Πιστεύω ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο ότι είχαμε 2 μέρες ξεκούρασης και οι άλλοι είχαν 3. Στο δεύτερο ημίχρονο φάνηκε η κούραση. Οι Γερμανοί ήταν εύστοχοι αλλά βαράγανε ελεύθεροι. Περιφερειακή άμυνα δεν είχαμε. Χωρίς ντόρσευ ή καλάθι σε καλή μέρα τα πράγματα ήταν δύσκολα. Ο Λαρενζάκη ήταν άψογος. Ο Γιάννης ήταν καλός αλλά όταν επέλεξε να κουβαλήσει για να μειώσουμε την διαφορά απέτυχε και αύξησαν τη διαφορά.
Αν και έκραζα το Γιάννη για χρόνια στο φετινό Ευρωμπάσκετ με έκανε να τον παραδεχτώ σαν παίκτη. Έπαιξε ηγετικά και αντικειμενικά ήταν ο καλύτερος παίκτης της ομάδας. Δεν μετανιώνω για τη προηγούμενη μου άποψη γιατί ο φετινός Γιάννης δεν έχει καμία σχέση με το Γιάννη με τη προηγούμενη φορά που έπαιζα εθνική και μας γέμιζε με επιθετικά φάουλ και λάθη. Στο ΝΒΑ παίζει καλά αλλά πλαισιώνεται από τριποντέληδες που κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Εδώ έπρεπε να κάνει τη δουλειά μόνος του. Τα κατάφερε. Πολύ βελτιωμένος στις βολές, στα δίποντα αλλά και στα τρίποντα.
Με τη σειρά οι καλύτεροι μας παίκτες στο τουρνουά ήταν:
1) Γιάννης
2) Λαρεντζάκης
3) Ντορσευ
4) Καλάθης
5) Σλούκας
Δεν μας αξίζει ο Γιάννης.
Επίλογος
Είμαι ευχαριστημένος που είμαι στη γενιά που έζησε τις περισσότερες ελληνικες αθλητικές επιτυχίες. Πρόλαβα τον Γκάλη στα τελευταία του. Είδα τη χρυσή εποχή του μπάσκετ 1994 - 2009 σε συλλογικό επίπεδο με παίκτες όπως πασπαλιε, ουιλκινς, ριβερς, Βράνκοβιτς, στογιακοβιτς, Τάρλατς. Τις πρώτες Ευρωλίγκες στην Ελλάδα, την αναγγένηση του ελληνικού μπάσκετ με Παπαλουκά, Διαμαντίδη, Μπουρούση, Σπανούλη και το Ευρωμπάσκετ και τη δεύτερη θέση στο Μουντομπάσκετ. Στο ποδόσφαιρο με τις επικές πορείες των ελληνικών ομάδων στο κύπελο πρωταθλητριών και στο champions league και όταν κοιμηθήκε ο Θεός το 2004. Αρση βαρών με τη dream team και τις επικές εμφανίσεις στο στίβο με αποκορύφωμα το Κεντέρη (τον καλύτερο Έλληνα αθλητή όλων των εποχών). Αυτά δεν θα ξαναρθουν. Κυρίως τότε ήταν όλα σε ελεύθερα κανάλια και τα έβλεπαν οι περισσότεροι έλληνες. Τώρα και επιτυχία να έρθει οι περισσότεροι δεν θα την εχουν δει. Θέμα χρόνου είναι να πανε και τα ευρωμπασκετ/μουντμπασκετ στα συνδρομητικά.
Τον Ιτούδη δεν το θεωρώ καλό προπονητή αλλά κανείς δεν θα το κράξει γιατί έχει καλές διασυνδέσεις. Δεν μπορεί να επιβληθεί στους παίκτες και δεν διάβασε καλά τις ομάδες πριν τα ματς.
Η διαφορά με το παρελθόν είναι η εξής. Τον Giannis οι περισσότεροι τώρα τον είδατε και δεν θα τον ξαναδείτε μέτρι το Μουντομπάσκετ αν αποφασίσει να παίξει. Τον Γκάλη παλιά τον βλέπανε 2 φορές την εβδομάδα και μόλις έπαιζε άδειαζαν οι δρόμοι.
