Καταρχάς θεωρείτε πως κάποιος που ασχολείται πολύ με την καριέρά του μπορεί να έχει μια εξίσου επιτυχημένη σχέση; Και ποιος άνθρωπος μπορεί να αντέξει κάποιον που βάζει πάνω απ' όλα την δουλειά του και δουλεύει τρελές ώρες κυνηγώντας ένα όνειρο που μπορεί και να μην έρθει ποτέ;
Είναι ένα πολυσυζητημένο θέμα, με είχε απασχολήσει κι εμένα...
Κάποια πράγματα είναι απλά ζήτημα διαχείρησης του χρόνου μας... Δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση ότι θα αφιερώνουμε πάρα πολύ χρόνο και ενέργεια, για εκτεταμένα χρονικά διαστήματα, σε οποιονδήποτε τομέα στη ζωή μας, χωρίς αυτό να έχει επίδραση στους υπόλοιπους. Και μία σχέση θέλει χρόνο και φροντίδα.
Δε λέω, αν είναι μία συγκεκριμένη περίσταση, πχ η διπλωματική, κάποιοι μήνες τρελής δουλειάς, έως και ένας χρόνος -ειδικά για μακροχρόνιες σχέσης- ζωής στο γραφείο, αξίζει τον κόπο να περιμένουν και οι δύο. Αν και η σχέση θα επηρεαστεί παρ' όλα αυτά, πιστεύω.
Επιπλέον (και γι' αυτό βάζω το θέμα εδώ) ποια είναι η επίδραση της επαγγελματικής ανέλιξης στην σεξουαλική ζωή κάποιου;
Το πιο σημαντικό είναι αυτό, κατά τη γνώμη μου. Έχω νιώσει πολύ πιο σεξουαλική σε περιόδους όπου ασχολούμαι ενεργά με κάτι που αγαπάω και έχω και καλά αποτελέσματα. Είτε αυτό ήταν οι Πανελλήνιες είτε η διπλωματική, ένιωθα πιο πρόθυμη...
Και, βεβαίως, με καλύπτει ο Lorien.
Βέβαια, από την άλλη, έχω προσέξει ότι το να είναι κανείς μόνος, πολλές φορές ευνοεί τη δημιουργικότητά του. Το βλέπω και επιτυχημένους γνωστούς μου, που αφοσιώνονται απόλυτα σε αυτό που κάνουν, είναι καλοί... αλλά δεν έχουν σύντροφο, αλλά και σε μένα ή γνωστούς, που όντας single έχουμε αποδώσει πολύ καλύτερα στη δουλειά, τις εργασίες, ή ξεκινήσαμε νέα πράγματα.
