Θα προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω λίγο το τοπίο με τα bail outs. Διάβασα σε παραπάνω μηνύματα από φιλελεύθερα άτομα πως βρίσκουν λογική και καλή την λύση των bail outs για να αποτραπεί ο κίνδυνος μιας τεράστιας οικονομικής κατάρρευσης. Αυτό το σκεπτικό είναι λανθασμένο για τους εξής λόγους.
Κατ αρχάς το καπιταλιστικό σύστημα βασίζεται στην αρχή της δημιουργικής καταστροφής, όπου οι μη ανταγωνιστικές επιχειρήσεις πεθαίνουν με αποτέλεσμα τα κεφάλαια και οι πόροι τους να αποδεσμεύονται από την κατοχή τους (μέσω κατασχέσεων, δημοπρασιών κτλ) και να γίνονται εκ νέου διαθέσιμα για την δημιουργία νέων επιχειρήσεων. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την συσσώρευση πόρων και κεφαλαίων στα άτομα που μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο. Αυτό συμφέρει ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο. Όταν το κράτος παρεμβαίνει κάνοντας bail out, ουσιαστικά καταργεί αυτόν το βασικό ομοιοστατικό μηχανισμό του συστήματος, καθώς πλέον μια μη ανταγωνιστική επιχείρηση λαμβάνει κεφάλαια που δεν θα λάμβανε αλλιώς και παραμένει στην ζωή τεχνητά. Μπορεί να σώθηκαν φαινομενικά εκατομμύρια θέσεις εργασίας και ευρώ, αλλά ταυτόχρονα χάσαμε πολύ περισσότερα, καθώς τώρα τα κεφάλαια είναι στα χέρια ανθρώπων που τα σπαταλάνε. Είναι πολύ σημαντικό (και δύσκολο) όταν κοιτάζουμε ένα οικονομικό φαινόμενο να προσπαθούμε να δούμε όχι μόνο τις άμεσες επιπτώσεις, αλλά τις κρυφές επιπτώσεις. Μπορούμε να δούμε άμεσα τα εκατομμύρια χαμένων θέσεων εργασίας από την κατάρρευση μιας μεγαλοτράπεζας αλλά δεν μπορούμε να δούμε τα εκατομμύρια νέων θέσεων εργασίας που ποτέ δεν θα δημιουργηθούν γιατί αποτρέψαμε αυτήν την κατάρρευση.
Ένας δεύτερος λόγος που τέτοιες πολιτικές είναι απαράδεκτες, είναι το γεγονός πως ο μέσος πολίτης νομίζει πως το κράτος έκανε bail out για να σώσει τις καταθέσεις και τις δουλειές των πολιτών. Γελοίο. Μεγάλες εταιρίες και κράτος αποτελούν συντεχνία. Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο. Ο μεγαλοτραπεζίτης προμοτάρει την καριέρα ενός πολιτικού, ο οποίος στην συνέχεια φυλάει τα νότα του τραπεζίτη. Ο τραπεζίτης τώρα μπορεί να αρχίσει να δίνει πολύ ριψοκίνδυνα δάνεια αφού ξέρει πως την χασούρα του θα την καλύψει το κράτος. Έτσι, όχι μόνο έχει υπερκέρδη από τις μεγάλες αποδόσεις δανείων με υψηλό κίνδυνο, αλλά δεν χάνει και τα λεφτά του καθώς τα χρέη του τα αναλαμβάνει ο φορολογούμενος. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, όλο και μεγαλύτερα βάρη για τον φορολογούμενο, καθώς ο τραπεζίτης ποτέ δεν θα σταματήσει να κάνει all in, όταν δεν έχει παρά μόνο να κερδίσει από αυτήν την κίνηση.
Τρίτον, πολλοί νομίζουν πως έτσι αποτρέπουμε την επόμενη οικονομική κρίση. Δεν αποτρέπουμε τίποτα, απλά αναβάλουμε. Το παρόν οικονομικό σύστημα, όπου οι κυβερνήσεις κόβουν χρήμα αβέρτα, δανείζονται συνεχώς και σώζουν τους εκλεκτούς είναι ένα σύστημα που πάντα καταλήγει να καταρρέει. Τα μαθηματικά δεν λένε ψέματα. Bail outs σημαίνει αύξηση φορολογίας, που σημαίνει χαμηλότερα έσοδα για το κράτος και λιγότερη ανάπτυξη, που σημαίνει δανεισμός, που σημαίνει κι άλλοι φόροι. Είναι ένας φαύλος κύκλος που οδηγεί στην απόλυτη χρεοκοπία. Το παρόν παγκόσμιο cronny capitalist σύστημα είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν αλλά πότε. Όσο πιο γρήγορα τραβήξουμε το τσιρότο τόσο λιγότερο πονάει. Η μεγαλοτράπεζα ούτως ή άλλως θα καταρρεύσει παρά τα bail outs. Το θέμα είναι πόσο μεγάλη θα την αφήσουμε να γίνει προτού καταρρεύσει.
Οι πολιτική του keynes έχει αποτύχει και μέλλεται να δούμε σύντομα να δούμε τα αποτελέσματα αυτής της αποτυχίας. Το ερώτημα είναι αν μετά την καταστροφή ο κόσμος ξαναζήσει πάλι την κομουνιστική κόλαση, ή αν επιτέλους θα περάσουμε σε πραγματικά ελεύθερες οικονομίες όπου το κράτος δεν θα ανακατεύεται στα οικονομικά. Θα δείξει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
