝ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΦΙΛΟ !

Ας αναλογιστούμε όλοι την παραπάνω φράση είτε είμαστε ήδη γονείς είτε σχεδιάζουμε να δημιουργήσουμε οικογένεια με παιδιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xristinaki]

Είναι κρίμα και κατάντια να υπάρχουν άνθρωποι που να συνεχίζουν να ανέχονται τέτοιες καταστάσεις και συμπεριφορές από άλλους....όποιοι και αν είναι αυτοι οι άλλοι....

συμφωνώ απόλυτα με αυτο που λες erodia μου αλλά δυστυχώς πολλές φορές πάει κάποιος να βρεί το σωστό κι βρίσκει το μπελά του.Δε μπορείς να διορθώσεις εύκολα προβλημστικές περιπτώσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Ποτέ δεν με άγγιξε κανένας αό τους γονείς μου
Ποτέ δεν τους είδα να μαλώνουν
Ποτέ δεν μιλήσε κανένας στον άλλο άσχημα μπροστά μου
.... και όταν κάποι αστιγμή μετακόμοισα σε νέα γειτονιά.....έπαθα σοκ....γιατί ο άντρας του από πάνω ζευγαριού χτυπούσε καθημερινά την γυναίκα του μπροστα στο παιδί του....μέχρι τότε δεν γνώριζα απο τέτοια....
Είναι κρίμα και κατάντια να υπάρχουν άνθρωποι που να συνεχίζουν να ανέχονται τέτοιες καταστάσεις και συμπεριφορές από άλλους....όποιοι και αν είναι αυτοι οι άλλοι....

Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑΑΑΑ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[adespoto]

Ποτέ δεν με άγγιξε κανένας αό τους γονείς μου
Ποτέ δεν τους είδα να μαλώνουν
Ποτέ δεν μιλήσε κανένας στον άλλο άσχημα μπροστά μου

Και για μένα ισχύει το ίδιο και για να είμαι ειλικρινής το θεωρώ ιδανικό με τόσα που ακούω στις μέρες μας. Μακάρι να είναι και η δική μου οικονένεια έτσι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.