Συνολικα 3...
Οι δυο ηταν "ολοκληρωμενες" και η μια...οχι.
Λοιπον,αν και ηταν σε μικροτερη ηλικια, εμαθα πολλα.
Να πω οτι οι δυο ολοκληρωμενες ηταν με μια Γαλλιδα και μια Αμερικανιδα, και η μη ολοκληρωμενη με Ρωσο-Κυπρια.(Βασικα Ρωσιδα)
Λοιπον, και η Γαλλιδα και η Αμερικανιδα ηταν μια χαρα σαν ατομα, ηξεραν τι ηθελαν και ηξεραν πως να σε "αναψουν".
Ακομα να πω οτι στον "τομεα" ηταν πολυ παιχνιδιαρες και ανοιχτες σε ολα τα παιχνιδια.
Το κακο ηταν οτι η μεν Γαλλιδα καποιοες φορες νομιζες οτι ηταν δαιμονισμενη και ησουν ετοιμος να φωναξεις εξωρκιστη και η Αμερικανιδα ειχε ενα προβληματακι που εχουν σχεδον ολοι οι Αμερικανοι που εχω γνωρισει (οχι οτι και ορισμενοι Ελληνες και καλα "ψαγμενοι" στα παντα πανε πισω...

), νομιζουν οτι τα ξερουν ολα και τους βγαινει αρκετες φορες το αλλαζονικο της χωρας υπερδυναμης.
(Μην ακουσω σε αυτο το σημειο ανοησιες τυπου "μου φταιει η Αμερικοι και αλλα κουλα...)
Παραδειγμα δεν εχει σημασια.
Η Ρωσιδα ηταν πραγματικα ενα ατομο διαμαντι.
Περα απο την ομορφια, μου αρεσε το οτι με κκοιταγε συνεχεια στα ματια (και οποιον της μιλαγε.), ηταν προθυμη, "αληθινη" και ηξερε πως να σου ζητησει κατι.
Με Ιταλιδα δεν εχω κανει κατι *αν και χρονια εδω* μιας και ειχα σοβαρη σχεση μεχρι τωρα, και μαμακιες δεν κανω.
Παντως σαν "χαρακτηρες" οι μεσογειακοι λαοι ειναι
κατα την ταπεινη μου γνωμη αρκετα πιο ευχαριστοι απο Βορειους λαους.
Και εχω συναναστραφει με διαφορα ατομα καθε εθνικοτητας.